Sociale media & jouw bedrijf: niet wie je bent, maar wat je doet, is van belang.

Tweet

“Populariteit en invloed gaan in de sociale netwerksite Twitter niet altijd gepaard”, lezen we in Twitter-trends worden door klassieke media bepaald op Express.be. In een onderzoek van Hewlett-Packard werd voor de zoveelste keer bewezen dat niet wie je bent van tel is, maar wel wat je zegt en doet van belang is. Anders gezegd: inhoud, inhoud is numero uno! Dat mag ons niet verbazen, echt niet. Want zeg nu zelf, was dat ooit anders?

Twitter is des mensen…
Daar waar mensen zijn, zie je steeds weer hezelfde fenomeen. Aan de toog, op een receptie, maar ook online, en zeker op sociale netwerksites. Ben je grappig of verkondig je interessante dingen, dan ben je al gauw geliefd. Daarbij is niet zozeer van belang wie je bent, wel wat je zegt of doet. Vooral Twitter leent zich uitstekend om dergelijk gedrag vast te stellen. Want anders dan bij Facebook, is bij Twitter de sociale drempel om iemand niet langer nog te ‘volgen’ erg laag (iemand volgen op Twitter = ‘geabonneerd’ zijn op zijn/haar berichten via Twitter). Een simpele muisklik op het woord ‘unfollow’ en je krijgt de updates van die persoon niet langer binnen. Waren alle abonnementen (en vriendschappen) maar zo makkelijk en snel opgezegd, ja toch.

Wie goed doet, goed krijgt…
Help je, ben je amusant of verspreid je interessante info via Twitter, dan groeit jouw aantal volgers gestaag. Maar stuur je aan de lopende band ongelofelijk banale zaken de wereld in, dan kan je er zeker van zijn meerdere ‘volgers’ te verliezen. Read more »

“Twitter kan uw gezondheid schaden.” Pardon?

Tweet

Op 2 november publiceerden we hier op onze bedrijfsblog het artikel ‘Debat sociale media wordt gehinderd door stoorzenders (deel 1)’, waarin we stelden dat u in de (klassieke) media zoals TV en kranten vaak onvolledige, onjuiste en gekleurde informatie over sociale media krijgt.  Vandaag doet De Standaard op haar website onze stelling alle eer aan met hun artikel ‘Twitter kan uw gezondheid schaden’.  Klinkt onrustwekkend, niet?  En dat is het ook.  Voor hen.  Want klassieke media beseffen nog steeds niet goed waar de klepel hangt…

Waar blijft de onderbouwde journalistiek?
We weten niet hoe het met u zit, maar wij verwachten van redacteurs bij een zogeheten kwaliteitskrant onderbouwde (onderzoeks)journalistiek en bij momenten visionaire artikels.  Hoe onderscheidt een dergelijke krant zich anders nog in het huidige medialandschap?  Als ik tendentieuze, gratuite artikels wens, met ‘catchy’ titels kan ik me evengoed tot de door beroepsjournalisten vaak verguisde ‘burgerjournalistiek’ wenden.

Maar neen, niet De Standaard, of toch niet als het over online media en in het bijzonder sociale media gaat.  Zo is dit zeker niet de eerste keer dat zij een ietwat gekleurde mening – in dit geval over de microblogdienst Twitter – als een nieuwsfeit aan de man brengt.  De gebeurtenissen die men in het artikel opsomt, kunnen correct zijn.  Maar de redacteur draagt met zulke reeks van eenzijdige voorbeelden, bewust of onbewust, bij tot de recente, negatieve stemmingmakerij rondom online netwerken welke we trouwens herkennen van bij andere mediabedrijven.  Overlopen we samen de meest markante zinsneden?

“Twitter… oeverloos geëmmer… betekenisloos gekwetter, genre ‘ik ga nu een broodje eten’, of ‘doet deugd, zo’n douche’… zo overbodig… “

Klopt!  En dan, beste auteur?  Is dat dan zoveel anders in het dagelijks, offline leven?  Is daar iedere zin, ieder stukje aan info dat u met andere mensen deelt, een waardevol item, te bewaren voor het nageslacht?  Natuurlijk niet.  Het internet is een kopij (weerspiegeling) van ons dagelijks leven! U lult wat af op een dag, met familie, vrienden en collega’s.  Het betreft daarom nog niet allemaal encyclopedisch materiaal.  Akkoord?  Waarom mag zich dit dan niet voordoen op Twitter?  En is daarom Twitter meteen en onomkeerbaar een voor u nutteloos communicatiekanaal?

Is elk telefoongesprek onmisbaar, elke e-mail waardevol?  Is elk TV-programma van onschatbare waarde, elk gesprek dat u voert tijdens een lunch?  Waarom moet een, en let nu goed op, communicatiemiddel als Twitter daarop de uitzondering zijn?

“De site (Twitter dus) wordt tegenwoordig gebruikt om volksopstanden aan te wakkeren (Iran, Moldavië), om verkiezingspropaganda te verspreiden, om roddelnieuwtjes de wereld in te sturen en om de aandacht te trekken…”

Is dit een volledig beeld dat u schetst?  Werkelijk?  Iemand die niets van Twitter kent – een groep waartoe we u ook moeten rekenen, vrees ik – en zoiets leest, geeft het ding zelfs geen minuut de kans om z’n mogelijk nut te bewijzen.  Nogmaals, Twitter is momenteel een van de honderden online communicatiemiddelen die voor handen zijn.  Communicatie!  Begrepen?  En ja, democratie, meerderheid, oppositie, terroristen, politie, roddeltantes en aandachtstrekkers, allemaal communiceren ze, dus ook via Twitter.  Maar merkte u ook op dat heel wat waardevol nieuws te rapen valt tussen al dat ‘oeverloos geëmmer’ door?  Gebruikte u ook de zoekmachine van Twitter, op zoek naar gelijkgestemden, benieuwd naar onderwerpen die u wel interesseren of iets kunnen bijleren?  En volgde u die personen?  Trad u ermee in dialoog? We durven het te betwijfelen wanneer we uw artikel lezen en de gemiddelde tijdsdruk op redacties kennen.  Neen, het was heel wat makkelijker met die snel op het wereldwijde web gevonden voorbeelden van slecht afgelopen Twitter verhalen, triviale gebeurtenissen die ‘dankzij’ Twitter telkens “de wereldpers haalden”

“Twitter is een machtig communicatiewapen geworden, dat mensen en hun projecten kan maken of kraken.”

Klopt!  Welkom in de wereld van razendsnelle mond-tot-mondreclame! Wie goed doet, goed krijgt, wie slecht doet, wordt in ’t ergste geval op enkele minuten tijd door de virtuele gehaktmolen gedraaid.  Iets op tegen?  Waarom?  Trouwens, laat ons niet hypocriet zijn!  Was en is de krant dat dan nooit, een machtig communicatiewapen dat mensen kan maken of kraken?  …  …  Denk rustig na alvorens u hierop antwoord geeft… De tong is een van de scherpste wapens, de pen vaak nog meer.  Jullie eigen De Standaard reclames van enkele jaren geleden, zijn daarvan een prachtige uitbeelding, of vergissen we ons?

Klassieke media reageerden te laat.
De reden voor de vaak subjectieve berichtgeving over die ‘nieuwe’ online media moet elders worden gezocht.  Niettegenstaande de klassieke media de bui van ver zagen aankomen, anticipeerde men niet snel genoeg op de wijziging van drager.  Want meer is er niet aan de hand.  Niet de honger naar nieuws en informatie verkleinde, de ‘drager’, de manier waarop die inhoud tot bij de mensen komt, wijzigde. Men zou die verschuiving kunnen vergelijken met de crisis die de muziekindustrie enkele jaren geleden trof.  De vraag naar muziek bleef gelijk, de drager wijzigde van CD’s naar internet.  Ook toen, in de muzieksector, bleef men verder dansen op het nochtans zinkende schip. Maar zoiets toegeven, zou gelijkstaan aan een bepaalde vorm van wanbeheer bekennen.  En welke CEO kan zich zulk ‘mea culpa’ veroorloven, zeg nu zelf.

