Wanneer klassiek web 2.0 ontmoet…

Tweet

Men verwijt me soms ietwat te mondig te zijn, ietwat te kritisch. Neig ik te sterk naar Johan Anthierens of Herman Brusselmans, echt? Tijd om dat blazoen op te poetsen! Ik kan ook positief zijn, zelfs oprecht. Nog sterker: positief zijn over www.facebook.com! Asjemenou!?

Facebook, we blogden er al eerder over. Eén van die vele, zeer populaire sociale netwerk websites waar je zonder enige moeite al gauw enkele uurtjes per week aan besteed (lees verspilt), vervolgens vloekt en tot de conclusie ‘moet’ komen dat van ‘verslaving’ bijna sprake is.
Commercieel zie ik er het nut wél van in. Dan hebben we het over ‘community marketing’.  Op zich een oude term die staat voor het ontwikkelen van een ‘gemeenschap’, een ‘cultuur’ rondom jouw merk / jouw product. Maar voor de rest vind ik Facebook een ‘contradictio in terminis’. Het mag dan een sociaal netwerk website genoemd worden. Uren achter een schermpje zitten en virtueel tokkelen met Uw ‘vrienden’. Het ’sociale’ zie ik er niet van in.

Waar blijft dat positieve, zal U zeggen. Wel, wat zie ik echter vandaag per toeval op de ‘nieuwspagina’ op Facebook? De klassieke grootmeester, de Duitse Barok componist, Johann-Sebastian Bach heeft een fanpagina op Facebook waarop hij tot nu toe 23.494 fans rondom zich geschaard heeft! En zo blijken er nog grootmeesters te zijn! Knap. Ontroerend zelfs!

‘Oppervlakkigheid’, Jennifer Lopez’en en Justin Timberlake’s van deze wereld, verenigt U! Cultuur met een grote C heeft de weg naar Web 2.0 weer maar eens gevonden!

Join the group of group joining ‘joiners’!

Tweet

We hadden het in eerdere ‘posts’ al over Facebook, een hoofdzakelijk ontspanningsgerichte, sociale netwerk website. Eén van de meest bekende, zakelijke netwerk websites is LinkedIn (www.linkedin.com).

Ieder geeft zijn/haar invulling in het gebruik van zulke dingen. Mij gaat het vooral om semi-automatisch gegevensbeheer van m’n contacten. Simpel gezegd: verandert iemand van adres/job/telefoonnummer/enz. en geeft die persoon dat in in zijn/haar LinkedIn-profiel, dan komen die nieuwe gegevens automatisch bij mij terecht via de LinkedIn nieuwspagina. Het enigste wat ik dan nog moet doen, is zijn/haar visitekaartje even opnieuw ‘downloaden’ en opslaan in m’n eigen Outlook, in m’n reeks van adreskaartjes. Vandaar dus: semi-automatisch. Waarschijnlijk verre van de meest ideale gebruikswijze.

Maar het ‘vervoegen’ van groepen, op LinkedIn, dat snap ik niet goed. Zal wel aan mij liggen, ongetwijfeld. Ja goed, de daad op zich begrijp ik uiteraard wel. Je bent bijvoorbeeld ijsverkoper en ‘vervoegt’ dus de LinkedIn-gemeenschap (oftewel groep) van ‘Europese ijskreem professionals’. Maar om het op z’n Mitterand’s te zeggen: “Et alors?!” Het officiële antwoord hierop luidt dan: “Je kan ervaringen delen, meningen uitwisselen, brainstormen, communiceren onder gelijkgezinde en/of gelijkgestemde professionals.” … “Et alors?!” Om dan nog te zwijgen over de grootte van die platforms. Wat vindt U bijv. van deze : European advertising professionals? Klinkt nog aannemelijk, zegt U? Ja, voor de Benelux marketing directeur van Procter & Gamble vermoedelijk wel ja. Maar voor een marketingverantwoordelijke van een KMO met 55 werknemers ook? Kom nou seg!

