Regionaal toerisme & sociale media, een voorbeeld.

Welke vrienden waardeert u het meest?
Bekijk uw relatie met uw prospecten en klanten als een vriendschap.  Welke vrienden waardeert u het meest?  U koestert de personen die u doen lachen, iets bijleren, vaak iets interessants te vertellen hebben, om u geven (bekommerd zijn), u steeds weer een handje helpen en oprecht geïnteresseerd zijn in hoe het met u gaat.  Kortom, boeiende, eerlijke en sympathieke lui met een gezonde dosis empathie, die een meerwaarde in uw leven vormen.

Welke merken / bedrijven verkiest men?
Welke merken en bedrijven houdt u als klant in ’t oog?  Van welke merken, producten en of diensten bent u ‘fan’?  Juist, van diegenen die een of meerdere van de hierboven opgesomde voordelen belichamen.  Bewust of onbewust, maar dergelijke maatstaf hanteert u in uw koopgedrag, uiteraard bovenop de kwaliteit van het goed of de dienst op zich.

Maak uw bedrijf waardevol voor uw klant!
Marketing en vooral communicatie zijn, nu meer dan ooit, gebaseerd op emotionele intelligentie. Het buikgevoel is dat wat telt!  Breng dus niet droogweg en aan de lopende band productinformatie en reclameboodschappen zonder eerst geïnteresseerd te zijn in uw ontvanger.  Duw uw dienst of goed niet ongevraagd onder de neus van Jan en alleman maar tracht hen te helpen, op een vrijblijvende manier.  Of amuseer hen en trek hun aandacht door een verhalenverteller te zijn.  Maak uzelf waardevol, niet als marketingtruc maar vanuit uw hart. Anders valt u toch na verloop van tijd door de mand.  En ontmaskerde bedrijven krijgen zelden een herkansing bij hun doelgroep.

Regionaal toerisme schittert via sociale media.
Toerisme Provincie Antwerpen begrijpt hoe de vork in de steel zit.  Met ‘Het geheim van de Antwerpse Kempen’ vertellen ze een verhaal en creëren ze een aanstekelijke sfeer van mystiek, romantiek en historiek.  Deze in september 2009 gestarte promotiecampagne voor de Kempen, het gebied dat zich uitstrekt langs de rechterzijde van de steden Antwerpen en Mechelen, en drie vierde van de provincie Antwerpen omvat, verlaat het traditionele pad en brengt deze toeristische trekpleister op een vernieuwende manier.  Zo maakt men bijvoorbeeld amper gebruik van de officiële website ‘Antwerpse Kempen’ en voorzag men een fonkelnieuwe themawebsite waarop men geregeld een ‘vers’ nieuwsfeit in de saga van het geheim van de Kempen brengt.  Een tentoonstelling over ‘het geheim’ reist de ganse regio rond en is telkens terug te vinden op een lokaal evenement.  Bij dit alles benut men opvallend veel sociale mediakanalen (online netwerken).  Dankzij een dergelijke aanpak bekomt men niet alleen de aandacht van een gediversifieerd publiek maar trekt men ook (regionale) persaandacht, iets dat zeker mooi meegenomen is!

Pluspunt: communicatiemix volledig benut.
Het verhaal is boeiend, mooi opgebouwd en de huisstijl is toepasselijk.  Videofilmpjes worden via YouTube gecommuniceerd, foto’s via Flickr en Picasa, nieuwsberichten via Facebook, Twitter en Netlog, en alle relevante website-adressen worden op een Delicious-pagina op een rijtje gezet.  Wees gerust, mensen die geen zin hebben om al die online netwerken af te gaan, vinden de meeste dingen ook terug op de themawebsite.  Op vrijwel elke pagina op de site heeft de bezoeker de mogelijkheid om zich in te schrijven voor de e-mail nieuwsbrief en heeft men directe toegang tot alle sociale mediakanalen.  Perfect!

En alsof dat nog niet genoeg is, nam Toerisme Provincie Antwerpen zich blijkbaar voor om actief te gaan netwerken.  Want ook op LinkedIn, Xing en Hyves werden profielen aangemaakt.  Dit laatste brengt ons bij het minpunt van hun communicatieaanpak. Want die profielen legden tot op heden nauwelijks contact met anderen. Een profiel aanmaken op een online netwerk is een ding. Er ook daadwerkelijk iets mee doen, en contacten leggen, is een ander paar mouwen. Dat blijkt ook nu weer…

Koningin Milandrea is nauwelijks interactief... Jammer.

Minpunt: interactie ontbreekt.
Men brengt de boeiende boodschap via talrijke sociale mediakanalen, maar er is nauwelijks interactie! Zelf volgt Koningin Milandrea, de vermoedelijke koningin van het vroegere Kempens minivolkje, niemand op Twitter, is het geheim van de Kempen met niemand ‘bevriend’ (lees: verbonden, in contact met) op YouTube of Flickr, toont men geen interesse in de mensen die hen reeds volgen op een van de sociale mediakanalen, geeft men de reacties van fans niet weer op de hoofdpagina van de Facebook-pagina (maar houdt men ze apart onder de tab ‘Alleen fans’, hetgeen een mogelijke dialoog tussen de fans onderling bemoeilijkt.  Uitgezonderd gestelde uitdagingen (in het genre van ‘Weet jij er iets meer over?’, ‘Help jij ons in het ontrafelen van het geheim?’) en enkele korte interventies op de Facebook-pagina wijst niets op een continue dialoog met het publiek.  En dat is heel jammer!

Want dat wederzijds contact vormt een van de ongeschreven basisvereisten voor een succesvolle communicatieaanpak via sociale netwerkwebsites. De rest is er al: sterke inhoud, leuke verpakking, degelijke dienst (in dit geval de Kempense waaier aan toeristische mogelijkheden), online communicatiemiddelen…

Toegegeven, het onderhouden van wederzijdse contacten op online netwerken kost heel wat tijd.  En dan?  In vergelijking met andere media blijft het goed betaalbaar (lees: goedkoop).  Had u dan ook nog eens verwacht dat het allemaal vanzelf zou gaan?  Kijk, sociale media zijn verre van moeilijk en kunnen rendabel zijn.  Maar pas de regeltjes uit het dagelijks leven toe.  Wees sociaal!

Verfrissende communicatieaanpak op regionaal niveau.
Minpunt of niet, ‘Het geheim van de Antwerpse Kempen’ is sowieso een mooi voorbeeld van een verfrissende, interactieve communicatieaanpak waarbij sociale media op lokaal en regionaal niveau hun nut en plaats aantonen. En dat een verhaal brengen cruciaal kan zijn!  Of zoals een zekere Hilde Janssens, een van de fans op de Facebook-pagina van ‘Het geheim van de Kempen’ terecht verwoordt: “waarom niet eens wegdromen in deze harde wereld…”

En uw bedrijf, is dat bijzonder voor uw publiek?
Laat u uw klant ook wegdromen?  Brengt u meer dan enkel uw goed of dienst? Dan zit u op rozen voor wat de toekomst betreft!  Indien niet, denk dan na hoe u uw bedrijf op een creatieve, toegankelijke manier beter onder de mensen kan brengen.  Hulp nodig?  Ach, u weet ons te vinden!