Gedrukte pers beleeft moeilijke tijden.
Het gevecht om de adverteerder werd dus zeker niet makkelijker.  Bepalend is het aantal lezers dat een krant weet te lokken.  En met dat feit op zich heeft De Standaard geen probleem. En terecht. Maar in een tijdperk waarin de adverteerder ontelbaar veel goede redenen heeft om z’n budget te verschuiven van papier naar internet, is het voor ‘print’ (de gedrukte pers) dubbel zo hard opletten geblazen. Op talrijke internationale en nationale redacties leerde men tijdens de voorbije maanden deze problematiek proefondervindelijk.  Geen wonder dat online media niet overal met open armen wordt ontvangen.

Klassiek media samen met, of tegen, online media?
Want het is een publiek geheim dat niet iedereen binnen de klassieke media weet van welk hout pijlen te maken, als ’t gaat over de oprukkende online mediakanalen.  Vooral bij de gedrukte pers heerst er argwaan, twijfel en soms angst, bijvoorbeeld ten aanzien van zoekmachine Google, die met alle inhoud, hun bloed, zweet en tranen, lijkt te gaan lopen en ten aanzien van sociale media zoals Twitter en Facebook die de oppervlakkigheid en snelheid van nieuws verergeren. Een tegenstrijdigheid, niet?  Want zoals eerder aangehaald, verwacht je van een kwaliteitskrant onder andere visie en onderzoek…

Online netwerken kunnen bijdragen tot het succes van offline media.
Sociale media zijn geen hype, ook niet louter een trend.  Open uw ogen.  Talrijke bedrijven en ontelbaar veel particulieren gebruiken een of meerdere online netwerken om met elkaar in contact te blijven.  Dat Twitter binnen een paar jaar misschien niet meer bestaat of Facebook van naam verandert, zal ons worst wezen!  Het idee achter die sociale media is hoogstwaarschijnlijk wel een blijver, namelijk op rechtstreekse wijze via internet (computer/laptop) of smartphones contact houden.  Het gaat dus om aanvullende, let op, aanvullende communicatiemiddeltjes.  En of u die wel of niet gebruikt, is louter een individuele keuze.

In tegenstelling tot wat men vreest, kunnen die online netwerken bijdragen tot het verstevigen van het merk en het uitdragen van de inhoud, van de diensten die men levert.  De krant, het weekblad, allemaal treden ze best zoveel mogelijk in dialoog met hun lezers. Geef aanvullende, ‘verse’ info, stel vragen, verwerk suggesties van lezers, bied extra discussieplatformen aan waarop uw lezers onderling elkaar kunnen vinden,…  Betrek hen bij uw ‘papier’!  De mogelijkheden zijn oneindig.

Dat betekent niet dat er aan sociale media en online netwerken geen nadelen verbonden zijn!  Maar meermaals kritische artikels schrijven, op een bij momenten minachtende toon, over een communicatiemiddel dat je zelf op een foutieve wijze (enkel als ‘feed’) of helemaal niet gebruikt, is volgens ons hoogst opmerkelijk.  Het deed ons even terugdenken aan Kobe Ilsen die voor het TV-programma Volt Twitter ook even van naderbij bekeek.  Of zoals onze collega Laurens op zijn Twitter profiel het stelde: “een boek bespreken zonder het gelezen te hebben”.

De Standaard is niet de enigste…
Hun ‘onwennigheid’ tegenover online media betekent niet dat de kranten zelf geen online activiteiten genereren.  Zeker niet.  Zo mag bijvoorbeeld de website van De Standaard absoluut gezien worden!!  En ‘gelukkig’ is De Standaard niet de enigste die sociale media met argusogen bekijkt.  Ze kunnen zich vastklampen aan andere mediabedrijven waaronder Rossel en De Persgroep.  Hun aanvoerders – Marchant & Van Thillo, door @robinwauters terecht ‘dumb & dumber’ genoemd – slaagden er recent in om, en we citeren, “bloggers de vuilnisbak van het internet” te noemen.  Met die visionaire media-uitspraak kunnen beide heren alvast aanspraak maken op een van de eerstvolgende vrije ministerportefeuilles.  Want was het niet Minister van Defensie Decrem die eind 2008 opperde dat bloggers levensgevaarlijk zijn?

Debat sociale media wordt gehinderd door stoorzenders (deel 1)

Tweet

Sociale media zetten bedrijven aan tot andere manier van communiceren…
De snelle en onstuitbare opkomst van sociale media zet alles ondersteboven.  De macht verschuift van adverteerder naar klant, van producent naar consument.  Het interactieve internet met sociale netwerken dwingt elk bedrijf om opnieuw na te denken over de manier van communiceren met de doelgroep.  Eenzijdig adverteren volstaat niet langer.  Een directe en ononderbroken dialoog met de prospect en klant is de (enige) toekomst.

Dat zagen en zien we in Amerika gebeuren.  En stilaan begint de grond ook onder onze eigen Belgische voeten te bibberen.  ‘Gelukkig’ kunnen talrijke bedrijven zich verschuilen achter de algehele crisis.  Zo hoeven ze nooit toe te geven dat men zich niet tijdig aanpaste aan de nieuwe manier van zakendoen.  Handig voor de bedrijfsleiding.  Pijnlijk voor vele werknemers.  Alhoewel, deze laatste groep weet vaak niet beter.  Misschien maar goed ook.

Stoorzenders in het debat!

Elke nieuwe trend veroorzaakt deining.  Elke evolutie kent voor- en tegenstanders. Boeiende en leerrijke discussies komen voort uit de botsing tussen pro & contra. Echter enkel op voorwaarde dat beide kampen hun huiswerk doen, met onderbouwde argumenten op de proppen komen en openstaan voor de visie van de tegenpartij.  Helaas zijn er in het debat over sociale media enkele subjectieve stoorzenders… Gespreid over een drietal blogartikels overlopen we enkele van die ‘stoorzenders’.

1. Klassieke media informeren u over online media…
Zo is er het ironische feit dat u uw informatie over sociale media voor het overgrote deel haalt uit kranten, tijdschriften en TV-uitzendingen.  Dus naast dat wat u op internet leest, ziet en hoort, wordt u geïnformeerd over online netwerken door zogenaamde ‘klassieke’ media.  Tenzij het gaat om gespecialiseerde uitgaven (bijvoorbeeld een magazine over ICT) zijn dit vaak bedrijven en personen die zelf de grootste moeite hebben met het efficiënt toepassen van de nieuwste online communicatiemogelijkheden, kortweg online netwerken.

Hoe kan u een kritische reportage maken over een nieuw uitgebrachte wagen als u er enkel tot in vierde versnelling mee reed, nooit achteruit reed, de kofferruimte niet testte, de verschillende uitvoeringsmogelijkheden niet overliep en er niet gedurende lange tijd mee reed, in allerlei verkeersomstandigheden?  Toch lezen we steeds weer artikels, zien we snelle, veel te korte reportages op TV waarin sociale media worden besproken zonder ze zelf eerst ten volle uit te testen, in al hun facetten.  Vindt u dat objectief?  Leert u daaruit bij? Helpen dergelijke bronnen u om als medewerker of zaakvoerder van een bedrijf te beslissen al dan niet een stap richting online communicatie te wagen?  U denkt van wel, maar helaas wordt u foutief en/of onvolledig voorgelicht.

Onze eerste stelling is dus eenvoudig: u krijgt vaak onvolledige, onjuiste en gekleurde informatie over sociale media.

