Het sociale media 'commandocentrum' van het bedrijf Dell. Of je dit op een Belgische werkvloer nu al zal aantreffen, is maar zeer de vraag...
Nogmaals: kwaliteit overtreft kwantiteit!
Het gebruik van sociale media zou intussen ook in België zijn doorgebroken. Zou. Want wie ogen en oren openhoudt, weet wel beter. Zijn het de maandelijkse cijfers van Bruno Peeters of is het een zoveelste onderzoek, steeds merk je op dat er een groot verschil blijft tussen het aantal aangemaakte profielen op een sociaal netwerk enerzijds en de daadwerkelijk actieve gebruikers ervan anderzijds. Kwantiteit versus kwaliteit dus…
Aantal zegt niets!
Is iemand een erg goede vriend als hij of zij vaak met je optrekt? Of telt niet het aantal afspraken maar wel de ‘inhoud’? Wat ons meteen brengt bij dat ander heikel discussiepunt: jouw aantal fans op Facebook, jouw horde zakelijke contacten op LinkedIn en jouw aantal volgers op Twitter. Is een bedrijf met 5600 fans per se beter bezig dan een KMO met 185 fans op Facebook? Alles hoort in de juiste context thuis, is ook hier het devies. Read more »
“Net geen 50 procent van de Europese bedrijven maakt zich zorgen over de potentiële risico’s op reputatieschade die door sociale mediaplatformen zoals Facebook of Twitter zouden kunnen worden veroorzaakt. Dat is de conclusie van een enquête van de Federation of European Risk Management Associations en het Institute of Risk Management bij Europese bedrijfsleiders”, lezen we op de nieuwssite Express.be.
Argwaan blijft bij velen.
Dus blijven anno 2011 nog steeds erg veel bedrijven liefst zo ver mogelijk weg van sociale media, weg van een online dialoog met de klant. Zelfs al vinden we Facebook en Twitter tegenwoordig doodnormaal. Ze inzetten voor je bedrijfscommunicatie, dat is heel andere koek in de argwanende ogen van menig bedrijfsleider. Het doet me terugdenken aan m’n middelbare schooltijd.
Sociale media? Laat ons nog even afwachten…
Toen dacht ik ook dat je iets wat je minder graag doet, kan vermijden door het steeds voor je uit te blijven schuiven. Uitstellen, de andere kant opkijken en die rottige taak van fysica of chemie zou wel uit zichzelf in rook opgaan, ja verdampen. Procrastinatie? Ik was er heer en meester in. Of ik, laat staan m’n leerkrachten fysica en chemie, er gelukkiger van werden? Wat denk je? Read more »
Tags: bedrijfscommunicatie, bedrijven, Facebook, imago, imagoschade, KMO, online reputatie, procrastinatie, reputatiebeheer, reputatieschade, Sociale media, Twitter
Sociale media | Laurens | 
26 oktober 2011 12:58 | 
Reacties (4)
Nogmaals: ‘t is een kwestie van luisteren, niet van jezelf opdringen!
Zonet deelden onze gewaardeerde collega’s van Outsource Communications via Twitter een interessant opiniestuk van Tom Foremski op ZDNet.com. Zijn stelling is kristalhelder: sociale media zijn niet hetzelfde als ‘corporate’ media. Klopt, ook talrijke Belgische bedrijven hebben nog steeds niet door waar de klepel hangt.
.
De consument zal z’n dialoog verhuizen, weg van de bedrijven.
Allemaal, zowel de zogenaamde experts in sociale media als de bedrijven zelf, lopen ze te kakelen hoe je als bedrijf munt kan slaan uit de inzet van sociale netwerken, terwijl ze al dan niet bewust de consumenten verder wegjagen door hun geliefkoosde Twitter of Facebook te vervuilen met eenzijdige, commerciële boodschappen. De auteur besluit dan ook met de voorspelling dat mensen hun onderlinge, persoonlijke conversaties zullen verhuizen naar de meer afgesloten en nog private hoekjes van het wereldwijde web. Dat ze nog wel interactief met elkaar in contact zullen blijven – het aspect dat sociale media nu eenmaal zo groot maakte – maar zullen vermijden dat bedrijven nog kunnen meekijken, laat staan reageren of hen lastigvallen.