Kent u nog zulke voorbeelden? Laat ze achter in een onderstaande reactie!

“Twitter kan uw gezondheid schaden.” Pardon?

Op 2 november publiceerden we hier op onze bedrijfsblog het artikel ‘Debat sociale media wordt gehinderd door stoorzenders (deel 1)’, waarin we stelden dat u in de (klassieke) media zoals TV en kranten vaak onvolledige, onjuiste en gekleurde informatie over sociale media krijgt.  Vandaag doet De Standaard op haar website onze stelling alle eer aan met hun artikel ‘Twitter kan uw gezondheid schaden’.  Klinkt onrustwekkend, niet?  En dat is het ook.  Voor hen.  Want klassieke media beseffen nog steeds niet goed waar de klepel hangt…

Waar blijft de onderbouwde journalistiek?
We weten niet hoe het met u zit, maar wij verwachten van redacteurs bij een zogeheten kwaliteitskrant onderbouwde (onderzoeks)journalistiek en bij momenten visionaire artikels.  Hoe onderscheidt een dergelijke krant zich anders nog in het huidige medialandschap?  Als ik tendentieuze, gratuite artikels wens, met ‘catchy’ titels kan ik me evengoed tot de door beroepsjournalisten vaak verguisde ‘burgerjournalistiek’ wenden.

Maar neen, niet De Standaard, of toch niet als het over online media en in het bijzonder sociale media gaat.  Zo is dit zeker niet de eerste keer dat zij een ietwat gekleurde mening – in dit geval over de microblogdienst Twitter – als een nieuwsfeit aan de man brengt.  De gebeurtenissen die men in het artikel opsomt, kunnen correct zijn.  Maar de redacteur draagt met zulke reeks van eenzijdige voorbeelden, bewust of onbewust, bij tot de recente, negatieve stemmingmakerij rondom online netwerken welke we trouwens herkennen van bij andere mediabedrijven.  Overlopen we samen de meest markante zinsneden?

“Twitter… oeverloos geëmmer… betekenisloos gekwetter, genre ‘ik ga nu een broodje eten’, of ‘doet deugd, zo’n douche’… zo overbodig… “

Klopt!  En dan, beste auteur?  Is dat dan zoveel anders in het dagelijks, offline leven?  Is daar iedere zin, ieder stukje aan info dat u met andere mensen deelt, een waardevol item, te bewaren voor het nageslacht?  Natuurlijk niet.  Het internet is een kopij (weerspiegeling) van ons dagelijks leven! U lult wat af op een dag, met familie, vrienden en collega’s.  Het betreft daarom nog niet allemaal encyclopedisch materiaal.  Akkoord?  Waarom mag zich dit dan niet voordoen op Twitter?  En is daarom Twitter meteen en onomkeerbaar een voor u nutteloos communicatiekanaal?

Is elk telefoongesprek onmisbaar, elke e-mail waardevol?  Is elk TV-programma van onschatbare waarde, elk gesprek dat u voert tijdens een lunch?  Waarom moet een, en let nu goed op, communicatiemiddel als Twitter daarop de uitzondering zijn?

“De site (Twitter dus) wordt tegenwoordig gebruikt om volksopstanden aan te wakkeren (Iran, Moldavië), om verkiezingspropaganda te verspreiden, om roddelnieuwtjes de wereld in te sturen en om de aandacht te trekken…”

Is dit een volledig beeld dat u schetst?  Werkelijk?  Iemand die niets van Twitter kent – een groep waartoe we u ook moeten rekenen, vrees ik – en zoiets leest, geeft het ding zelfs geen minuut de kans om z’n mogelijk nut te bewijzen.  Nogmaals, Twitter is momenteel een van de honderden online communicatiemiddelen die voor handen zijn.  Communicatie!  Begrepen?  En ja, democratie, meerderheid, oppositie, terroristen, politie, roddeltantes en aandachtstrekkers, allemaal communiceren ze, dus ook via Twitter.  Maar merkte u ook op dat heel wat waardevol nieuws te rapen valt tussen al dat ‘oeverloos geëmmer’ door?  Gebruikte u ook de zoekmachine van Twitter, op zoek naar gelijkgestemden, benieuwd naar onderwerpen die u wel interesseren of iets kunnen bijleren?  En volgde u die personen?  Trad u ermee in dialoog? We durven het te betwijfelen wanneer we uw artikel lezen en de gemiddelde tijdsdruk op redacties kennen.  Neen, het was heel wat makkelijker met die snel op het wereldwijde web gevonden voorbeelden van slecht afgelopen Twitter verhalen, triviale gebeurtenissen die ‘dankzij’ Twitter telkens “de wereldpers haalden”

“Twitter is een machtig communicatiewapen geworden, dat mensen en hun projecten kan maken of kraken.”

Klopt!  Welkom in de wereld van razendsnelle mond-tot-mondreclame! Wie goed doet, goed krijgt, wie slecht doet, wordt in ’t ergste geval op enkele minuten tijd door de virtuele gehaktmolen gedraaid.  Iets op tegen?  Waarom?  Trouwens, laat ons niet hypocriet zijn!  Was en is de krant dat dan nooit, een machtig communicatiewapen dat mensen kan maken of kraken?  …  …  Denk rustig na alvorens u hierop antwoord geeft… De tong is een van de scherpste wapens, de pen vaak nog meer.  Jullie eigen De Standaard reclames van enkele jaren geleden, zijn daarvan een prachtige uitbeelding, of vergissen we ons?

Klassieke media reageerden te laat.
De reden voor de vaak subjectieve berichtgeving over die ‘nieuwe’ online media moet elders worden gezocht.  Niettegenstaande de klassieke media de bui van ver zagen aankomen, anticipeerde men niet snel genoeg op de wijziging van drager.  Want meer is er niet aan de hand.  Niet de honger naar nieuws en informatie verkleinde, de ‘drager’, de manier waarop die inhoud tot bij de mensen komt, wijzigde. Men zou die verschuiving kunnen vergelijken met de crisis die de muziekindustrie enkele jaren geleden trof.  De vraag naar muziek bleef gelijk, de drager wijzigde van CD’s naar internet.  Ook toen, in de muzieksector, bleef men verder dansen op het nochtans zinkende schip. Maar zoiets toegeven, zou gelijkstaan aan een bepaalde vorm van wanbeheer bekennen.  En welke CEO kan zich zulk ‘mea culpa’ veroorloven, zeg nu zelf.