Binnenkort hier op onze blog:
2. Klassieke media argwanen online media.
3. Nutteloze discussies remmen vooruitgang bedrijven af.

Houdt u er een andere mening op na? Volledig akkoord? Of zien we de dingen te zwart-wit? Laat het ons weten, verrijk ons met je visie, in een onderstaande reactie!

Communicatie evolueert. Uw klanten evolueren. En uw bedrijf?

Tweet

Lang geleden dat we hier op onze bedrijfsblog, te midden van al die praktische tips en weetjes rondom communicatie & marketing, nog eens een opiniestuk neerpenden. De hoogste tijd om onze achterstand bij te benen! In onderstaand stukje laten we onze gedachten de vrije loop over een muisstille maar niet te stoppen (r)evolutie op het vlak van (commerciële) (bedrijfs)communicatie, onder impuls van interactieve, online media…

Er is goed en er is slecht nieuws, beste K.M.O.-bedrijfsleider! Het goede luidt dat communicatie voortaan heel wat goedkoper is, beter meetbaar en gebruiksvriendelijk. Het slechte nieuws? Dat u zelf de zwakke schakel bent op weg naar klantenwerving en -binding, anno 2009! Want u bent er niet klaar voor. Of toch wel..?

Rode wijn drink je bij vlees, witte wijn hoort bij vis. Niet meer…
De Persgroep is een uitgever, u bent slechts hun lezer. Niet meer…
Iemand die van thuis uit werkt, verdoet z’n tijd, wordt steeds weer afgeleid. Op kantoor werken uw medewerkers wel rendabel en veel. Niet meer…
De merken schreeuwen in advertenties en op televisie hoe goed ze wel zijn, en u slikt dat of draait de bladzijde om of loopt even naar het toilet. Niet meer…
Enkel de Michelin-gids vertelt u waar het lekker eten en gezellig vertoeven is, u hebt enkel hun mening en zeker geen eigen, persoonlijke opinie over het betreffende restaurant. Niet meer…

Klantenwerving & klantenbinding heruitvinden…
Viel het u al op? We leven in een tijdperk waarin grenzen vervagen. Daartegenover staat dan weer dat mensen nooit eerder zo stellig zwart-wit dachten als nu. Maar die ironische tegenstrijdigheid buiten beschouwing gelaten, kwamen we de laatste jaren en maanden terecht in een grote grijze zone. Zo ook in de marketing- en communicatiesector. Klassiek adverteren werkt niet meer, of is op z’n minst niet langer de Heilige Graal. Dus ook uw eigen bedrijfscommunicatie moet herdacht worden. Hoe dringt u anno 2009 door tot uw doelgroep? Hoe spint u een hecht web rondom uw bedrijf, rondom uw merk? Hoe vergroot u uw schare aanhangers? Op welke manier moet u de doelstellingen ‘klantenwerving’ en ‘klantenbinding’ in de praktijk omzetten? De evolutie die het internet de laatste tijd doormaakte, doen onze economische grondvesten daveren. Zo hard, dat heel wat bedrijven zich in hun plotse achteruitgang of implosie ‘gelukkig’ kunnen verschuilen achter de recente “financiële crisis welke gevolgd werd door een zo mogelijk nog grotere economische malaise”.

Bedrijven moeten zich aanpassen…
Het internet evolueerde van eenrichtingsverkeer naar tweerichtingsverkeer. Er is nu interactief contact, via het wereldwijde web. Tussen bedrijf en klant, tussen klanten onderling, tussen leverancier en klant, ga zo maar door… En dat allemaal door zogenaamde online, interactieve media. Sociale netwerken, zoals een Facebook of een Twitter, waren al aan hun opmars bezig alvorens er sprake was van de ‘grote crisis’. Maar natuurlijk werkte de recente, economische aardbeving als een versneller voor de groei van sociale media. Mensen en bedrijven gingen op zoek naar andere middelen om zich in de kijker te spelen, om met elkaar te kunnen communiceren, bij voorkeur heel wat goedkoper of op z’n minst betaalbaar. Het begin van de zwanenzang voor massamedia. Althans voor hen die zich niet (tijdig) aanpasten aan het gegeven ‘online’. Maar ook heel wat klassieke reclamebureaus en media-centrales die sinds de jaren negentig geen centimeter meer geëvolueerd waren, ondervonden de eerste haperingen in de motor en moesten zich zo spoedig mogelijk aanpassen, hun vakkennis bijscholen of in het ergste geval hun vakkennis anders voordoen en hun werkterrein met een pennentrek verleggen… Dat laatste komt de kwaliteit van onze sector zeker niet ten goede, maar dat is voer voor een andere discussie.

Online versus klassieke media?
Overal waar zaken evolueren, ontstaan ook vooroordelen. En dat is bij de opkomst van online, sociale media niet anders. Een van de grootste en vaakst gehoorde misvattingen is dat sociale media als het ware de ondergang van klassieke media in de hand werken. Alsof dat ‘online’ lijnrecht tegenover ‘offline’ staat… Uiteraard is dat niet het geval. Beide facetten moeten net samen een mooi, passend geheel vormen binnen uw communicatie. Het ene kan eigenlijk niet zonder het andere. Toch niet als u gericht bent op rendement en efficiëntie. Neen, niet de keuze van media – online of offline – maar wel de manier waarop u ze inzet, zal bepalend zijn in de mate van uw succes.

Normen en waarden worden belangrijker…
En laat dat nou net het allergrootste probleem zijn, de manier waarop u, ja u, met die nieuwe communicatiemiddelen zal moeten omgaan… -zucht- Want sociale media, het interactieve internet, vereisen openheid, oprechtheid en vooral… begaan zijn met uw doelgroep, uw klanten en prospecten. Begrijp ons niet verkeerd, we menen het als we het hebben over ‘begaan zijn met uw klanten’! Het is gedaan, over en uit, met uw imago zelf te controleren, met het nieuws dat de ronde doet over uw merk zelf te sturen. Het is gedaan met kritiek en/of fouten onder de mat te schuiven. Ditmaal ligt de macht, de zeggenschap, het finale oordeel over uw bedrijf bij uw klant! Wie goed doet, goed krijgt. Zo luidt de spreuk, een spreuk die de komende maanden wel eens opnieuw heel belangrijk kan worden voor uw bedrijf! En hoe scoort uw bedrijf in een klimaat waar u uw imago niet langer controleert? Door goed te scoren bij uw klanten, in uw handelingen, goederen en diensten, in uw totaalaanpak. Kortom, normen en waarden worden opnieuw levensbelangrijk binnen uw onderneming.

(R)evolutie in communicatie…
Vandaag doet zich dus een (r)evolutie in communicatie voor, eentje die rechtstreeks enorm veel invloed heeft op bedrijven en particulieren. Op ‘t eerste gezicht is er niets aan de hand, merkt u niets. Op ‘t eerste gezicht lijkt er alleen wat deining te zijn rondom enkele nieuwe hypes en trends zoals die Facebook, Netlog, LinkedIn en Twitter. En ach ja, ergens in de verte hoorde u ook nog iets rommelen over het belang van Google. Maar och, dat is allemaal de ver-van-uw-bedshow, ja toch?!

Fout. Pijnlijk fout.

Zonder te willen dramatiseren: heden worden onopgemerkt alle tellers weer op nul gezet. En de manier waarop uw bedrijf naar de buitenwereld toe moet communiceren, verandert drastisch. Beseft u dat? En nog belangrijker, bent u er klaar voor?

God zij met u, en mocht de goedheilige man bezet zijn, dan is er nog steeds BackBone media. Succes!