Zal ik effe tegen het zere been schoppen? Dat dient vaak maar één doel: ”Kijk eens mama: zonder handen!”. Pochen, stoeffen, ’showen’. Lucht maken zonder meer. Want iedere keer iemand een dergelijke groep vervoegt, komt dat in de nieuwspagina’s van alle met die ene persoon verbonden contacten. Het mooiste van al? Het zijn meestal ook net die personen die klagen dat ze “zo weinig tijd hebben, zulke lange uren kloppen en een vreselijk vermoeiende job hebben” die het grootst aantal ‘groups’ joinen… Want ‘tijd tekort hebben’ is ook ‘hot’ en chique!

Ik ga een ‘group’ starten: the European group joining lookalikes professionals.
Do join us! …

Gezichtboek & group(ie)s

Tweet

Voor de niet-kenners onder jullie (een uitstervend ras!): www.facebook.com is één van die tientallen wereldberoemde, uiterst snel groeiende sociale websites. Je surft ernaar, maakt je op enkele seconden een ‘account’ (oftewel profiel) aan en hup, je bent op de planeet Facebook. Het onbegrijpelijke tijdverlies en de onbewuste verslaving kunnen en zullen zich stilaan meester maken van jouw surfgedrag!

Ook ik ging vele maanden terug al voor de bijl. Laat één ding duidelijk wezen: ik viseer Facebook niet. Ik vind al die sociale websites, ook wel netwerk-sites genoemd door zij die er een geleerd tintje aan willen geven, danig intrigerend!

Niet alleen particulier / privé is Facebook populair. Ook de zakenwereld doet met rasse schreden haar intrede op dergelijkse www-tjes. In 1 blog analyseer je dus dergelijke fenomeen zeker niet. Waar ik me vandaag tot wil beperken is “lid worden van een groep”. Voor zij die de Nederlandstalige versie van Facebook nog niet gebruiken: “joined the group..”

Tot hiertoe begreep ik de relevantie van de meeste lidmaatschappen moeiteloos. Maar de laatste weken verschijnt de ene bizarre oftewel op ‘t eerste zicht nutteloos lijkende ‘group’ na de andere. Voor alle duidelijkheid: ik heb het dan niet over de ‘fan pages’ maar over de ‘groups’! Wat vindt U nou bijvoorbeeld van de group “I Love De Cliént” of van de group “We love our hair”? Niet dat ik iets tegen de coiffeurs en behaarde haaradepten heb, ik zou niet durven. Het is dus louter toeval dat ik er twee opsom in dezelfde thematiek. Een andere : “Wij willen Tom Boonen als commentator voor de Tour” of zo mogelijk nog meer van de pot gerukt is “Geen EK met Carl Huybrechts op TV”.

En dan nog zoiets, zo mogelijk nog erger: het lid worden van een ‘group’ in ‘t genre van “iedere persoon die lid wordt redt daarmee een kind in de Derde Wereld” enzovoort. Breek me de bek niet open wat ik daarvan vind! … (ik ga nu even een tas koffie nemen, ben zo terug, kwestie te kalmeren)
… Ziezo, hier zijn we weer! Het effect van de cafeïne is muggep.. tegenover de ergernis hierboven, gelooft U mij. Maar goed…
Staat iemand van Vredeseilanden, Damiaanactie of Broederlijk Delen voor de deur, dan doen ze niet open, maar op Facebook, in de waan iets goed te doen,  een groep aanklikken en daarmee het geweten sussen zonder geldbeugel of voordeur te moeten openen, dat wel. Typisch.

Conclusie: ik vraag me stilaan af waar dat heen moet. Men ziet door het bos de bomen niet meer. Stilaan worden dingen als Facebook al even rommelig en bij momenten volslagen knettergek irrelevant leeg als de belspelletjes in ‘t holst van de nacht op de TV-zenders die ons landje rijk is.

Je hebt ‘fan pages’ en je hebt ‘groups’. Oké. Voor info, debat, vriendschap, networking ben ik pro dingen als Facebook. Kortom: Facebook is ‘community’-gewijs ijzersterk en potentieel! Wie had bijvoorbeeld ooit gedacht dat de ‘fan page’ van de dinosauriërkoeken zoveel leden zou ronselen, niewaar?! Maar maak er geen Flickr, forum, spamvuilbak van met ‘lege’ dozen zonder meer. Net als bij talrijke (privé) websites zal het eens zo sterke en beloftevolle riviertje Facebook stilaan verzanden tot een polder van grotendeels inhoudloze ruimtes, ben ik bang.

Stelt U me gerust?