Gedrukte pers beleeft moeilijke tijden.
Het gevecht om de adverteerder werd dus zeker niet makkelijker.  Bepalend is het aantal lezers dat een krant weet te lokken.  En met dat feit op zich heeft De Standaard geen probleem. En terecht. Maar in een tijdperk waarin de adverteerder ontelbaar veel goede redenen heeft om z’n budget te verschuiven van papier naar internet, is het voor ‘print’ (de gedrukte pers) dubbel zo hard opletten geblazen. Op talrijke internationale en nationale redacties leerde men tijdens de voorbije maanden deze problematiek proefondervindelijk.  Geen wonder dat online media niet overal met open armen wordt ontvangen.

Klassiek media samen met, of tegen, online media?
Want het is een publiek geheim dat niet iedereen binnen de klassieke media weet van welk hout pijlen te maken, als ’t gaat over de oprukkende online mediakanalen.  Vooral bij de gedrukte pers heerst er argwaan, twijfel en soms angst, bijvoorbeeld ten aanzien van zoekmachine Google, die met alle inhoud, hun bloed, zweet en tranen, lijkt te gaan lopen en ten aanzien van sociale media zoals Twitter en Facebook die de oppervlakkigheid en snelheid van nieuws verergeren. Een tegenstrijdigheid, niet?  Want zoals eerder aangehaald, verwacht je van een kwaliteitskrant onder andere visie en onderzoek…

Online netwerken kunnen bijdragen tot het succes van offline media.
Sociale media zijn geen hype, ook niet louter een trend.  Open uw ogen.  Talrijke bedrijven en ontelbaar veel particulieren gebruiken een of meerdere online netwerken om met elkaar in contact te blijven.  Dat Twitter binnen een paar jaar misschien niet meer bestaat of Facebook van naam verandert, zal ons worst wezen!  Het idee achter die sociale media is hoogstwaarschijnlijk wel een blijver, namelijk op rechtstreekse wijze via internet (computer/laptop) of smartphones contact houden.  Het gaat dus om aanvullende, let op, aanvullende communicatiemiddeltjes.  En of u die wel of niet gebruikt, is louter een individuele keuze.

In tegenstelling tot wat men vreest, kunnen die online netwerken bijdragen tot het verstevigen van het merk en het uitdragen van de inhoud, van de diensten die men levert.  De krant, het weekblad, allemaal treden ze best zoveel mogelijk in dialoog met hun lezers. Geef aanvullende, ‘verse’ info, stel vragen, verwerk suggesties van lezers, bied extra discussieplatformen aan waarop uw lezers onderling elkaar kunnen vinden,…  Betrek hen bij uw ‘papier’!  De mogelijkheden zijn oneindig.

Dat betekent niet dat er aan sociale media en online netwerken geen nadelen verbonden zijn!  Maar meermaals kritische artikels schrijven, op een bij momenten minachtende toon, over een communicatiemiddel dat je zelf op een foutieve wijze (enkel als ‘feed’) of helemaal niet gebruikt, is volgens ons hoogst opmerkelijk.  Het deed ons even terugdenken aan Kobe Ilsen die voor het TV-programma Volt Twitter ook even van naderbij bekeek.  Of zoals onze collega Laurens op zijn Twitter profiel het stelde: “een boek bespreken zonder het gelezen te hebben”.

De Standaard is niet de enigste…
Hun ‘onwennigheid’ tegenover online media betekent niet dat de kranten zelf geen online activiteiten genereren.  Zeker niet.  Zo mag bijvoorbeeld de website van De Standaard absoluut gezien worden!!  En ‘gelukkig’ is De Standaard niet de enigste die sociale media met argusogen bekijkt.  Ze kunnen zich vastklampen aan andere mediabedrijven waaronder Rossel en De Persgroep.  Hun aanvoerders – Marchant & Van Thillo, door @robinwauters terecht ‘dumb & dumber’ genoemd – slaagden er recent in om, en we citeren, “bloggers de vuilnisbak van het internet” te noemen.  Met die visionaire media-uitspraak kunnen beide heren alvast aanspraak maken op een van de eerstvolgende vrije ministerportefeuilles.  Want was het niet Minister van Defensie Decrem die eind 2008 opperde dat bloggers levensgevaarlijk zijn?

Sociale media binnen uw bedrijf: wees progressief in plaats van contraproductief!

De berichtgeving over sociale netwerken laat in onze media (TV, radio, print) vaak te wensen over.  Zo lazen we op 23 oktober op de websites van Het Nieuwsblad, Jobat en De Standaard een artikel met deze welluidende titel “Helft werkgevers bant Facebook & Twitter”.  Echter nergens werd vermeld dat het ging om een eenzijdig Amerikaans onderzoek… Wel nemen deze drie kranten de zes tips van Robert Half Technology, het bureau dat het Amerikaans onderzoek voerde, integraal over. Dat doen ze dan wel…

Amerika is niet Europa!
Toch is het nodig om dergelijke accenten te leggen.  We moeten immers een duidelijk onderscheid maken tussen Amerika en Europa als het gaat over sociale media in en rond bedrijven.  Sociale netwerkwebsites zoals Facebook en Twitter zijn ondertussen de gewoonste zaak van de wereld aan de andere kant van de plas.  Zowel particulieren als talrijke bedrijven – groot en klein – benutten daar sociale media voluit.  Terwijl in Europa bijvoorbeeld Twitter nog in z’n premature kinderschoentjes staat.

Onbekend is onbemind. Internet: de vijand.
Slechts een zeer kleine minderheid van de Belgische werkgevers kent de microblogdienst Twitter.  Om dat te weten heb je geen onderzoek nodig.  Een blik werpen op Twitter-pagina’s waar men alle Belgische Twitter-profielen (particulieren en bedrijven) tracht te verzamelen, zegt reeds genoeg (Voorbeeld: TweetersBE, alle profielen onder de noemer ‘following’). En iets waarvan men het bestaan amper beseft, verbiedt men niet.  Logisch.

Belgische werkgevers beschouwen het internet veeleer als vijand dan als medestander.  Alles wat de werknemer kan afleiden van de job waarvoor hij is aangeworven, wordt in de boeien geslagen.  Dus ook sociale media delen op de werkvloer in de klappen.  In de meeste gevallen wordt aan de IT-verantwoordelijke gevraagd om het internetgebruik te beperken tot slechts enkele relevante websites.  Het doel heiligt de middelen, stelt men.

Maar is het internet anno 2009 contraproductief voor uw werknemers?
Neen.  Echter alles hangt af van werkgever en werknemer!
- Werd er binnen uw bedrijf een open debat gevoerd over internetgebruik?
- Maakte u vervolgens afspraken, die u op papier vereeuwigde?
- Heerst er bij u op de werkvloer een vooruitstrevend klimaat waar men op verkenning gaat en bijleert?
- Of is het bij u van ‘onbekend is onbemind’?