Twitter bekritiseren staat ‘chique’…

Tweet

Deed u ondertussen al uw zegje over Twitter? Spuwde u al uw gal over de nutteloosheid ervan? Trok u al eens Twitter totaal uit z’n context waarna u het des te makkelijker kon bespotten? Neen? Dan behoort u stilaan tot een minderheid. Kijk maar naar de huidige, journalistieke teneur in kranten, magazines en ook online. Het staat dezer dagen hip en ‘cool’ als je het nieuwste communicatiedingetje, Twitter, met de grond gelijkmaakt; geen genade! … En of je iets afweet van Twitter of niet, dat maakt niets uit, neerknallen die handel! En daar zit de fout. Oordeel nooit zonder dat je het op een grondige wijze verkende en het vervolgens op een consequente manier gedurende een tijdje uitprobeerde. (en met een tijdje bedoelen we niet ‘enkele dagen’..!)

Het internet is een exacte weerspiegeling van het dagelijks ‘offline’ leven. Dus ook op dat internet wordt er dagelijks wat afgekletst. Een inhoudelijke bijdrage van een professionele of niet-professionele gebruiker aan/via een online medium noemt men ‘user generated content’ oftewel door de gebruiker gegenereerde inhoud. Vele onderzoeken wezen al uit dat het overgrote deel van alles wat u vandaag op het wereldwijde web vindt, gekopieerde ‘user generated content’ is. We nemen dus heel wat over van elkaar en bazuinen het nadien op onze beurt rond in ons eigen netwerk van contacten. Journalisten – zowel online als offline – vormen geen uitzondering op dat modern kuddegedrag. Want meehuilen met de wolven is gezien hun redactionele deadline nu eenmaal makkelijker en vergt minder tijd dan het beoefenen van (diepgaande) onderzoeksjournalistiek.

Oude wijn in nieuwe vaten…
En zo gebeurt het dus dat we sinds enkele maanden te pas en te onpas worden geconfronteerd met snelle schrijfsels die u ervan overtuigen dat zoiets als Twitter geen zoden aan de dijk brengt voor uw bedrijf, groot of klein. Vaak herkauwde, opgewarmde kost. En al even vaak voorzien van titels die lekker bekken, zoals “60% van nieuwe Twitter-gebruikers haakt binnen de maand weer af!” en eentje meer recent: “Analist van 15 ziet geen heil in Twitter”. “Zie je wel dat die Twitter puur geld- en tijdverlies zou zijn!”, denkt de tot dan nog ietwat aarzelende KMO-bedrijfsleider bij het lezen van het zoveelste niet-onderbouwd artikeltje, in zijn ‘kwaliteitskrant’. (een krant die per definitie bevreesd is van online communicatie en tegen elk middel is dat neigt naar burgerjournalistiek, maar dit geheel terzijde) Op stellingen zoals “60 procent haakt weer af na een maand” reageerden we al eerder op onderbouwde wijze. Namelijk in dit blogartikel: “Uw bedrijf / merk & Twitter? Vel een eerlijk, volledig oordeel!”. Maar de meest recente titel die we opmerkten, brak werkelijk alle ‘records’…

“Analist van 15 ziet geen heil in Twitter”
Deze titel (en bijhorend artikel) verrijkte de pagina “Economie & Financiën” in De Standaard van 14 juli 2009. In de katern “Economie & Financiën”, vermoedelijk zodat elke zakenman het zeker zou gelezen hebben? En die titel… Daar hebben we geen woorden voor. Iemand van 15 jaar heeft dankzij z’n bevindingen over Twitter de ogen van zakenbank ‘Morgan Stanley’ geopend, aldus het artikeltje. Pardon? Een vijftienjarige? Wie heeft ooit beweerd dat Twitter bedoeld was voor de ‘post-Samson & Gert-generatie’? Trouwens, gasten van vijftien jaar moeten achter een bal aanhollen, samen met andere voetbalgekke maatjes of hun huiswerk maken (als het voetbal gedaan is )! Die moeten  Twitter niet analyseren. Natuurlijk vinden zij dat geen interessant medium! Twitter helpt bedrijven en particulieren in vlugge communicatie. Wat heeft zoiets met tieners te maken? Trouwens, grosso modo kunnen we rustig stellen dat er tegenwoordig voor iedere leeftijdsgroep een aangepast online medium is. Zo weet iedereen dat MSN Messenger en Netlog vooral bij de jonge jongeren goed in de markt ligt. Terwijl Facebook daarentegen dan weer steeds meer ‘ouder’ volk aantrekt. Enzovoort…

Schrijf of praat aub niet over iets wat je niet / nauwelijks kent!
Het is altijd wat… Eerst was het dat Twitter slechts een hype was, voor ‘nerds’ en ‘geeks’. Dan luidde het dat Twitter heel wat minder voorstelde dan Facebook (een vergelijking die sowieso eentje is van ‘appelen en peren’!). Daarna klonk het dat Twitter geen geld wist te verdienen. “Et alors?” Ook daarop gaven we een daadkrachtig antwoord (“Of Facebook, Twitter e.a. rendabel zijn, is niet van belang!”). En nu zou de jeugd Twitter opgeven. … Zucht… Daar worden wij nou eens zo moe van hé…

Kijk, we zullen het kort houden: wie zonder kennis en/of ervaring z’n mening geeft, moet sowieso stevig gerelativeerd worden. Daarbij komt dat je steeds moet kijken uit welke hoek de kritiek komt. Dat we in klassieke media zoals TV en in kranten heel wat meer negatief geladen commentaren te zien en te horen kregen, dan positieve recencies, is geen toeval. Klassieke media zijn weliswaar in een fase gekomen waarin ze beseffen dat ze de opkomst van online media niet langer moeten bekampen. Maar hoe ze die online media dan moeten ‘omarmen’, daar zijn ze nog lang niet uit.

Beste KMO-bedrijfsleider, zorg ervoor dat u zich degelijk en volledig informeert of laat informeren alvorens u wel of niet een streep trekt door een of ander voor u nog nieuw en onbekend communicatiemiddel. En huil dus aub niet klakkeloos mee met de wolven. Zeker geen offline / online journalistieke wolven.

Bedankt en succes!

Of Facebook, Twitter e.a. rendabel zijn, is niet van belang!

Tweet

Komen sociale media zoals Facebook, Twitter, YouTube en anderen uit de kosten? Zijn ze zelf rendabel? Journalisten stellen zich vaak dergelijke vragen. Klassieke media breken er zich voortdurend het hoofd over. Ja, doorgaans enkel klassieke media. Want voorlopig liggen die sociale media er zelf (nog) niet echt wakker van. Zo herhaalde Biz Stone, medeoprichter van Twitter, ‘dat Twitter niet te koop staat’. Facebook-baas Zuckerberg vond dan weer vers kapitaal bij een stel Russische investeerders. En Google, eigenaar van YouTube, beweert concrete plannen te hebben met de video-website.

Maar waarom heeft de pers het dan zo graag over de toekomst van sociale media? Wij kunnen wel enkele redenen bedenken. Zo komt het relatief snel en overdonderend succes van sociale media voor klassieke media doorgaans als ‘bedreigend’ over. Want helaas lopen er nog steeds heel wat mensen rond met het idee dat ‘online’ en ‘offline’ uiteindelijk elkaars vijanden zijn en blijven. Fout! En wanneer achten we een onderneming succesvol? “Als ze winst maken, mijnheer!” Juist! Maar is dat alles wat telt? Wat met de creativiteit? Wat met het ondernemerschap op zich? Ach, als het in ons kraam past, is het blijkbaar plots enkel de boekhouding die telt.

Ontkennen we dat die aspecten van belang zijn? Neen. Sterker nog, in het dagelijkse leven is en blijft een gezonde boekhouding een van de belangrijkste parameters van de toestand van een onderneming. Maar waarom moeten wij bezorgd zijn om de levensvatbaarheid van sociale media & netwerk websites? Wat is daar in hemelsnaam zo interessant aan voor onszelf? Heeft u als journalist, misschien tewerkgesteld bij een mediabedrijf dat anno 2009 ongetwijfeld ook onder zware prestatiedruk staat  (mede door dat interactief en sociaal internet overigens), geen andere interessante items? Heeft u als ondernemer, te midden van een economische crisis, geen andere katten te geselen dan uzelf de vraag stellen hoe het met de financiën van MySpace of Netlog gesteld is? Natuurlijk wel!