Oude wijn in nieuwe vaten…
Ik ben bang dat de auteur gelijk zal krijgen. En misschien sneller dan verwacht. Read more »
Is het bij gebrek aan beter? Je mag hopen van niet. Er zijn immers heel wat belangrijkere thema’s om over te debatteren of te pennen. Maar je kan er in de krant en op TV nu eenmaal niet naast kijken. Bijna dagelijks is er wel een journalist die, al dan niet kritisch, z’n licht laat schijnen over sociale media en wat ze met u en mij ‘doen’. Alsof die sociale netwerken een eigen wil hebben… Niet dus. Toch niet volgens ons. Sociale media zijn voor, en vooral, door u en ik. Het is des mensen. Zo ook voyeurisme en exhibitionisme.
- “Papa, wat is het internet?”
Paps denkt na… Stilte…
- “Hmm, is dat niet dat ding waarop Facebook werkt?” antwoordt pa zijn zoon.
Een jaar geleden vonden we dat nog een leuke cartoon. Grappig. Maar wordt die spotprent niet met rasse schreden werkelijkheid? Hoe zit het binnen enkele jaren? Wat is dan de verhouding tussen sleutelfiguren Facebook, Google en het internet waarop beiden ‘marcheren’?
In een DutchCowboys.nl-artikel wijst Dominique Dewitte ons alvast op een analyse van een zekere Ben Elowitz (bedrijf: Wetpaint). Daarin staat onder andere te lezen dat alle tijd die u en ik op het web doorbrengen beetje bij beetje wordt opgeslokt door gigant ‘Facebook’. En dat uiteraard ten koste van andere sites, blijkt uit de analyse, aldus Dewitte.
Eigenlijk is er niets nieuws onder de zon.
Zo herinner ik me dat we slechts enkele jaren geleden ons met z’n allen de vraag stelde hoe het zat met dat steeds groter wordende Google. Of ze niet teveel van ons wisten? Of dat nog wel ‘gezond’ was, een privaat bedrijf met zoveel macht en invloed? Ook toen al viel het woord ‘privacy’ te pas en te onpas. Anno 2011 blijven die zorgen en vragen bij heel wat mensen overeind. Alleen verhuisde hun aandacht van Google naar Facebook. Read more »
“Populariteit en invloed gaan in de sociale netwerksite Twitter niet altijd gepaard”, lezen we in Twitter-trends worden door klassieke media bepaald op Express.be. In een onderzoek van Hewlett-Packard werd voor de zoveelste keer bewezen dat niet wie je bent van tel is, maar wel wat je zegt en doet van belang is. Anders gezegd: inhoud, inhoud is numero uno! Dat mag ons niet verbazen, echt niet. Want zeg nu zelf, was dat ooit anders?
Twitter is des mensen…
Daar waar mensen zijn, zie je steeds weer hezelfde fenomeen. Aan de toog, op een receptie, maar ook online, en zeker op sociale netwerksites. Ben je grappig of verkondig je interessante dingen, dan ben je al gauw geliefd. Daarbij is niet zozeer van belang wie je bent, wel wat je zegt of doet. Vooral Twitter leent zich uitstekend om dergelijk gedrag vast te stellen. Want anders dan bij Facebook, is bij Twitter de sociale drempel om iemand niet langer nog te ‘volgen’ erg laag (iemand volgen op Twitter = ‘geabonneerd’ zijn op zijn/haar berichten via Twitter). Een simpele muisklik op het woord ‘unfollow’ en je krijgt de updates van die persoon niet langer binnen. Waren alle abonnementen (en vriendschappen) maar zo makkelijk en snel opgezegd, ja toch.
Wie goed doet, goed krijgt…
Help je, ben je amusant of verspreid je interessante info via Twitter, dan groeit jouw aantal volgers gestaag. Maar stuur je aan de lopende band ongelofelijk banale zaken de wereld in, dan kan je er zeker van zijn meerdere ‘volgers’ te verliezen. Read more »
Tags: Express.be, Facebook, inhoud, klassieke media, kranten, nieuws, online media, Sociale media, Twitter
Communicatie, Media, Sociale media | Laurens | 18 februari 2011 12:40 | Reacties (0)
Persoonlijk is dood. Lang leve persoonlijk.