Want op inhoudelijk, commercieel en organisatorisch vlak bieden tal van internettoepassingen en websites hulpmiddelen aan voor uw bedrijf.  En ook sociale netwerken zoals LinkedIn, Facebook en Twitter zijn nuttig voor zowel uw commercieel als personeelsbeleid.  In plaats van afschaffen, beperken en/of sanctioneren, is het de hoogste tijd om deze communicatiemogelijkheden te leren kennen en er uw voordeel uit te halen.

Wat u vandaag inperkt of verbiedt, is niet het zogenaamde tijdverlies van uw werknemer, wel de verdere evolutie van de manier waarop uw bedrijf zal communiceren in de toekomst.

Twitter is geen hype, maar doodnormaal.

Biz Stone, medeoprichter Twitter

Op 23 juni publiceerde De Standaard een kort interview met Biz Stone, medeoprichter van Twitter. Ondertussen, ruim drie maanden later, maakten al heel wat bedrijfsleiders en communicatiemedewerkers kennis met de sociale netwerksite. Dus loont het de moeite om dat interview er nu weer even bij te nemen.

Twitter is geen hippe trend,
wel een oplossing voor uw behoeften!
Dat is geen citaat van Dhr. Stone maar eentje van onszelf. Meer bepaald twee behoeften: luisteren en praten. Ja oké, in principe zijn praten en luisteren louter gevolgen van onze behoefte naar communicatie, naar contact met anderen, naar uiting. Maar we splitsen die sociale drang even op in twee delen.

Twitter = luisteren.
“Ik ben niet nieuwsgierig, maar ik weet graag veel.” De klassieke reactie van een vrouw die aangesproken wordt op haar ‘curieuze neus’; een neus die ze meteen overal tussen steekt. Het is des mensen, zullen we maar toegeven. Een van de vele bewijzen: het ontstaan van ‘reality-tv’. Sommigen noemen het ‘voyeurisme’, anderen ‘puur menselijk’. Zo is, figuurlijk gesproken, het maken van iemand anders z’n rekening heel wat leuker dan in eigen boezem te kijken. Telkens wanneer journalisten een poging ondernemen om u uit te leggen wat Twitter zo speciaal zou maken, vergeten ze het allerbelangrijkste aspect: ‘live’ zoeken! Dankzij de eigen zoekmachine, Twitter Search, kan u grasduinen doorheen de miljoenen ‘tweets’ (berichten op Twitter). Sturen wij zo dadelijk een bericht over ’sociale media’, dan vindt u die ‘tweet’ meteen daarna in de zoekresultaten (zoekterm: ’sociale media’) al terug. In tegenstelling tot Google, noemen we dat dus ‘real time search‘. Op die manier kan bijvoorbeeld een bedrijf meteen de polsslag van zijn imago voelen.

Twitter = praten.
Naast dat luisteren heeft u misschien ook de behoefte om aan uw sociale kring te melden hoe het met u gaat en wat u bezighoudt. Zeker als we deze stelling bekijken vanuit het standpunt van uw bedrijf. Een firma heeft er immers alle baat bij om sociaal te zijn met de doelgroep (klanten en prospecten).  En ook wanneer u zichzelf niet meteen als een sociaal, extravert persoon beschouwt, betrapt u zichzelf af en toe op sociaal contact. Dat lijdt geen twijfel.
Stone omschrijft het ontstaan van Twitter als volgt: “Mijn maatje Evan Williams bedacht dat het wel interessant zou zijn om op de gekste momenten op de hoogte te blijven van wat je vrienden aan het doen zijn.” Vreemd? Natuurlijk niet, want dat doet u al sinds u geboren bent. Op talrijke ogenblikken van de dag, via diverse kanalen en communicatiemiddelen, wisselt u met mensen rondom u allerhande informatie uit. Dat kan gaan van privé tot professioneel gerelateerde dingen en in gelijk welke vorm: tekst, geluid, beeld, ‘live’ gesprek,…

Twitter = sociaal.
“Narcisme of beroemdheid nastreven, heeft er niets mee te maken.” Iets wat enorm veel mensen maar niet willen begrijpen: Twitter is geen oorzaak maar gevolg van een trend binnen de maatschappij. Net als Facebook, YouTube en vele andere sociale netwerken dat zijn. Meer bepaald de trend die Amerikanen omschrijven als ‘One-to-many‘. “One-to-many betekent dat je anderen uitnodigt om meningen, opinies, kritiek te geven. Je betrekt meer mensen bij de communicatie, net het omgekeerde van narcistisch.” aldus Stone.

Twitter = eenvoudig.
“Er was geen plan. Twitter is er toevallig gekomen.” beweert Stone. Wij geloven hem. U ook? Wie Twitter bestudeert vanuit technologisch standpunt, ziet meteen hoe eenvoudig het in elkaar zit. En het is onder andere die eenvoud die mee aan de basis lag van de onvoorstelbaar steile groei die Twitter kende. De zogenaamde instapdrempel bleef immers laag. Op een tweetal minuutjes maak je je Twitter-profiel aan. Een kind kan de was doen!

Onthoud:
- Het interactieve internet is simpelweg een kopij van het dagelijks (offline) leventje dat u al jaren leidt.
- Twitter is geen hype op zich, wel een van de vele communicatiemiddelen die u kan gebruiken.
- Twitter draait rond mensen. De dialoog is essentieel.
- Twitter is luisteren en praten, ontvangen en verzenden. Dialoog dus.
- Twitter biedt bovenop die dialoog een uitstekende ‘live’ zoekmachine. Gebruik ze!!

En hang dit citaat van Biz Stone boven uw bed: “Twitter is niet de toekomst van P.R. & reclame. Déélnemen aan de communicatie is dat wel!“

Meer klanten en omzet dankzij Facebook?

De vraag kon evengoed luiden: verkrijgt u meer klanten en stijgt uw omzet dankzij uw aanwezigheid op LinkedIn, Twitter, Plaxo, Netlog, MSN, en al die andere sociale netwerken…?

Door snel even een profiel aan te maken op Facebook alleen? Neen!
Door een profiel aan te maken op iedere netwerk-website? Neen, ook niet!

Onze eigen pagina op Facebook

Niet waar je wie bent, speelt een rol op het web. Wel wat je er op plaatst, is van belang! Uw (toekomstige) klant begeeft zich vrijwel dagelijks op het internet, zowel privé als professioneel. Daar gaat hij dan op zoek naar wat hem interesseert, naar wat hem van nut kan zijn. Wanneer hij tijdens die zoektocht bij u terechtkomt en de info die hij bij u vond, bewijst hem een dienst, is hij tevreden. Doet zich dergelijke situatie meermaals voor, dan begint hij u echt wel te waarderen. Stilaan, bewust of onbewust, zet de betreffende klant die waardering om in een zekere vorm van vertrouwen, onder het motto ‘dat bedrijf / merk / die persoon hielp me al vaak met z’n gratis tips / advies, daar kan je op bouwen!’. De Amerikanen omschrijven deze fases als ‘know, like and trust factor and word of mouth’; kennen, waarderen, vertrouwen en mond-tot-mondreclame. Dit alles leidt vervolgens tot meer verkeer naar uw website of blog en tot meer abonnees op uw periodieke nieuwsbrief via e-mail, met als ultiem resultaat meer ‘verkoop’, meer omzet, want een proactieve, moderne klantenwerving en hechte op service gebaseerde klantenbinding.