Of Twitter en konsoorten binnen enkele jaren al dan niet nog zullen bestaan, zal u – een KMO-bedrijfsleider – worst wezen! En terecht. Want u moet uw bedrijf rechtop houden in deze barre tijden. Dat is wat telt! Trouwens, op de dag dat Twitter of Facebook van het toneel verdwijnt, kennen we ongetwijfeld enkele nieuwe varianten. De vraag is echter: wat doet u vandaag met die sociale media? Benut u op een doordachte wijze een of meerdere van hen in uw bedrijfscommunicatie? Maakt u op slimme wijze gebruik van die communicatiemiddelen? Neen?! Echt niet?! Wel, dat journalisten dan daaraan hun onverdeelde aandacht schenken en zich de vraag stellen hoe het komt dat de hedendaagse ondernemer de kans op het gebruik van interactieve, meetbare, betaalbare en… rendabele communicatie met de doelgroep laat liggen!

Besluit: het is heel wat belangrijker om wakker te liggen van de gezondheid van onze eigen bedrijven dan die van de bedrijven achter Twitter of Facebook. En gezonde bedrijven communiceren met hun prospecten en klanten. Liefst zo efficiënt, kostenbesparend en interactief mogelijk. Kostenbesparend en meetbaar; zeker in tijden dat het wat minder gaat. En laat dat nu net een van de vele kenmerken zijn van sociale media binnen uw bedrijfscommunicatie!

Uw bedrijf / merk & Twitter? Vel een eerlijk, volledig oordeel!

Tweet

“60% Twitter-gebruikers haakt af.” Et alors?!

Alles en iedereen heeft voor- en tegenstanders. Gelukkig maar! Ook Twitter, de rijzende ster aan het ‘social media’ firmament, kent hier in ons ‘Belgenlandje’ zowel zware fans als categorieke tegenstanders. En te midden van die twee zwart-wit meningen bevindt zich de nog zeer grote, grijze massa. In de politiek zou men spreken van ‘zwevende kiezers’, ‘onbeslisten’… Die laatste groep weet (nog) niet goed wat te denken van dit nieuw communicatiemiddeltje laat staan dat ze het kennen. En waar gaat die grijze massa ‘twijfelaars’ zich informeren? Bij Twitter-gebruikers in hun kennissenkring? Misschien… Als die er al überhaupt zijn! Maar zeker en vast ook ‘in de pers’; internet, kranten, magazines, radio & TV. Op zich niets mis mee, integendeel. Op voorwaarde dat de berichtgeving niet al te tendentieus is en zo geïnformeerd / onderbouwd mogelijk gebeurt. Zo kan een autojournalist zich maar moeilijk een degelijk beeld vormen van de door hem te recenseren wagen wanneer hij niet achter het stuur kon plaatsnemen voor het maken van een deftig proefritje.

En daar knelt nu net het schoentje… De voorbije dagen / weken verschenen in meerdere kranten en ook op het web berichten met ronkende titels:

“Twitter verveelt snel: 3 op de 5 gebruikers haakt af na een maand” (nieuwemedia.blog.nl)
“Nieuwe Twitter-gebruikers haken af na 30 dagen” (Metro)
“De Twitter Quitters” (express.be)
“Meeste Twitter-gebruikers stoppen snel / Microblog is erg vluchtig”
“60% gebruikers verlaten Twitter na een maand” (Het Laatste Nieuws)
…

Aanleiding voor deze artikels waren de recente onderzoeksresultaten van Nielsen Online. De tegenstanders van Twitter reageerden verrukt en verwijzen sindsdien te pas en te onpas naar bovenstaande artikels. Maar de twijfelaars, zij die niets of amper iets van Twitter afweten, baseren zich er ook op en doen dus geen enkele moeite om Twitter te leren kennen. En dat is een gemiste kans! Erger, dat is oordelen zonder kennis… Slim?

Het is allemaal de schuld van Twitter! Of toch niet? …
“60% van de gebruikers verlaat Twitter al na +/- een maand”… Et alors? – zou Mitterrand reageren. Betekent dit nu het mislukken van dit ‘nieuw’ communicatiekanaal, dat in België nog maar sinds begin dit jaar echt aan z’n stille opmars bezig is? Neen!
Want een product, of in dit geval een communicatiekanaal, is niet verantwoordelijk voor de fouten en / of het gebrek aan kennis van haar gebruikers! Ja, u leest het goed. Het zijn vaak de gebruikers die het middel niet (goed) kennen, begrijpen of benutten om vervolgens de zwarte piet naar het ding in kwestie door te schuiven alsof ‘het op niets trekt’.

Vorige ‘nieuwkomers’, zoals de telefoon, TV, GSM, internet, e-mail, ICQ, MSN Messenger, Facebook, kregen ook telkens bakken irrelevante kritiek over zich heen. De telefoon knabbelde aan de tijd die we tot dan nog in levende lijve met elkaar doorbrachten. De TV werkte verslavend, plots lagen de mensen uren in hun zetel, voor dat lichtbakje. “Ze komen hun deur niet meer uit!” Door de GSM werden we nu ook al op toilet of tijdens een etentje gestoord, stel je voor. En met het internet kwamen er allerlei kwaaltjes en virussen de huiskamer binnen en deden de kinderen nóg minder huiswerk. Terwijl dingen zoals Messenger en Facebook puur tijdverlies zijn, voor mensen die niet weten wat echt hard werken is! En oh ja, al die dingen zijn verslavend! Vermeldde ik dat al? De geschiedenis herhaalt zich, keer op keer.

Leer er degelijk mee omgaan, alvorens te oordelen!
Alle voornoemde dingen lijken ons anno 2009 doodnormaal. We leerden ermee omgaan. Maar nu is dus Twitter onze volgende publieke vijand numero uno, des duivels, onze virtuele schietschijf. Want ofwel verliezen we hopen tijd door achter die PC als een gek op de ‘refresh’-knop te drukken (verslavend dus), ofwel vinden we het puur tijdverlies, totaal onzinnig en zeker een onding voor bedrijven! “Want ik hoef niet te weten wat iemand tussen z’n boterham legt hoor!” Tja, Twitter is nochtans veel meer dan banale, nutteloze mededelingen tussen enkele vakidioten en ‘nerds’.
Net als al die andere dingen (TV, telefoon, e-mail,…) moet u het eerst leren kennen en dan oordelen wat het voor u kan betekenen. Kijkt u geen TV om weloverwogen redenen? U werd het bijvoorbeeld beu of vond dat u er niets meer aan had? Perfect! Laat dat ding! Of u kijkt doelgericht naar enkel die dingen die u interesseren, bijvoorbeeld bepaalde documentaires? Mooi zo, u legde voor uzelf een duidelijke doelstelling vast. Toch begint men heden ongeïnformeerd langs alle kanten op dingen zoals Twitter en Facebook te schieten. Ongeïnformeerd. Want stelt men deze zogenaamd kritische mensen een niet-oppervlakkige vraag over die communicatiehulpmiddeltjes – want dat zijn ze! – pikken die criticasters in de meeste gevallen meteen weer af. Ze weten het niet! Maar ‘t is dat het zo ‘chique’ staat, kritiek uiten op iets nieuws, iets ‘hot’. Natuurlijk…

Waarom haakt die 60% van de Twitter-gebruikers dan af? Wat deden / doen ze fout?
Neen wij veralgemenen niet, we geloven best dat een deel van die 60% ermee kapte na het echt grondig verkend en gebruikt te hebben. Er zijn immers tientallen redenen waarom iemand plots geen TV meer wilt kijken, geen radio meer hoeft of stopt met Facebook, e-mail of Twitter. Maar volgens ons heeft een al even groot gedeelte het aan zichzelf te wijten dat ze Twitter maar niets vonden. Die ronkende perstitels verbaasden ons niet. Want ook wij hoorden de voorbije weken gelijkaardige reacties: “Ik heb dat Twittergedoe eens een keertje geprobeerd. Ach, vind er niets aan hoor. Geef mij dan maar een Facebook!” Tweemaal fout!
Primo, men probeert zoiets niet op enkele dagen tijd om er dan al een oordeel over te kunnen vellen. En secundo, vergelijk aub Facebook niet met Twitter!