De voorbije decennia werden de marktkramer op het plein en de kruidenier om de hoek doodgeknepen door reuzegrote supermarkten. Kleine handelszaken kregen het steeds moeilijker. De parfumerie vlak naast de boetiek. En de schoenmaker rechtover de horlogemaker. Allemaal werden ze uitgerookt door grotere zaken, door ketens. De persoonlijke toets ging verloren. We waren klant bij bedrijven, niet bij mensen. Maar de laatste jaren zwaait de slinger weer de andere kant op. En sociale media dragen daar zeker toe bij.
Een kapper met extra geheugenkaart.
Hoeveel klanten krijgt jouw kapper per maand in z’n stoel, denk je? Toch weet hij of zij maar al te goed hoeveel kinderen je hebt, welke hobby’s je beoefent en waarmee je jouw dagelijkse kost verdient. Hoe lang geleden het ook is, hij of zij blinkt uit in dossierkennis. Alsof je kapper een extra geheugenkaart onder z’n hersenpan liet inbouwen. Ook de betere cafébaas of ober kent z’n trouwe klanten door en door. En wat doet dat met een mens? Tja, je voelt je gekend, begrepen en ‘beluisterd’. Kortom, je voelt je thuis. En dat thuisgevoel resulteert in loyaliteit (klantenbinding) en in mond-tot-mondreclame (klantenwerving).
De vernieuwde Facebook pagina van BackBone media
Iedereen wordt kleine kruidenier.
Dus persoonlijk communiceren, vriendelijk, behulpzaam en leuk wezen. Niet meer zo afstandelijk, minder bedrijf en meer mens. Hiervoor biedt het sociale netwerk Facebook meerdere gratis hulpmiddelen aan, waarvan de bekendste de ‘Facebook pagina’ is. En het zijn net die pagina’s die deze week een andere indeling en uitzicht kregen. Tot nu toe kon je binnen Facebook in een oogopslag zien of je op de pagina van een persoon of op de pagina van een bedrijf / merk / publieke figuur terechtgekomen was. Ook de functies – dat wat je kan doen (plaatsen van berichten, reageren, jezelf promoten enzovoort) – waren verschillend. Als natuurlijk persoon kon je binnen de sociale netwerksite Facebook écht interageren, en dat op verschillende manieren. De beheerder van een ‘pagina’ bleef beperkt qua mogelijkheden. Zo kon hij of zij enkel communiceren op en vanuit de eigen Facebook pagina. En enkel de mensen die reeds op de ‘Vind ik leuk!’-knop hadden gedrukt, kregen die boodschappen in hun Facebook nieuwsoverzicht. Dat is voorgoed verleden tijd. Read more »
De bijlage ‘Apart Weekend’ van de krant De Tijd, van vorig weekend (29 januari 2011), bevatte een paginagroot artikel van Wouter Van Driessche, getiteld: “Asociale netwerken. Maken Twitter en Facebook hufterig en eenzaam?” De titel geeft de vlot doorbladerende en ‘verticaal scannende’ lezer meteen de indruk dat voor de zoveelste maal wordt aangetoond hoe onproductief en vooral, hoe asociaal dergelijke sociale netwerkwebsites zijn. Een vernietigend ‘citaat’ van ‘internetpsychologe’ Sherry Turkle, te midden van de vele kleine lettertjes en alinea’s in een vet en groter lettertype gedrukt, versterkt alleen maar die eerste indruk. Jammer. En fout…
Vaak zit het venijn in de titel en subtitel…
Want wie zich wel de moeite getroost om het volledige artikel te lezen, ontdekte in het tweede gedeelte dat – hoe kan het ook anders – er twee zijden aan elk verhaal zijn. Zo legde de journalist de harde en zeer negatieve stellingen van Sherry Turkle (over het verarmende effect van sociale media op onze persoonlijkheid en offline sociale contacten) voor aan professor in de psychologie, Dhr. Paul Verhaeghe. En gelukkig, deze laatste relativeert en plaatst alles opnieuw in de juiste context. Een plezier en verademing om te lezen:
“Het lijkt me inderdaad kort door de bocht om te stellen dat Twitter en Facebook het echte sociale contact verstoren of bedreigen’, nuanceert hij. ‘Contacten via Facebook en Twitter zijn oppervlakkig en snel. Dat valt niet te ontkennen. Maar dat zijn contacten in onze huidige samenleving ook in het echte leven. Twitter en Facebook lijken me het gevolg te zijn van een bepaalde maatschappelijke verandering, niet de oorzaak ervan. Daarom hebben ze ook zoveel succes, omdat ze inspelen op een nieuw fenomeen.”