Facebook past perfect in dat plaatje. Zeker sinds men bedrijven via zogenaamde fanpagina’s de kans geeft om zich binnen Facebook als een persoon van vlees en bloed te gedragen, te midden van het publiek. De overbekende netwerk-website is enorm handig voor het tonen van uw kennis en het verhogen van uw geloofwaardigheid. En er is meer! Het gaat niet alleen om aanwezigheid, om kennis tonen en info geven. Nog heel wat belangrijker is de interactiviteit, het heen en weer contact tussen uw bedrijf/merk enerzijds en uw publiek anderzijds. Dat kan vanuit uw fanpagina op verschillende manieren:

- Het versturen van ‘updates’. Dit zijn berichten die u rechtstreeks vanuit de fanpagina naar al uw Facebook abonnees (‘fans’) verzendt.
- Uw ’status’ geregeld opfrissen. Bovenaan de fanpagina schrijft u een korte boodschap, uw ’status-mededeling’. Dat kan gaan van een mijmering, over dat waarmee u momenteel bezig bent, tot zelfs een vraag. Leuk om weten, telkens u uw status vernieuwt, komt dit te voorschijn in de overzichtspagina van elke fan.
- Het delen van ‘links’ (URL-/website-adressen), foto’s en video’s. Hierdoor kan u andere websites en blogs makkelijk combineren met en op uw Facebook-pagina.
- Een evenement via een agenda-item delen / verzenden naar al uw fans, waarop zij dan kunnen reageren en dit op hun beurt kunnen verder verspreiden onder al hun contacten.
- Het houden van een poll. Een van de vele manieren om te peilen naar de interesses en meningen van uw fans.
- Een prikbord aanbieden, waarop uw fans boodschappen achterlaten en/of vragen stellen.
- Een forum aanbieden. Daar stelt u ofwel zelf discussieonderwerpen voor, ofwel lanceren uw fans nieuwe gespreksonderwerpen.
- U kan uw schare fans ook naar hun mening vragen via door hen geschreven recensies. Pas echt nuttig in het geval van producten, bij diensten of merknamen iets minder relevant.
- Eindigt de opsomming daarmee? Neen, verre van. Facebook en andere, externe programmeurs ontwikkelden de voorbije jaren heel wat bijkomende toepassingen waaruit u zelf een keuze kan maken. Allemaal met een enkele muisklik toevoegbaar aan uw fanpagina.

Tot slot, dankzij de mogelijkheid om te reageren op vrijwel al deze bovenstaande items, krijgt u al gauw een nooit geziene interactie. Ook nieuwe geïnteresseerden verschijnen op het toneel. Want elke interactie die uw fan op uw pagina uitvoert, verschijnt in zijn eigen nieuwsoverzicht, wat door al zijn contacten ook wordt gelezen. Dit alles uiteraard op voorwaarde dat u zelf ook reageert op alle door uw fans geplaatste items en dat u zelf geregeld nieuwe inhoud plaatst. Tevens kan u bij de instellingen van uw pagina beslissen of uw fans hun eigen inbreng (foto’s, video’s, boodschappen) ofwel rechtstreeks op de hoofdpagina ofwel op een aparte ’subpagina’, ‘Alleen fans’, plaatsen.

Nadeel in dit alles is en blijft het feit dat geïnteresseerden zelf ook over een eigen Facebook-profiel moeten beschikken alvorens zij uw Facebook fanpagina kunnen bezoeken. Ook houdt Facebook voorlopig haar deuren gesloten voor zoekmachines als Google. Echter… deze week verkondigde Facebook dat ze zelf aan een uitgebreide zoekfunctie werken, binnen Facebook. Zoekmogelijkheden waarbij u de grens van de profielen van uw eigen ‘vrienden’ kan overschrijden. Stel je de oneindige mogelijkheden voor! Het belang van een actieve aanwezigheid op Facebook zal dan nog groter worden, voor elke KMO, groot of klein. U heeft er als bedrijf / merk dus nu al baat bij om daar te zijn waar uw (potentiële) klanten zijn: op het internet, dus ook op Facebook!

UPDATE 13-08-09: En nog geen dag later is het zover! De nieuwe zoekmogelijkheden zijn gelanceerd, terug te vinden ‘achter’ het klassieke ‘zoek’-vakje. Facebook heeft de zoekfunctie uitgebreid met zogenaamde ‘real time search’ waarbij u ook resultaten (status-updates, dialogen en andere gedeelde items) kan zien, afkomstig van profielen (gebruikers) die niet eens met u bevriend zijn binnen Facebook. Alvorens u ‘moord & brand’ schreeuwt over privacy, weet dan dit: alles wat is ingesteld als ‘privé’, blijft privé en wordt dus niet toegankelijk voor anderen. Ook beperkt Facebook uw zoekresultaten tot de laatste 30 dagen. Op frequente tijdstippen de wereld van Facebook even checken, is dus de boodschap.

Waarmee rekening houden bij het gebruik van sociale media?

Stel dat uw bedrijf, of het bedrijf waarvoor u werkt, het nut van sociale media / netwerk-websites inziet en ermee start. Waarmee moet u dan rekening houden? Het gebruik van die zogenaamde ’sociale media’, in uw bedrijfscommunicatie, vereist onder andere:

Een plan / visie;
Engagement;
Voldoende tijd;
Inhoud;
Oprechtheid & openheid;
Een goede pen, geen reclameman.

Plan / visie.
Uw bedrijf moet niet starten met sociale media omdat de concurrenten / collega’s ook al actief zijn op (sociale) netwerken. Ook niet omdat het ‘in’ is of ‘cool’ staat. Of omdat u er iets over las in De Tijd of er een reportage over zag in Koppen op Eén. Wel beslist u om sociale media te gebruiken voor uw communicatie, op basis van een plan of op z’n minst vanuit een bepaalde visie. Bijvoorbeeld: op een directe en interactieve manier in contact staan met uw doelgroep. Met sociale media (blog, YouTube (video), Flickr (foto) en netwerk-websites zoals LinkedIn, Facebook, Twitter,…) behaalt u geen onmiddellijke resultaten. Heb dus een plan / visie voor een lange termijn. Heb geduld.

