Zal u voor nieuws op internet betalen?

Tweet

Als het van mediamagnaat Rupert Murdoch afhangt, is het weldra voorgoed gedaan met gratis nieuws op internet.  Het is zeker niet de eerste keer dat hij ons trakteert op dergelijke uitlatingen.  Alleen, nu beweert hij dat ‘zijn’ News Corp reeds ver gevorderd is met de concrete voorbereidingen ervan.  En daar waar hij voordien enkel van plan was om enkel ‘zijn’ sterkste nieuwsmedia te voorzien van een betaalmodel en de rest gratis te laten, zou hij nu toch al zijn kanalen betalend maken.  Ironisch genoeg voegde hij er wel meteen aan toe stevige concurrentie te verwachten van gratis media zoals de BBC, aldus diverse nieuwsbronnen.

Ook Benelux kent - weliswaar 'stille' - 'mediamagnaten'...

Kerels als een Murdoch doen ons denken aan de slechterik in de James Bond-film ‘Tomorrow Never Dies’, waarin de megalomane mediamagnaat Elliot Carver het nieuws als het ware zelf maakt door een ruzie op te stoken tussen Engeland & China.  Zeker nadat we recent het nieuwste boek van Cas Goossens lazen, “De macht van de media”.  Daarin wijdt de beminnelijke en naar onze mening zwaar onderschatte, ex-administrateur-generaal van de BRT niet alleen een hoofdstukje aan die andere stille potentaat, premier-voor-het-leven Silvio Berlusconi en zijn Mediaset maar pende hij ook en niet in het minst een deel over Rupert Murdoch en diens subpolitieke activiteiten (intriges) neer.

Baseerde de schrijver van de 007-prent ‘Tomorrow Never Dies’ zich op het echte leven of ontmoette de fictie louter per toeval de realiteit?  Zeker is wel dat zowel de slechterik in de film als Murdoch in het echte leven er niet voor terugdeinzen om hun macht van de media te ‘gebruiken’ naar eigen goeddunken.  Alhoewel, mocht Murdoch dit lezen, zou hij vermoedelijk argumenteren “dat het ondertussen lang genoeg geduurd heeft dat men op / via het internet ‘zijn’ nieuwsgaring schaamteloos kopieert, dus steelt.”  Wij daarentegen zijn dan weer van mening dat de klassieke media eenvoudigweg veel te lang hebben gewacht met het zichzelf in vraag stellen en op een bijna arrogante wijze het internet tot op het laatste ogenblik stiefmoederlijk bleven behandelen, negeren zelfs.  Identiek aan de crisis, meerdere jaren geleden, in de platenindustrie.  Ook die sector bleef zelfvoldaan zitten terwijl men de muzikale Beeldenstorm nochtans van ver zag afkomen.  Het gevolg was een gefragmenteerd en daarom onopgemerkt, enorm groot, internationaal baanverlies.  Allemaal zogezegd de schuld van het illegaal downloaden en kopiëren van hun muziek.

Het tegenovergestelde soort van (media)bedrijfsleider werd op magistrale wijze vertolkt door Anthony Hopkins in de figuur van ‘Bill Parrish’, in de al even magistrale film ‘Meet Joe Black’.  Daarin zien we, weliswaar tussen de lijnen, dat normen en waarden gerust een grotere rol mogen spelen in de bedrijfsvoering, ondermeer met respect voor de wortels van het mediabedrijf.  Ook Cas Goossens breekt in z’n laatste boek een vurige lans voor een diepzinnig en bewust omgaan met de potentiële macht van media en –bedrijven alsook voor het besef dat de rol van ‘de media’ en van de journalisten in het bijzonder heel wat meer diepgang verdient dan het huidig, eenzijdig commercieel motief en gedrag.  Een nood naar meer respect voor het bedrijven van nieuwsgaring en –verspreiding, zeg maar.

Genoeg gefilosofeerd!  Laat een ding duidelijk wezen: we moeten met z’n allen rekening houden met het feit dat mediamagnaten als Murdoch aan de touwtjes trekken, ook tijdens de komende decennia.  Zeker wanneer verregaande fusies de kaart van de media hertekenen tot enkele reusachtige , en bijgevolg machtige mediareuzen.

Dus stelt zich de vraag meer dan ooit: zal u betalen voor nieuws op internet?