Ons advies over uw bedrijf/merk & Twitter?
Vorm uw mening pas nadat u Twitter alle kansen en tijd gaf om u al dan niet te bekoren, hetzij persoonlijk of zakelijk! Maar huil niet ongeïnformeerd mee met de wolven.

Hoe leert u Twitter kennen? Welke fouten moet u zeker vermijden? Waarom kost Twitter leren kennen moeite & tijd? Zijn er nadelen aan Twitter? En waarom mag u Twitter niet vergelijken met Facebook? In onze volgende blogberichten bezorgen we u de antwoorden, in verstaanbaar Nederlands…

Bedrijven, schat het belang van ’social media’ naar waarde in!

Tweet

Ja sociale media breken door, maar maak u geen illusies! De overgrote meerderheid van de KMO’s blijft tot op heden heel argwanend, vol ongeloof, soms bibberend de interactieve boot afhouden. Vrij vertaald: anno 2009 blijft de KMO, bewust of onbewust, weigeren om op een betaalbare, meetbare en directe manier met haar doelgroep te communiceren. We krijgen de zinnen – stuk voor stuk klassiekers – bijna dagelijks te horen: “Wat kan ik, zakelijk gezien, nu in hemelsnaam aanvangen met die sociale media zever?!” Soms verpakt in een verdienstelijke poging van cynisme: “Ja, we merkten het al op; jullie brengen heel wat uurtjes door op Facebook en Twitter he!? Zoveel vrije tijd op kantoor?” En heel af en toe ook een bange reactie: “Oei neen, voor mij geen blog hoor, stel dat er iemand een negatieve opmerking achterlaat, wat dan!?!”

In een eerder blogbericht beantwoordden we de vraag of bedrijven en hun merken wel of niet thuishoren op Facebook en andere ’social media’. Het aantal reacties en lezingen op onze blog was overduidelijk: deze vraag houdt velen bezig. En dat is niet zonder reden. Want terwijl kanalen zoals Twitter, FriendFeed en Facebook al maanden (jaren!) dagelijkse kost zijn aan de andere kant van de grote plas (USA), breken sociale media nu pas echt door, hier in onze contreien. We bevinden ons op een kantelmoment. Ook de huidige economische malaise speelt daarbij een invloedrijke rol. Bedrijven zijn immers, nu meer dan ooit, op zoek naar alternatieve mogelijkheden om met hun doelgroep in contact te komen, liefst op budgetvriendelijke wijze.

Overschat ’social media’ niet!
Maar juist in hun koortsachtige zoektocht naar ‘goedkope’ en tegelijk efficiënte middelen ligt een eerste, groot risico verscholen: het overschatten van ’social media’. Door vandaag een bedrijfspagina op Facebook op te starten, heeft u volgende week niet vijf nieuwe klanten aan de deur. Door gedurende enkele maanden af en toe een e-mail uit te sturen naar een bepaald adressenbestand, verzamelt u niet dat gedroomd dozijn nieuwe prospecten. En ook een dure, flashy website is geen ‘geldkoe’ binnen uw bedrijf. Voor het ‘interactieve internet’ geldt net als in het dagelijks ondernemersleven de aloude regel dat je aan een goede naam jarenlang moet werken terwijl je aan een slechte naam op vijf minuten tijd kan komen. Met het inzetten van die zogenaamde ’social media’ communicatiekanalen investeert u wel op middellange tot lange termijn in de ‘band’ met uw doelgroep. Dat betekent dat u best uw sociale media-inspanningen ietwat doordacht en gepland maar vooral consequent en oprecht volhoudt, alvorens u er ook maar een vrucht kan van plukken! Evalueer uw inzet binnen de diverse kanalen niet na slechts enkele maanden, geef het de nodige tijd om z’n weg te vinden, om te groeien. Sociale media kosten u doorgaans weinig geld. Want heel wat van hen zijn ‘gratis’ beschikbaar, uiteraard tot wanneer men daarover anders beslist… (maar dat is een ander verhaal) Moeite en tijd, dat kost het u wel. Uren, bloed, zweet en tranen! Logisch, dergelijke communicatiekanalen moeten worden gevoed, het liefst met leuke, relevante en / of leerrijke info voor uw volgers. Niets is zo dodelijk negatief als wanneer uw publiek het gevoel krijgt dat uw sociale media (Facebook pagina, Twitter profiel, Netlog pagina, …) op sterven na dood zijn. Ze pikken af om nooit meer terug te komen… Het virtueel leeglopen van uw zaak, zo kan je dat doemscenario bekijken.

Belangrijk: al dat harde werk loont wel degelijk de moeite! Want zoals de Amerikanen het al een paar jaar geleden omschreven: “The game is changing!”. De spelregels volgens dewelke ieder bedrijf/merk voortaan zal communiceren naar, met en tussen de doelgroep zijn in volle verandering. Het interactieve internet heeft het machtscentrum verschoven van de adverteerder naar de ontvanger. Vanaf nu beslist uw doelgroep zelf wat men interessant en leuk vindt en dus dichterbij laat komen. Klassiek adverteren, een evenement, of de zoveelste promofolder? Afgedaan hebben deze communicatiemiddelen zeker niet. Maar opvallen of aanvaard worden, doet u er evenmin mee. Zeg nu eens, wie of wat vindt u zelf een meerwaarde hebben? Met wie trekt u graag op, in uw dagelijks leven? Fijne, interessante collega’s & vrienden. Vaak mensen van wie u bewust of onbewust vindt dat ze op de een of andere manier een verrijking in uw leven zijn. Bedrijven en merken moeten dan ook dringend opnieuw leren ‘babbelen’ met hun doelgroep en daar zijn waar hun ‘klanten’ zijn. Gepassioneerd en geïnteresseerd zijn in hen! Geven, geven, geven…! Aanvaard worden, om vervolgens, als het effe mee zit, leuk/interessant te zijn en dan… de relatie verder uitdiepen. Het zijn die sluipende, recente wijzigingen welke u als ondernemer voelt. Maar ook de toeleveranciers (media, reclamebureaus, communicatiespecialisten en mediacentrales) moeten hun denk- en handelswijzen drastisch wijzigen. We durven zelfs te beweren dat bijgevolg ook de (oude) verkoopstactieken plaats zullen maken. Want, nogmaals, de ‘macht’ ligt voortaan bij de consument, bij uw en onze klanten! (Wat verderop in dit blogbericht komen we terug op deze stelling.)