Engagement.
Communiceren via sociale media doet u niet tussen de soep en de patatten, laat staan snel of oppervlakkig! Van zodra u actief bent op een of meerdere sociale netwerken verwacht uw publiek daar een zekere vorm van betrokkenheid, van aandacht. Kan u dat niet blijven opbrengen, begin er dan niet aan!

Tijd.
Ja, communiceren via sociale netwerken vergt tijd, heel wat tijd. En dan? Het gaat hier over het contact met uw doelgroep, met uw prospecten & klanten. Waarom zou u in hen niet veel tijd investeren? Is er dan een andere manier om omzet en rendabiliteit te bekomen? Tijd kost geld? Klopt. Maar men kan pas geld verdienen nadat men zelf eerst investeerde. Het succes van uw product of dienst wordt niet alleen bepaald door dat goed op zich, echter ook door de proactieve communicatie die u er rond voert. En daar waar u vroeger geld stak in een bedrijfsfolder, in een evenement en/of in prospectie via-via, investeert u nu ook een deeltje van uw kostbare tijd in het meetbaar, betaalbaar en interactief communiceren via het web.

Eén van de bekendste 'vertellers'; Hans Christian Andersen

Inhoud.
Er is die bekende Engelstalige uitspraak ‘content is king’; inhoud is koning. Wie veel te vertellen heeft, veel te delen heeft, is interessant. Wat u op het web brengt, is van belang. Niet wie of wat u bent. Creëer een ‘verhaal’, een wereldje op zich, rondom uw merk. Breng meer dan enkel puur commerciële boodschappen. Geef tips m.b.t. uw product / dienst. Stel vragen aan uw publiek op internet. Heeft u werkelijk niets te ‘vertellen’? Beperk dan het gebruik van sociale media tot ‘luisteren’. Begeef u onder het volk, op het wereldwijde web, en vis uit wat men daar over uw product(en) / dienst(en), over uw merk(naam) allemaal vertelt. Begin al eens met het ingeven van uw merknaam in Google en andere zoekmachines.

Oprechtheid & openheid.
Bij sociale media zijn de oude trucjes niet meer van toepassing. Geen blazoen oppoetsen, niet de dingen anders voorstellen dan dat ze in werkelijkheid zijn, geen reclametechnieken, niks ‘marketing’. De waarheid en niets dan de waarheid! Krijgt u kritiek, wordt uw merk door de gehaktmolen gedraaid, terecht of onterecht? Kruip dan niet in uw schelp. Maar reageer, bij voorkeur publiekelijk. Daardoor weten (lezen) anderen dat u op een constructieve, eerlijke wijze de dialoog met de klager aanging, dat u er niet vies van was om in gesprek te gaan, dat u begaan bent met uw doelgroep, of ze nu klagen of niet.

Vlotte pen, degelijke copywriting.
Persoonlijk zijn we van mening dat u de communicatie via sociale netwerken beter in handen geeft van een copywriter dan van een marketingverantwoordelijke. Waarom? Zie het deeltje ‘Oprechtheid & openheid’. Het ligt immers niet in de aard van een klassiek marketeer om een ‘open boek’ te zijn naar het publiek toe, om meteen rechttoe rechtaan publiek te reageren op kritiek. De copywriter daarentegen kan op een boeiende, luchtige en verstaanbare wijze zich uitdrukken, zonder over te komen alsof het publiek blaasjes wordt wijsgemaakt. Bovenal kan een tekstschrijver een verhaal brengen rondom uw bedrijf / merk. ‘Content is king!’

Een hele boterham, toch?! Niet voor niets dat heel wat bedrijven – groot en klein – ervoor kiezen om op basis van duidelijke, op voorhand vastgelegde en betaalbare prijzen hun communicatie via sociale media websites toe te vertrouwen aan externe bureaus zoals BackBone media. Heel wat minder kopzorgen, en toch goede resultaten.

Bent u als individu tevens ook een merk? (‘personal branding’)

Een van de vele 'standaardafbeeldingen' als illustratie bij 'personal branding'

In ‘Career Guide’, bijlage bij de uitgaven Data News nr.24 en Business ICT nr. 6, schreef journalist Kristof Van Der Stadt het kort maar krachtige artikel “Hoe bouw je een social media cv?”, voor elke leek in sociale media ongetwijfeld een goed verstaanbare bijdrage. Voor z’n schrijfsel ging Dhr. Van Der Stadt de spreekwoordelijke mosterd halen bij de Amerikaanse auteur Dan Schawbel. Deze laatste heiligt sedert jaar en dag het principe dat u uzelf, individueel, dus ook als persoon van vlees en bloed, kan en moet promoten door/via het gebruik van sociale netwerk-websites (zogenaamde ‘personal branding’). Van Der Stadt herneemt in z’n artikel een zestal van diens tips:
“1) Begin met een website of blog.
2) Kies een URL.
3) Denk na over design.
4) Breng een snuifje multimedia aan.
5) Integreer de profielen van je sociale netwerken.
6) Zorg dat je online cv kan gedeeld worden.”

Persoonlijk zijn we van mening dat wij hier in de Lage Landen ons niet meteen en zeker niet al te sterk moeten richten op ‘personal branding’-specialisten zoals Dhr. Schawbel. Op typisch Amerikaanse wijze overdrijft hij. Niet ieder persoon is er immers mee gebaat zichzelf als een merk(naam) te beschouwen en als dusdanig te promoten (lees: in de kijker te brengen). Zet sociale media pas in van zodra u er een of meerdere redenen voor heeft. Pas wanneer het relevant is. En dus niet ‘omdat iedereen het al doet’. Kuddegeest en / of het kopiëren van wat een ander al doet, is totaal uit den boze in de wereld van sociale media. Lees er gerust onze eerdere blogartikels op na, waarin we tot in den treuren toe herhalen dat het ook bij het gebruik van sociale netwerken net draait om facetten zoals oprechtheid, inlevingsvermogen en authenticiteit.

Laat ons a.u.b. niet vergeten dat mensen als Schawbel er alle belang bij hebben om de cultuur van het persoonlijk ‘ver-merken’ zo stevig als mogelijk aan de man te brengen. Niets mis mee, verre van. Maar men moet de brave man enigszins relativeren of op z’n minst in het juiste kader plaatsen. Commerciële motieven spelen zeker en vast mee. Wijzelf volgen mensen zoals een Jeff Jarvis – invloedrijk blogger en tevens auteur van het nu al bekende boek “Wat zou Google doen?” – en een Dan Schawbel dus niet in al hun beweringen. Maar alle auteurs en online communicatieverantwoordelijken, ook wij in het verleden, wijzen wél op het belang van een degelijk online reputatiebeheer! En niet zonder reden!