Laat ons uw mening weten via onderstaande ‘Reacties’!  We zijn benieuwd.

Feel it, love it!

Tweet

Grote baas van Concentra Media (uitgever van o.a. Het Belang Van Limburg, Metro en Gazet van Antwerpen), Marc Vangeel, verdedigde enkele dagen geleden de toekomstige besparingsronde binnen hun mediagroep: “We moeten besparen, wie als uitgever nu niet ingrijpt, zet de toekomst van zijn titels op het spel.” Hij is daarmee zeker niet de eerste. In binnen- en buitenland horen we dat al langer, zowel bij TV als bij radio of gedrukte pers. En ja hoor, ook deze topman verwijst naar de recente economische crisis om hun dalend aantal verkochte kranten en zenuwachtige advertentiemarkt te verklaren. Het doet ons zo hard denken aan de klassieke reclamebureaus & mediacentrales van vandaag. Ze blijven maar tappen uit hetzelfde vaatje, zonder ook maar een dag stil te staan bij de markt, hun klanten en wat zij aan meerwaarde aanbieden. Maar vooral doet me dit terugdenken aan de platenmaatschappijen, enkele jaren geleden… Ook zij schoven toen de hete aardappel door naar iets wat buiten hun verantwoordelijkheid leek te vallen: het illegaal downloaden van muziek. Nochtans veranderde enkel de drager, niet de behoefte aan muziek! Nu ook weer, adverteren willen we nog allemaal, maar niet meer op die traditionele, dure manieren. De consument, uw klant, zij/hij zoeken u nog altijd, alleen bepaalt men nu zelf waar men wat over u hoort, ziet of leest. De essentie blijft, alleen veranderen de ‘dragers’! Wie zich niet snel aanpast, is een besparingsronde-vogel voor de kat! Graag verwijs ik naar onze eerdere blogberichten Klassieke media: kroniek van een aangekondigde dood? en Aangekondigde dood? Ziehier een alternatief!.

De nieuwe ‘Donna’, MNM genaamd, nam alvast enkele ’social media’ mee op in haar communicatie: een YouTube profiel, een Netlog pagina en een fanpagina op Facebook. Ook verklaren ze in hun eerste berichten dat hun website het centrale punt moet zijn. Toeval of niet? Hopelijk geen toeval maar wel een teken dat ze eindelijk weten waar de klepel hangt. Want slechts twee dingen ‘marcheren’: oprechte passie (in hun geval muziek) en oprecht ‘babbelen’ met je doelgroep! Of om het met de slagzin van wijlen Donna te zeggen: “Feel it, love it!” … Amen…

Zelf ben ik geen fan van Donna, MNM of QMusic, maar een ding valt me wel op: het lijkt erop dat ze niet al te goed weten hoe, wat, wie, en dan maar meteen alles tegelijk doen. “De klemtoon zal liggen op muziek, heel veel muziek!”, “Maar ook brengen we nieuws, gemakkelijk en voor een breed publiek.”, “Bekende koppen zullen ook langskomen, de Vlaamse showbizz zal goed vertegenwoordigd zijn!”, “Maar de luisteraar beslist wat hij/zij wilt horen!”, “We maken radio voor 18- tot 44-jarigen”. Pardon? …
En dan die programmanamen: men neemt de naam van de presentator en voegt er het woord ’show’ aan toe… Nu overdrijven we natuurlijk een beetje. Maar in elke handleiding staat het: “Definieer zeer duidelijk wat je wenst te bereiken, wat je zal doen. Geef jezelf een duidelijk profiel, een plaatsje op deze wereldbol, zodat iedereen weet waarvoor men bij jou moet zijn!” Met hun 18 tot 44 in m’n achterhoofd luisterde ik aandachtig naar Mevr. Santy, de nieuwe netmanager van MNM: “We zullen nog amper muziek uit de jaren tachtig brengen, wel heel wat meer hedendaagse muziek en jaren negentig.” En daar gaan ze uit de bocht, als u het ons vraagt. Waarom werden de oude Radio Donna en het recente QMusic populair? Juist, de perfect afgewogen mix van “elk wat wils”! En dan zwijgen we nog over het nieuwe logo (Stars & Stripes?) en de naam (wereldbekende snoepjes?)…

Was het toeval dat hun rechtstreekse concurrent enkele weken geleden een zware TV-campagne startte met de opvallende lettercombinatie MhM…? Zou het…?