Onderschat ’social media’ niet!
Nog erger dan overschatten, is het onderschatten van ’social media’! Bent u heden er nog steeds van overtuigd dat sociale media slechts een hype zijn, louter amusement en tijdverdrijf voor zij die niet weten wat werken is? Dat is heel jammer en enigszins gevaarlijk. Waarom? Omdat u bij het beoordelen van die sociale media een onderscheid moet maken tussen de verschillende manieren waarop ze door verschillende groepen van mensen benut worden.
Ja, op netwerk-websites zoals Facebook en Netlog wordt heel wat tijd doorgebracht (lees: verspeeld) met het virtueel gooien van hoofdkussens, het becommentariëren van elkaars vakantiefoto’s, het uitwisselen van  videofilmpjes enzovoort. Maar deze eerste groep op zich dient al genuanceerd te worden. Bekijk die groep van tijdverdrijvende sociale media gebruikers ook even als potentiële consumenten. Er zijn immers heel wat merken die hun voordeel doen met het ‘ontmoeten’ van die gebruikers. Voorbeelden genoeg: Coca-Cola, Snickers, Lego, Lu,…
En dat hoeven daarom nog niet allemaal pubers te zijn! Talrijke grote merken, die de stap naar sociale media al wel zetten, bekwamen na enige tijd een grote schare aanhangers, merkambassadeurs, of in het taaltje van bijv. Facebook: fans! Dat is geen marketingregel, maar pure logica. Want iets waar men fier over is, daarover wilt men met anderen ‘babbelen’. Of een groep waartoe men ‘behoort’, daar is men apetrots op en… Juist ja, communiceert men over met anderen om zich heen. Groepsgevoel! Oftewel, wat wij graag noemen: merkbeleving!
Daarnaast zijn er ook al heel wat mensen die op een zakelijke wijze of met een serieuze bedoeling ‘rondwandelen’ doorheen dergelijke sites. Niet alleen mensen actief in ‘human resources’ maar ook uw potentiële zakenpartners bevinden zich ergens in de virtuele massa. Tot slot zijn er ook de rechtstreekse verkoopmogelijkheden op dergelijke sites. Afhankelijk van de goederen of diensten die u aan de man brengt, kan u met behulp van derhelijke kanalen uw producten in de kijker plaatsen, uw doelgroepen informeren en dichtbij u houden, acties organiseren en/of promoties weggeven enz.
Kortom, sociale media = een variant van of communicatiemiddelen voor .. mond-tot-mondreclame op het wereldwijde web!

De gevolgen van sociale media voor uw bedrijf/merk en uw omgang met uw klanten…
Laat ons een heel makkelijk voorbeeld geven. Stel, u baat een restaurant uit, eentje met ambities. Lekker eten, een aangenaam kader en een vlekkeloze service, dat zijn de dingen die tellen. Hoe meet u uw succes? Natuurlijk door de evolutie van uw zakencijfer. En zit de zaak steeds eivol? Mooi zo! Enkel de betreffende horecagids(en) maakt of kraakt uw reputatie. Alhoewel, een ontevreden klant zal z’n mening over uw zaak vermoedelijk met z’n kennissen delen. Maar over het algemeen kon u tot voor kort het imago en de reputatie van uw zaak onder controle houden.

Die tijd is nu voor goed voorbij… Het interactieve web (ook wel web 2.0 genaamd) maakt(e) van elk individu een potentieel recensent van uw restaurant. Zij of hij maakte een onaangename ervaring mee in uw zaak? Misschien blogt de betreffende persoon hierover? Wat als uw potentiële klanten, alvorens te reserveren, de naam van uw restaurant eerst even door Google halen en de kritiek op die blog onder ogen krijgen? Of liet zij/hij een opmerking achter op gespecialiseerde websites zoals resto.be, waarna anderen die een bezoek aan uw zaak overwegen, dit lezen en misschien afhaken?  Een gruwelijke gedachte? Dat hangt ervan af!
Want wat dit aspect betreft, werd het interactieve web eigenlijk een zelfregulerende wereld. Je zou het kunnen samenvatten als volgt: wie goed doet, goed krijgt. En wordt er onverwacht toch kritiek gegeven, dan heb je bij social media, in tegenstelling tot het geroddel op iedere hoek van de straat, wel de kans om het op te merken en eventueel te reageren. Want alles wat op het web staat, is grosso modo traceerbaar. Was de kritiek terecht? Leer eruit. Was het onterecht? Dan is de kans groot dat die ene persoon geen bijval krijgt en al gauw alleen achterblijft met z’n opmerkingen. Of een ander al vaak gezien scenario: uw schare trouwe volgers ‘countert’ die negatieve uitlating meteen.

Indien u goed en geregeld een internetoogje in het zeil houdt, proactief en oprecht communiceert, alsook luistert naar uw doelgroep en menselijk blijft in uw doen en laten (ook u bent niet foutloos, net als hen), dan zal u gauw een hechte relatie aanknopen met uw klanten, wat zeg ik, met uw fans!!! En fans, tja, dat zijn gedroomde verkopers, toch?!

Horen bedrijven/merken thuis op Facebook & andere social media?

Tweet

Het debat is ondertussen in alle hevigheid losgebarsten: horen merken thuis op sociale media & netwerk websites zoals Facebook, Netlog, MySpace, Twitter, LinkedIn en vele anderen? Met zijn opiniestuk ‘Merk zoekt vriend’ op de webstek ‘De Standaard.biz (Marketing & Media)’ levert Dhr. Fons Van Dyck (van het bureau “think/BBDO”) alvast een interessante bijdrage te midden van de huidige discussie. Aanleiding voor zijn schrijfsel is de publicatie van een Nederlandse studie (Social Media Monitor) die de aanwezigheid van Nederlandse merken op sociale mediasites onderzocht. Een van de vaststellingen is even verrassend als voorspelbaar: merken blijken vooralsnog afwezig op het interactieve, ’sociale’ web.

Bedrijven & hun kennis? Hun reclamemakers & motieven?
Kijk, ons verrast dat geheel niet. De merken, of beter gezegd de bedrijven achter die merken, ontbreekt het vaak aan kennis maar vooral aan tijd. Ook nam tot nu toe niemand de tijd om die bedrijfsleiders uit te leggen welke de mogelijkheden zijn om op een interactieve, budgetvriendelijke en meetbare manier rechtstreeks met hun doelgroep(en) te kunnen communiceren. En wat dan met de door die zakenlui vergoedde marketing- en communicatieverantwoordelijken, reclamemakers en mediacentrales? Ach, overschat aub hun kennis en gebruik van de zogenaamde web 2.0-toepassingen niet. Het is er doorgaans triestig mee gesteld. Trouwens, die kleine ons-kent-ons-wereld van reclame & communicatie is er mee gebaat de ‘oude werkwijzen’ mee in stand te houden. Of denkt u dat sommige bureaus zelf echt niet beseffen hoe erg ze achterop hinken als het op hun ‘knowhow’ aankomt met betrekking tot ‘echte dialoog met klanten via het web’? En dan zwijgen we nog over de traditionele media en al even klassieke reclamemakers wiens einde steeds dichterbij komt met iedere nieuwe ontwikkeling op het vlak van online communiceren tussen leverancier en klant. De een z’n dood is de ander z’n brood. De evoluties in communicatie en media vormen zeker geen uitzondering op die regel.

Bedrijven/Merken wel of niet op sociale mediawebsites?
Maar eigenlijk is dat voer voor een ander, apart blogbericht. Dus terug naar het opiniestukje van Dhr. Van Dijck, als bijdrage in de huidige polemiek ‘of merken eigenlijk wel thuishoren op sociale mediasites’. Als lezer merkten we een rode draad op doorheen zijn alinea’s: de gebruiker van dergelijke sociale media netwerkwebsites is op zoek naar ‘vrienden’, geen ‘merken’. En die mening hoor je steeds vaker opduiken, zeker sinds de nieuwe ‘look’ van Facebook fanpagina’s, waardoor merken nu ook als echte mensen/vrienden kunnen communiceren binnen deze social media website.
Toch zijn we het hier bij BackBone media oneens met die achterliggende stelling. Mensen willen geen merken op hun favoriete sociale websites? Juist, ze willen vrienden. Maar betekent dat dan hetzelfde als ‘merken horen niet thuis op sites als Facebook, Twitter e.a.’? Fout!