Online reputatie- of imagobeheer is een rekbaar begrip. Laat ons het heel eenvoudig stellen: er zijn twee soorten dingen die over u op het internet staan: dat wat u er zelf op plaatst en dat wat anderen over u op het wereldwijde web achterlaten. Merkt u het op? Ook hier weer geldt onze eerdere stelling dat het hedendaags, interactief internet simpelweg een online kopij is van het offline, alledaagse leven. Want ook in ons dagelijks leven praat de ene persoon over de andere. En dan zwijgen we nog over alles wat u zelf rondbazuint, over uzelf en over anderen. Maar in tegenstelling tot het dagelijks, echte leven, kan u op internet wel gauw te weten komen wie wat over u vertelt of beweert. Niet alleen kan u hun mening opzoeken, en lezen/horen. Ook kan u, indien gepast en gewenst, reageren. Een luxe die u niet geniet in uw offline leventje, toch? Misschien beweert iemand in een Gents café op dit eigenste ogenblik de gekste dingen over u of uw bedrijf. Die verteller geniet de aandacht van z’n omstaanders zonder dat u de kans krijgt om hen, voorzien van sterke argumenten, al dan niet tegen te spreken.

Kortom, of het nu gaat om uw curriculum vitae op het internet, of om uw vakantiefoto’s,… Lig niet teveel wakker van alle op sensatie beluste artikels over geschonden privacy, mee lezende werkgevers, inbrekers, Fiscus of ander gespuis op en rond sociale media. Kijk gewoon even uit waar je met wie bevriend bent en wat je waar met wie deelt. Zo moeilijk is dat niet. Trouwens, in het alledaagse leven vertelt u toch ook niet alles aan iedereen?!

PS: Bijvoorbeeld, vergeet niet om af en toe even jezelf (jouw naam) in het Google-zoekvakje te plaatsen. U staat er soms van te kijken wat het internet al allemaal over u weet! Succes!

Hoe communiceren zonder sociale media?

“Stel je even voor dat Facebook, LinkedIn, Plaxo, Twitter, Netlog, en vele andere netwerk-websites (sociale media) niet meer zouden bestaan. Hoe moet je dan communiceren?” Einde vorige maand werd die vraag gelanceerd op de weblog “The Harte Of Marketing – Opinions & observations on marketing, PR and social media”. De vraagsteller is, wat had je gedacht, een Amerikaans auteur / communicatie-specialiste, mevrouw Beth Harte. Want voor onze ‘Lage Landen’, waar het gebruik van sociale media nog niet eens is ingeburgerd, laat staan gekend, stelt zich deze vraag nog lang niet.

Maar toch is die denkoefening interessant. Wat te doen, mocht je als bedrijf of individu niet meer over sociale media beschikken, hoe zou je dan contact houden met je publiek / doelgroep? Of, anders gezegd, is ’social media’ het ultieme, is het de enigste manier waarop je anno 2009 nog kan communiceren? Kortom, zijn sociale media ‘zaligmakend’, de Heilige Graal?

Neen, natuurlijk niet!

Waarom praten en schrijven wij er dan zo vaak over?
Omdat sociale media u de kans bieden om op een verstaanbare, makkelijke, betaalbare en meetbare manier rechtstreeks en interactief in contact te komen & blijven met uw doelgroep, of dat nu vrienden, kennissen, familie, prospecten of klanten zijn. En wie wilt dat niet?!

Hoe te communiceren, mochten sociale media niet meer bestaan?
Dat is een makkie! Want alles draait rond puur menselijke aspecten, tiens! Of u nu communiceert via netwerk-websites zoals een Facebook of een LinkedIn, of u stuurt een e-mail, of u belt, u voert een gesprek, het maakt niet uit wat! Empathie, bekommernis om uw contactpersoon en oprechtheid zijn de winnende factoren in uw (bedrijfs)communicatie! Bij sociale media gaat het net als bij al uw andere manieren van communiceren over het ’sociale’ en dus niet over het woordje ‘media’.

En om op een sociale, oprechte manier om te gaan met uw doelgroep, heeft u heus geen duur, chique CRM-pakket (‘customer relationship management’) nodig. Begin bijvoorbeeld al eens met het correct schrijven van de naam van uw contactpersoon en met het achterhalen – en vooral onthouden – van haar / zijn verjaardag. Het zijn vaak de kleine dingetjes die het echte verschil maken, toch?

PS: Met dank aan Pieter De Wit voor het via Twitter doorspelen van het blogartikel van Beth Harte.

Wees persoonlijk bij het netwerken!

Of u het nu leuk vindt of niet, in uw privé- en in uw zakelijk leven is het leggen en onderhouden van contacten essentieel. Het hedendaags internet – heel wat meer interactief dan vroeger, gedaan met het eenrichtingsverkeer van ‘website naar lezer’! – helpt u bij dat zogenaamd ‘netwerken’. Zo hoorde u ongetwijfeld al wel eens van de bekende, veeleer zakelijke netwerkwebsite LinkedIn. Anderen zien dan weer hun heil in de sociale netwerkwebsite Facebook. Of gebruikt u liever Twitter? Of misschien combineert u al deze communicatiekanalen? … Wat u ook kiest, verlies een ding nooit uit het oog: wees zo persoonlijk mogelijk in al uw contacten via het wereldwijde web!

Laat u niets wijsmaken, er bestaan geen zogezegde regeltjes of wetten waaraan u zich dient te houden bij het gebruik van al die ’sociale media’ (verzamelterm voor websites en andere toepassingen die het mogelijk maken om via het web of via uw ‘intelligent’, mobiel telefoontoestel – ’smartphones’ zoals iPhone, BlackBerry, HTC,… – in contact te staan met anderen). Maar hoe moet u zich dan als persoon of als bedrijf / merk gedragen op kanalen zoals Facebook, LinkedIn, Plaxo, Twitter,..? Hou steeds in het achterhoofd dat het internet eenvoudigweg een kopij is van het alledaagse (offline) leven. Wanneer u bijvoorbeeld iemand aanspreekt op straat, u belt iemand op, of u stuurt iemand een e-mail, dan valt u toch ook niet zomaar met de deur in huis. Op z’n minst stelt u zich snel even voor en / of geeft u een woordje uitleg. Ook behandelt u uw gesprekspartner niet als een kort en snel item in uw overvolle agenda. Maar u bent oprecht begaan met dit contact of doet op z’n minst alsof. Klopt? Wel, zo ook op het internet!

Stuurt u iemand een berichtje via Facebook, nodigt u iemand uit via LinkedIn, deelt u info, afbeeldingen of video’s met uw contacten, het maakt allemaal geen verschil, wees persoonlijk & tactvol! Ook op het wereldwijde web gelden de ongesproken basisregels qua beleefdheid. En nog beter: laat voelen dat u echt bekommert bent om het contact met die persoon. Om het met een duur woord te stellen: wees empathisch! Vermijd bijvoorbeeld het gebruik van standaardtekstjes die u – vaak in het Engels – bij (semi-)automatisch gegenereerde uitnodigingen/berichten (o.a. bij de zakelijke netwerkwebsite LinkedIn is dit het geval) al meteen worden voorgesteld. Wilt u uw contactpersoon uitnodigen tot een bepaalde discussiegroep? Voeg dan een persoonlijke boodschap toe. Dat hoeft niet lang te zijn, desnoods slechts een zinnetje. Maar kom niet over als een onpersoonlijke, kille computer. Neem even de tijd, doe wat moeite, uw contactpersoon zal het bewust of onbewust zeker en vast waarderen.

