Het is niet omdat je dagelijks enkele uren op Facebook en Twitter zit, dat je een sociale media ‘goeroe’ bent. Toch telt België ondertussen heel wat zelfverklaarde ‘social media experten’. En dat lokt heel wat kritiek uit, zeker bij de reeds ‘gevestigde waarden’ in het sociale medialandschap. Is die kritiek terecht? Of is het louter vrees voor concurrentie?
Overal verkoopt men gebakken lucht.
Of u nu traiteur, schoenmaker, boekhouder, communicatieverantwoordelijke of glazenwasser bent, in elk beroep zijn er mensen die ‘gebakken lucht’ verkopen. Zij hanteren zich van een vlot taaltje vol van mooiklinkende termen en holle woorden. Zij trekken zich geen barst aan van het belang van de klant, laat staan dat ze wakker zouden liggen van een relatie met de klant, op lange termijn. Stielbedervers, ook wel ‘cowboys’ genoemd. Terecht worden deze mensen op de schop genomen door collega’s en door de publieke opinie. Maar waarop baseert men zich om het kaf van het koren te scheiden? Wie zet zich echt in voor de klant en wie verkoopt enkel praatjes? En riskeert men niet om het kind met het badwater weg te gooien?
Communicatie is meer dan sociale media.
Voor alle duidelijkheid, BackBone media is een communicatiebureau, specifiek voor de (K)KMO. Sociale media zijn een van de zoveel communicatiemiddelen voor onze klanten. Wij hebben geen percentjes op het aantal Facebook-pagina’s of LinkedIn-profielen. De inzet van een of meerdere sociale mediakanalen moet relevant zijn en passen in de communicatie-aanpak van onze klant. Sociale media zijn dus geen ‘must’ op zich. Dat we op onze bedrijfsblog er vaak over schrijven, is omdat voor de meeste KMO’s sociale media nog onbekend zijn.
Sociale media-expert is Kop van Jut.
Elke grote verandering, elke vernieuwing, werpt tegenstand op. Vandaag richt men z’n pijlen op de zogenaamde sociale media-expert, of om het met een ‘Nederlandse’ term te zeggen: de ‘social media consultant’. Opvallend is dat die kritiek uit onverwachte hoek komt. Niet de onwetende klant, maar de alwetende journalist en argwanende reclameman (niet toevallig twee groepen die onder invloed van opkomende sociale media hun reden van bestaan / werkwijze moeten heruitvinden) hakken met veel plezier in op eenieder die nog maar durft te beweren de lezer of klant te kunnen helpen bij de inzet van sociale media.
En het wordt nog grappiger! Mensen die als eerste sociale media gebruikten, de ‘early adopters’, spotten tijdens de eerste maanden met het onwetend gepeupel dat niet besefte hoe nuttig en leuk sociale media zoals Facebook en Twitter wel waren. Nu beschimpen diezelfde ‘geeks’ de man in de straat omdat die massaal Facebook gebruikt en stilaan ook Twitter ontdekt. Snappen wie snappen kan. Typisch voor die groep van mensen, zullen we onszelf maar troosten?
Als communicatiebureau voelen we ons niet aangesproken door de kritiek op ‘dé social media consultant’. Maar mee kritiek spuien doen we ook niet. Want we vinden het jammer dat de meeste kritiek ongenuanceerd en vaak heel tendentieus is. Dat doet het beeld, dat de mensen hebben van sociale media, zeker geen goed.
Hoe luidt de kritiek op ‘social media consultants’?
Eigenlijk komt de kritiek hierop neer: jan en alleman noemt zichzelf een sociale media-expert, terwijl er geen enkele referentie is om de graad van zelfverklaarde expertise te meten. Een zeer terechte opmerking is dat. Maar loont het de moeite om er oneindig veel debatten, blogartikels, discussies, berichten op Twitter aan te besteden? Meent u dat nou echt?
Het is geen exacte wetenschap!
Hoe graag sommigen het ook zouden willen, sociale media is geen exacte wetenschap. Dat is net het opvallende eraan, het aspect dat zoveel deining veroorzaakt. En dat is ook de reden van het succes en waarom we spreken over een verschuiving van de macht, van adverteerder naar consument. Het buikgevoel is aan zet, emoties zoals passie, geduld en eerlijkheid nemen opnieuw de bovenhand. Emoties, bah, de vrees van elke analist die tabellen, studies en presentaties verkiest… (knipoog)
‘Social media consultancy’ geloofwaardiger dan de individuele consulent?
We lezen en horen nooit kritiek op de ‘social media-specialisten’ die tewerkgesteld zijn binnen een groot communicatie- of marketingbedrijf. Gaat het om een individu dat zichzelf verkoopt als ‘expert’, dan schiet men wel met scherp. Opmerkelijk. Alsof de geloofwaardigheid van de zogenaamde sociale mediaspecialist niet in twijfel mag worden getrokken van zodra hij bij een respectabel kantoor werkt. Die reflex lijkt in onze genen te zitten, helaas. We vinden de ‘underdog’ sympathiek maar vertrouwen iets wat ‘groot’ is.