Amen, professor! Amen! Dat beweren we hier op onze bedrijfsblog al langer: dat wat zich online afspeelt, is een exacte weerspiegeling van wat zich eerst voordoet in ons dagelijks (offline) leventje en niet omgekeerd. En dat is logisch ook, beste Sherry en andere criticasters. Read more »
Onze klant gebruikt sedert een tweetal jaar Twitter en Facebook. Een jaar geleden maakten ze ook hun eigen YouTube-kanaal aan. Maar verder dan het plaatsen van enkele presentatie- en productfilmpjes kwamen ze op die videowebsite tot nu toe nog niet. Geen nood, dat was en is ook hun bedoeling (nog) niet. Want ’first things first‘, bij hun inzet van sociale media ligt de focus in eerste instantie op Twitter en Facebook. Daarnaast, hoe kan het ook anders, besteedt men consequent heel wat uurtjes per week aan ’online monitoring‘: lezen & zoeken (luisteren) naar wat men online over hun merk en producten zegt. En indien nodig reageert men zo spoedig mogelijk. Gedurende het eerste anderhalf jaar gebeurde die ‘online monitoring’ grotendeels manueel. Over moed en inzet gesproken! Want het gaat hier, voor alle duidelijkheid, niet over een klein ‘bollenwinkeltje’.
We waren erbij vanaf dag 1. Samen met hen startten we hun sociale media-aanwezigheid en activiteiten op. We zagen het groeien. Nooit grote sprongen, wel een ononderbroken zachte groei in aantal volgers en fans. Werd ergens een presentatie gehouden over efficiënt gebruik van sociale media door bedrijven, bij marketingverenigingen, op congressen of andere evenementen? Dan kon je er zeker van zijn dat onze klant werd aangehaald als voorbeeld van ‘hoe het wel moet’. En niet zonder reden. In hun sector, in België, en op dat ogenblik – we spreken over medio 2010 – deed niemand hen dit na.
Maar hoe gaat dat met een bedrijf of merk dat het goed doet? De verwachtingen van de doelgroep groeien mee. Nadat hun online aanwezigheid en hulp op Facebook en Twitter een evidentie werd, begonnen sommige online ‘klanten’ meer te eisen. Sommigen stelden kritische vragen en her en der weerklonken suggesties. Zo stelde één van hun volgers op Twitter dat het heel wat beter zou zijn, mocht onze klant niet ‘tweeten’ onder de merknaam, maar wel onder de persoonlijke naam van de betreffende medewerker(s). Onze klant begon te twijfelen. Was en is dat dan echt zo onpersoonlijk, als bedrijf Twitter gebruiken onder je merknaam? Men wikte en woog de suggestie en vroeg ook naar onze mening. Read more »
“Wat is voor een bedrijf de meerwaarde van communicatie via sociale media?” Begin je presentatie of (blog)artikel met deze vraag, men is gegarandeerd een en al oor. Want zulke vragen klinken kritisch, dus lijken ze ook meteen objectief en gerechtvaardigd. Of nog hipper geformuleerd: “Wat is de R.O.I. van ‘social media’?” ROI, ofwel ‘return on investment’ en ‘social media’ … Al even Nederlandstalige woorden als consultant en account manager…
Onderneming A is niet vergelijkbaar met bedrijf B.
Bij de discussie over de meerwaarde en meetbaarheid van sociale mediakanalen, moeten we een onderscheid maken tussen de grote (inter)nationale bedrijven en de gemiddelde KMO. Het budget, de doelstellingen en mogelijkheden van beide groepen verschillen immers als dag en nacht. Een onderscheid tussen sectoren is echter niet altijd nodig, aangezien sociale media communicatiemiddelen zijn, los van product of dienst waarover ze het hebben. Als communicatiebureau specifiek voor de (K)KMO, hebben wij het hier dus niet over de grotere, (inter)nationale ondernemingen.