Andere voorbeelden van hoe het wel of hoe het niet moet? Opmerkingen, suggesties of misschien wel een leuke of leerrijke ‘netwerkanekdote’? Laat het ons weten via een reactie, hieronder of stuur ons een e-mail.

Twitter bekritiseren staat ‘chique’…

Deed u ondertussen al uw zegje over Twitter? Spuwde u al uw gal over de nutteloosheid ervan? Trok u al eens Twitter totaal uit z’n context waarna u het des te makkelijker kon bespotten? Neen? Dan behoort u stilaan tot een minderheid. Kijk maar naar de huidige, journalistieke teneur in kranten, magazines en ook online. Het staat dezer dagen hip en ‘cool’ als je het nieuwste communicatiedingetje, Twitter, met de grond gelijkmaakt; geen genade! … En of je iets afweet van Twitter of niet, dat maakt niets uit, neerknallen die handel! En daar zit de fout. Oordeel nooit zonder dat je het op een grondige wijze verkende en het vervolgens op een consequente manier gedurende een tijdje uitprobeerde. (en met een tijdje bedoelen we niet ‘enkele dagen’..!)

Het internet is een exacte weerspiegeling van het dagelijks ‘offline’ leven. Dus ook op dat internet wordt er dagelijks wat afgekletst. Een inhoudelijke bijdrage van een professionele of niet-professionele gebruiker aan/via een online medium noemt men ‘user generated content’ oftewel door de gebruiker gegenereerde inhoud. Vele onderzoeken wezen al uit dat het overgrote deel van alles wat u vandaag op het wereldwijde web vindt, gekopieerde ‘user generated content’ is. We nemen dus heel wat over van elkaar en bazuinen het nadien op onze beurt rond in ons eigen netwerk van contacten. Journalisten – zowel online als offline – vormen geen uitzondering op dat modern kuddegedrag. Want meehuilen met de wolven is gezien hun redactionele deadline nu eenmaal makkelijker en vergt minder tijd dan het beoefenen van (diepgaande) onderzoeksjournalistiek.

Oude wijn in nieuwe vaten…
En zo gebeurt het dus dat we sinds enkele maanden te pas en te onpas worden geconfronteerd met snelle schrijfsels die u ervan overtuigen dat zoiets als Twitter geen zoden aan de dijk brengt voor uw bedrijf, groot of klein. Vaak herkauwde, opgewarmde kost. En al even vaak voorzien van titels die lekker bekken, zoals “60% van nieuwe Twitter-gebruikers haakt binnen de maand weer af!” en eentje meer recent: “Analist van 15 ziet geen heil in Twitter”. “Zie je wel dat die Twitter puur geld- en tijdverlies zou zijn!”, denkt de tot dan nog ietwat aarzelende KMO-bedrijfsleider bij het lezen van het zoveelste niet-onderbouwd artikeltje, in zijn ‘kwaliteitskrant’. (een krant die per definitie bevreesd is van online communicatie en tegen elk middel is dat neigt naar burgerjournalistiek, maar dit geheel terzijde) Op stellingen zoals “60 procent haakt weer af na een maand” reageerden we al eerder op onderbouwde wijze. Namelijk in dit blogartikel: “Uw bedrijf / merk & Twitter? Vel een eerlijk, volledig oordeel!”. Maar de meest recente titel die we opmerkten, brak werkelijk alle ‘records’…

“Analist van 15 ziet geen heil in Twitter”
Deze titel (en bijhorend artikel) verrijkte de pagina “Economie & Financiën” in De Standaard van 14 juli 2009. In de katern “Economie & Financiën”, vermoedelijk zodat elke zakenman het zeker zou gelezen hebben? En die titel… Daar hebben we geen woorden voor. Iemand van 15 jaar heeft dankzij z’n bevindingen over Twitter de ogen van zakenbank ‘Morgan Stanley’ geopend, aldus het artikeltje. Pardon? Een vijftienjarige? Wie heeft ooit beweerd dat Twitter bedoeld was voor de ‘post-Samson & Gert-generatie’? Trouwens, gasten van vijftien jaar moeten achter een bal aanhollen, samen met andere voetbalgekke maatjes of hun huiswerk maken (als het voetbal gedaan is )! Die moeten  Twitter niet analyseren. Natuurlijk vinden zij dat geen interessant medium! Twitter helpt bedrijven en particulieren in vlugge communicatie. Wat heeft zoiets met tieners te maken? Trouwens, grosso modo kunnen we rustig stellen dat er tegenwoordig voor iedere leeftijdsgroep een aangepast online medium is. Zo weet iedereen dat MSN Messenger en Netlog vooral bij de jonge jongeren goed in de markt ligt. Terwijl Facebook daarentegen dan weer steeds meer ‘ouder’ volk aantrekt. Enzovoort…

Schrijf of praat aub niet over iets wat je niet / nauwelijks kent!
Het is altijd wat… Eerst was het dat Twitter slechts een hype was, voor ‘nerds’ en ‘geeks’. Dan luidde het dat Twitter heel wat minder voorstelde dan Facebook (een vergelijking die sowieso eentje is van ‘appelen en peren’!). Daarna klonk het dat Twitter geen geld wist te verdienen. “Et alors?” Ook daarop gaven we een daadkrachtig antwoord (“Of Facebook, Twitter e.a. rendabel zijn, is niet van belang!”). En nu zou de jeugd Twitter opgeven. … Zucht… Daar worden wij nou eens zo moe van hé…

Kijk, we zullen het kort houden: wie zonder kennis en/of ervaring z’n mening geeft, moet sowieso stevig gerelativeerd worden. Daarbij komt dat je steeds moet kijken uit welke hoek de kritiek komt. Dat we in klassieke media zoals TV en in kranten heel wat meer negatief geladen commentaren te zien en te horen kregen, dan positieve recencies, is geen toeval. Klassieke media zijn weliswaar in een fase gekomen waarin ze beseffen dat ze de opkomst van online media niet langer moeten bekampen. Maar hoe ze die online media dan moeten ‘omarmen’, daar zijn ze nog lang niet uit.

Beste KMO-bedrijfsleider, zorg ervoor dat u zich degelijk en volledig informeert of laat informeren alvorens u wel of niet een streep trekt door een of ander voor u nog nieuw en onbekend communicatiemiddel. En huil dus aub niet klakkeloos mee met de wolven. Zeker geen offline / online journalistieke wolven.

Bedankt en succes!