Vrienden worden fans, fans worden verkopers! Merkbeleving…
Dat mensen vrienden rondom hun willen en geen merken geldt niet alleen op het internet! Die regel geldt overal! Waarom heeft u graag (bepaalde) vrienden? Ze zijn op de een of andere manier een verrijking in uw leven. U voelt zich op uw gemak en / of beter in hun gezelschap. En zo ook met merken waarvan diezelfde mensen fan zijn! Of het dan om hun favoriete voetbalclub, hun onmisbare verzorgingsproducten of hun droomwagen gaat, het maakt niet uit, ze zijn fier en blij over die dingen te kunnen beschikken en verspreiden hun blijdschap met iedereen rondom hen. Kortom, ze worden uw beste verkopers, uw merkambassadeurs (mond-tot-mondreclame!!). Wij gebruiken in zo’n geval dolgraag de term ‘merkbeleving’. Hoe bekomt u als bedrijf (als merk) die schare fans? Vriendjes worden! Begrijp en respecteer dát uitgangspunt in al uw externe communicatie en de weg naar een sterke band met uw klanten/doelgroep ligt wijd open! Maar laat het nou net die ongeschreven wet zijn waartegen vele bedrijven/merken dagelijks zondigen als ketters… (zucht…)

Anders gezegd, ja, merken horen wél thuis op sociale media websites zolang ze maar enkele voorwaarden respecteren. Zich ‘gedragen’ als een echt, natuurlijk persoon, eentje van vlees en bloed, is een van de belangrijkste vereisten. Wat bedoelen we daarmee? Oprecht, loyaal, geïnteresseerd in elkaar (dus niet eenzijdig communiceren hoe goed u bent), onophoudelijk communiceren. Net zoals u met uw vrienden praat tijdens een etentje of een telefoongesprek.

De echte uitdaging?
Sinds de toenemende populariteit van Facebook, Twitter en andere ’social media websites’ heeft iedereen zowel online als offline onophoudelijk zitten ‘tetteren’ als een viswijf. Niet via die (nieuwe) media maar wel over die ‘moderne’ kanalen als Twitter en Facebook. En ook die andere nationale volksport, ‘iemand anders rekening maken’, deed men met verve: of Twitter er wel of niet zou in lukken om geld te verdienen, of Facebook wel of niet zou overgenomen worden door een concurrent, enzovoort… Veel geblaat (over die kanalen), maar weinig wol (via die media)! Want ondernamen de bedrijven iets? Deden ze moeite om die dingen tijdig te verkennen, te doorgronden en al dan niet toe te passen voor hun bedrijven/merken? Slechts enkelen en zij plukken er nu al de eerste vruchten van.

Het op te lossen vraagstuk is dus niet of merken thuishoren op die websites. De echte uitdaging zit vervat in hoe bedrijven en hun merken zullen omgaan met die zogenaamd nieuwe media. Zal iedere KMO in de komende maanden/jaren die nieuwe mogelijkheden onder de knie krijgen? En nog veel belangrijker: zullen ze zich weten te gedragen als ‘echte mensen’, op dat interactieve internet? Zullen ze van hun op het web surfende doelgroep échte fans kunnen maken, door met hen op een losse ongedwongen stijl rechtstreeks en snel te communiceren? Ja? …

Maar hoe wordt u als bedrijf/merk vrienden met uw doelgroep? Hoe gaat dat concreet in z’n werk? … Binnenkort, hier op onze BackBone media bedrijfsblog!

Tot slot, had u al goede of slechte ervaringen met merken/bedrijven op ’social media’ websites zoals Facebook, Netlog of Twitter? Laat het ons weten. Of bent u het totaal (on)eens met onze stelling? Aarzel niet, reageer even via de onderstaande commentaarmogelijkheid. Succes & tot gauw!

Opgelet, negatieve reclame is voortaan geen reclame!

Tweet

Vroeger gold de regel “Negatieve reclame is ook reclame!”. Zolang ze maar over u praten en schrijven, was het idee bij vele reclamemakers & adverteerders. Logisch. Want binnen de klassieke media was het zaak zoveel mogelijk aan bod te komen, zo goed mogelijk in de kijker te lopen. En wat met die regel anno 2009?

Internet meest betrouwbare informatiebron
Gooi dat oude idee meteen in de vuilbak! We smeken het u! Want het interactieve internet (Web 2.0, tweerichtingsverkeer) werkt referentieel. Wat bedoelen we daarmee? Wanneer we op het internet zoeken naar informatie over een merk, firma, dienst en/of product, komen we niet alleen terecht op de bijhorende  website. De kans is heel groot dat we ook nog recensies, kritieken en/of meningen van andere mensen op ons beeldscherm te zien krijgen. En net als in het dagelijkse leven al eeuwen lang het geval is, hechten we ook op het internet enorm veel belang aan de mening van een ander. Of we die dan  persoonlijk kennen of niet, dat doet er zelfs niet toe.

Het marktonderzoekbureau InSites Consulting bevestigt dit met haar recent onderzoek naar wat of wie mensen als betrouwbaar beschouwen. In de categorie ‘betrouwbare informatiebron’ wint internet het van TV (2de plaats) en van kranten (3de plaats).

Uw reputatie op internet
Dus is dat wat men schrijft, zegt of toont over u op internet best wel belangrijk. Maar vele KMO’s zijn daarom bang van ‘Web 2.0′ en zeker van ’social media’. Net omwille van hun angst voor kritiek, “die dan iedereen zomaar kan lezen”. Ze hebben er geen controle over. En dan? Heeft u als merk of firma dan wel controle over dat wat men onder elkaar doorvertelt? Vele bedrijven betalen met de glimlach duur studiemateriaal en statistieken om te weten te komen wat hun doelgroep(en) denken en wensen. Maar wanneer ze de kans geboden wordt om als het ware gratis in dialoog te gaan met hun doelgroep, dan pikken ze raar maar waar massaal af. Kan iemand ons dat even uitleggen? Trouwens, door weg te blijven van het internet, stopt u niet wat anderen er over u of uw bedrijf plaatsen…

Weten wat je klant of prospect wenst. Beseffen hoe hij of zij denkt. Simpelweg weten wat hun behoeften zijn. En daarop meteen kunnen inspelen. Zin in? Ga dan meteen in dialoog met die klant of prospect! En liefst daar waar zij / hij heel wat tijd doorbrengt, daar waar u met haar / hem kan van mening wisselen, zonder je arm te betalen aan enquêtes en tevredenheidsonderzoeken! Het internet! Maak en bewaak mee uw reputatie. Durf objectiviteit en oprechtheid een kans te geven. En schaaf dankzij die reacties uw product of dienst bij, indien nodig. Een win-win voor iedereen. Wat houdt u tegen?

Hoe het niet moet…
Belkin, internationaal actief in computeraccessoires, ging wel op een heel ‘bijzondere’ manier om met hun angst voor objectiviteit op het internet. Ze dachten hun online reputatie te kunnen ’sturen’. Het hele verhaal kort samengevat? Ze betaalden mensen voor het schrijven van positieve recensies over hun producten. Zelfs al waren die mensen bijvoorbeeld helemaal niet zo tevreden of sterker nog, zelfs al hadden die mensen helemaal geen Belkin-producten in huis gehad. De blogosfeer (zo wordt het geheel van blogs en bloggende mensen op het internet genoemd) kwam dit te weten en reageerde voorspelbaar. Belkin werd overal tegelijkertijd aan de virtuele schandpaal genageld. Ze kregen dus wel hun internetaandacht maar als een negatieve, loeiharde boomerang in hun eigen gezicht.

Blijft u bang langs de zijkant zitten? Wordt u een Belkin? Of gaat u nou eens eindelijk ‘babbelen’ met uw doelgroep, zonder dat het u veel centen kost? Wat wordt het?

UPDATE dd 31-01-09: meer details over de manier waarop Belkin positieve recensies verwachtte, vind je HIER