Klantenloyaliteit daalt. Wat nu?
“Ja, wat is de R.O.I.? Vertel me dat eens!”, klinkt het zelfzeker uit de mond van de bedrijfsleider. Alsof die meteen naarstig op zoek gaat naar manieren om die nieuwe, voor hem onbekende communicatiemiddelen af te schieten. Gek is dat. In tijden van crisis, wanneer de klantenloyaliteit zienderogen daalt, is men toch argwanend ten aanzien van nieuwe communicatiekanalen. Onbekend. Onbemind. Geen kans op dialoog, laat staan het even te proberen, te verkennen. En dat terwijl ik al die tijd dacht ‘Wie niet waagt, niet wint’… Let wel, daarmee bedoel ik niet dat de inzet van sociale media een gok is, maar wel dat het de moeite loont zich er op z’n minst even in te verdiepen. Read more »
Elk verhaal kent twee waarheden. Ook dat van sociale netwerken zoals Facebook en Twitter. Alleen, het negatief geladen verhaal haalt vaker de pers dan het positieve. Zo gaat men ook nu weer enkele malen nogal ‘kort door bocht’ in het artikel ‘Waarom socialenetwerksites controverse uitlokken?’ op Trends.be, waarin men internetpionier Ben Caudron interviewt.
Iedereen mag z’n zegje doen…
Ja, ik was nog maar net uit de pamper, wanneer Ben Caudron vermoedelijk al een jong en beloftevol ondernemer was. Maar om te mogen debatteren over het huidige internet en onze hedendaagse communicatie hoef je niet een gezegende leeftijd te hebben. Het wereldwijde web zoals we dat vandaag kennen, telt immers een vijftiental lentes. En pas de laatste jaren leren we met z’n allen stapsgewijs sociale media kennen, de ene al wat sneller dan de andere. Maar gelukkig gaat het bij sociale netwerkwebsites niet om wie de snelste is, maar wel om wie het beste communiceert met zijn of haar doelgroep.
De essentie…
Communiceren met zijn of haar doelgroep, daar draait het om. Niets meer, niets minder. En of uw doelgroep uw vrienden, familie, prospecten of klanten zijn, maakt op zich geen verschil. Toch vervalt het debat – als we het in de klassieke media al een ‘debat’ mogen noemen – rondom sociale media vaak in slogans of wordt het gebruik ervan te pas en te onpas voorgesteld als kernfysica. Twee doemscenario’s die steeds terugkeren: uw bedrijf is kwetsbaar via sociale media en uw volledig privéleven wordt te grabbel gegooid op het web. Vermoeiend… Want de eerste stelling getuigt van weinig visie en realiteitsbesef, de tweede van gebrek aan kennis en zin voor dramatiek.
Sociale media & bedrijven: iedereen richt zich tegen u! Paniek!
Ook het artikel op trends.be vangt aan met enkele voorbeelden van ‘anti-groepen’ op Facebook. Ja zeg, stel u voor dat een ontgoochelde klant kwaad over u spreekt en op zijn blog of via Facebook rondstrooit hoe slecht uw service is of dat uw producten van een bedenkelijke kwaliteit zijn. Een nachtmerrie! Of nog erger, dat die ontgoochelde klant een vlammende reactie achterlaat op uw bedrijfsblog of –website. U mag er niet aan denken! Neen, dan ben je beter dat je online afwezig blijft, zo kunnen ze je daar alvast niet te grazen nemen en geen slechte naam bezorgen. Probleem opgelost. Gevaar van negatieve reclame afgewend. Ja? Gelooft u dat nou echt? Alsof die kwade klant in het dagelijks leven, offline, geen mogelijkheden heeft om uw daden aan de kaak te stellen… Hoe naïef. Read more »
Tags: bedrijf, Ben Caudron, KMO, kritiek, merk, offline, online, social media, Sociale media, Trends
Communicatie, Sociale media | BackBone media team | 1 september 2010 21:02 | Reacties (7)
Subscribe