Het is slechts een term, een titel…
Het kind moet een naam hebben, akkoord?! En er zijn potsierlijkere functietitels dan ‘sociale media-expert’. Al eeuwenlang noemen we een pas begonnen verkoper ‘junior account executive’, een dossier- of klantbeheerder ‘account manager’ en ga zo maar door… Is het niet ironisch dat zij die vandaag kritiek geven op het gebruik van de titel ‘sociale media-expert’, zichzelf vaak ‘specialist in internet marketing’ noemen. Over twee algemene en allesomvattende termen gesproken, internet en marketing. Marketing, stel je voor, hét woord bij uitstek dat de voorbije decennia door God en klein Peerke werd mismeesterd…
Kortom, het is slechts een term, een naampje! Niet uw functieomschrijving maar wel uw meerwaarde naar uw klant toe, is van belang. Gisteren noemde men het ‘web 2.0’, vandaag noemen we het ‘sociale media’ en morgen noemen we het waarschijnlijk eenvoudigweg ‘media’. Nou en?
In sommige beroepen is de titel wel betekenisvol.
De titel wordt pas belangrijk wanneer het een essentieel en meetbaar verschil in kennis aanduidt. Spreek een ‘chirurg’ nooit aan met ‘verpleger’ en noem uw ‘accountant’ geen ‘boekhouder’. Alle vier de jobs zijn zeer respectabel, maar houden een andere kennis in. In zulke situaties is de functieomschrijving wel van belang.
De kritiek is ongenuanceerd en makkelijk.
“Sociale media-experten vertellen steeds weer hetzelfde verhaal.”
Sinds wanneer is dat een teken van onbekwaamheid? Een boekhouder vertelt sinds jaar en dag dat actief moet gelijk zijn aan passief. Maakt dat van de boekhouder een ‘would be’ deskundige? Vertelt een webdesigner ieder kwartaal een totaal ander verhaal? Natuurlijk herhalen die zogenaamde sociale media-adviseurs dat dialoog belangrijk is, luisteren naar de doelgroep essentieel is, dat dit kan via verschillende sociale mediakanalen enzovoort.
“Social media consultant is een chique maar lege titel. Iedereen gebruikt dat woord.”
Met alle respect, maar wanneer het gaat over zoetklinkende en vaak nietszeggende terminologie zijn de ‘klassieke’ reclamesector en het bijhorend legertje van marketeers wel de allerlaatste met recht van spreken. Zo verstaan wij onder ‘bashen’ datgene waarmee men een open aanhangwagen afdekt. Nee hoor, wat zijn wij cultuurbarbaren, zeg! Bashen is het door de ‘incrowd’ graag gebruikte werkwoord dat zoveel betekent als ‘op iets of iemand zwaar inhakken’, figuurlijk weliswaar. En zo kunnen we nog honderden trendy, dure, chique termen opsommen…
Degelijke sociale media-expert is communicatieverantwoordelijke.
Het gebruik van sociale media kadert in een continue dialoog tussen bedrijf/merk & klant. Elke degelijke ‘sociale media-expert’ is dus bij voorkeur een communicatieverantwoordelijke. Maar niet elke communicatieman is een sociale mediaverantwoordelijke. Elke mus is een vogel, echter niet elke vogel is een mus.
Waarover u, wat ons betreft, wel een boompje mag opzetten, is de invulling en taakomschrijving van een interne of externe sociale mediaverantwoordelijke voor de KMO. Grote bedrijven als Van Marcke duiden een intern team aan dat zich moet toeleggen op online media en reputatiebeheer. Kleinere KMO’s beschikken niet over dezelfde budgetten en moeten op zoek naar een creatieve medewerker die er al wat van kent of naar een extern bureau. En wie doet wat? Dat is wel een boeiende discussie waard.
Geen zorgen, enkel de besten blijven overeind.
Trouwens, wij snappen de heisa over ‘dé social media consultant’ niet goed. We leven toch in een zelfregulerende markt waar op lange termijn enkel de knappe koppen in hun vak overblijven? Of vergissen we ons?
“Net geen 50 procent van de Europese bedrijven maakt zich zorgen over de potentiële risico’s op reputatieschade die door sociale mediaplatformen zoals Facebook of Twitter zouden kunnen worden veroorzaakt. Dat is de conclusie van een enquête van de Federation of European Risk Management Associations en het Institute of Risk Management bij Europese bedrijfsleiders”, lezen we op de nieuwssite Express.be.
Sociale media | Laurens | 
26 oktober 2011 12:58 | 
Reacties (4) 
).
Subscribe