Vrije beroepen & sociale media: deontologie & beroepsverenigingen lopen achter!

Tweet

Op TaxTalk.be, een website beheerd door Kluwer, publiceerde men enkele dagen geleden het blogartikel “Hoe interactief bent u?”. De auteur stelt zich in dat artikel de vraag of elke K.M.O. voldoende het belang van interactieve, online communicatie beseft. Wie onze bedrijfsblog volgt, weet dat we de auteur volledig bijtreden.
Een van de lezers van het artikel reageerde en stelt dat het op dat vlak erg gesteld is bij de beoefenaars van vrije beroepen: “Binnen onze branche is er momenteel maar 1 accountants- en belastingadvieskantoor dat oog heeft voor internet en social media en dat is Deloitte. En dat is er maar 1!”
Die stelling is echter fout én onvolledig.

Fout! Want vrije beroepen ontdekken wel stapsgewijs internet & sociale media.
Alleen doen ze er langer over en was hun achterstand enorm groot. Een achterstand die men niet inhaalt op enkele maanden tijd. Trouwens, waarom zou een bescheiden K.M.O. pionier moeten zijn ten opzichte van de man in de straat? Zelfs bij het grote publiek, de ‘bevolking’, heersen onwetendheid, twijfels, vooroordelen, desinteresse en onderschatting wanneer het gaat over online media. De introductie van een baanbrekend communicatiemiddel / -kanaal zorgde steeds voor tegenstand, verwarring, aarzeling en tot slot een trage maar gestage toepassing ervan. Kijken we maar naar de introductie van e-mail, als communicatie-toepassing op de privé- en werkvloer! Hoe lang duurde dat niet…
En er zijn wel degelijk beoefenaars van vrije beroepen die mee zijn met hun tijd, beter nog, die voorlopen op hun collega’s binnen de sector! Een van onze klanten, een accountants- en belastingconsulentenkantoor met twee vestigingen, te Sint-Niklaas en te Keerbergen, combineert een website en blog met de sociale netwerken Facebook, Flickr, LinkedIn en Twitter. Daarnaast verzenden ze een periodieke nieuwsbrief via e-mail naar elke persoon of firma die zich hiervoor inschreef. De resultaten spreken voor zich. Het bezoek op hun website steeg zienderogen. Hun blog bleek goed te scoren binnen Google en werkte, net als hun sociale netwerken als een ‘magneet’, een publiekstrekker.

Fout! Vergelijk aub geen appelen met peren!
Elke sector heeft grote, vaak internationaal verankerde spelers en minder grote tot kleine actoren. Dat geldt ook voor accountants & fiscalisten. Deloitte behoort tot de internationale top, de zogenaamde ‘majors’ ofwel ‘big 5′. Of zij daarom beter zijn qua prijs/kwaliteit-verhouding voor wat hun diensten betreft, doet hier nu niet ter zake. Onze klant is te groot geworden om nog klein te noemen, en nog ietsje te klein om al groot te noemen. Ook voor andere sectoren luidt ons devies: vergelijk geen appelen met peren! Zo kan en mag u een sanitair installateur, ook al zou hij meerdere vestigingen hebben, op communicatie-vlak niet vergelijken met bijvoorbeeld Van Marcke. Daar stelde men, net als bij enkele andere grote bedrijven, een ‘Chief Social Media Officer’ aan. Knap, maar voorlopig ondenkbaar binnen een gemiddelde K.M.O. De tijdspanne, interne organisatie, externe doelstellingen en vooral ook budgetten verschillen immers enorm.

Onvolledig! Deontologie & beroepsverenigingen lopen achter...
Talrijke beoefenaars van vrije beroepen kennen hun deontologische code en zijn bang of nog erger, weten niet eens wat hun specifieke plichtenleer (beroepscode) voorschrijft als het gaat over communicatie en ‘publiciteit’. Vaak zijn het de beroepsverenigingen zelf die er het ergste aan toe zijn qua achterstand in technologische of communicatieve toepassingen. En ondernamen instanties zoals het B.I.B.F. (Beroepsinstituut van erkende Boekhouders & Fiscalisten), I.A.B. (Instituut van de Accountants & Belastingconsulenten) en I.B.R. (Instituut van de Bedrijfsrevisoren) in het verleden al een initiatief, dan belandden ze meestal in een overdreven gecommercialiseerd opzet (evenement en/of duur seminarie) dat de gestelde doelen telkens rijkelijk voorbij schoot, het vooropgestelde publiek nauwelijks ‘bereikte’ en enkel de sponsors een plezier deed…

En dan hebben we het nog niet gehad over de noodzaak aan discretie die bij de meeste vrije beroepen komt kijken. Kan een beoefenaar van een vrije beroep open en bloot communiceren over gelijk wat? Neen, natuurlijk niet. De discussie omvat dus heel wat meer dan enkel en alleen het aantal initiatieven en de manier waarop de beoefenaars van vrije beroepen omgaan met online media…

En wat is uw mening? Ze kan belangrijk zijn, want we hebben het hier over een van de grootste economische sectoren in België; de vrije beroepen…

Uw bedrijf / merk & Twitter? Vel een eerlijk, volledig oordeel!

Tweet

“60% Twitter-gebruikers haakt af.” Et alors?!

Alles en iedereen heeft voor- en tegenstanders. Gelukkig maar! Ook Twitter, de rijzende ster aan het ‘social media’ firmament, kent hier in ons ‘Belgenlandje’ zowel zware fans als categorieke tegenstanders. En te midden van die twee zwart-wit meningen bevindt zich de nog zeer grote, grijze massa. In de politiek zou men spreken van ‘zwevende kiezers’, ‘onbeslisten’… Die laatste groep weet (nog) niet goed wat te denken van dit nieuw communicatiemiddeltje laat staan dat ze het kennen. En waar gaat die grijze massa ‘twijfelaars’ zich informeren? Bij Twitter-gebruikers in hun kennissenkring? Misschien… Als die er al überhaupt zijn! Maar zeker en vast ook ‘in de pers’; internet, kranten, magazines, radio & TV. Op zich niets mis mee, integendeel. Op voorwaarde dat de berichtgeving niet al te tendentieus is en zo geïnformeerd / onderbouwd mogelijk gebeurt. Zo kan een autojournalist zich maar moeilijk een degelijk beeld vormen van de door hem te recenseren wagen wanneer hij niet achter het stuur kon plaatsnemen voor het maken van een deftig proefritje.

En daar knelt nu net het schoentje… De voorbije dagen / weken verschenen in meerdere kranten en ook op het web berichten met ronkende titels:

“Twitter verveelt snel: 3 op de 5 gebruikers haakt af na een maand” (nieuwemedia.blog.nl)
“Nieuwe Twitter-gebruikers haken af na 30 dagen” (Metro)
“De Twitter Quitters” (express.be)
“Meeste Twitter-gebruikers stoppen snel / Microblog is erg vluchtig”
“60% gebruikers verlaten Twitter na een maand” (Het Laatste Nieuws)
…

Aanleiding voor deze artikels waren de recente onderzoeksresultaten van Nielsen Online. De tegenstanders van Twitter reageerden verrukt en verwijzen sindsdien te pas en te onpas naar bovenstaande artikels. Maar de twijfelaars, zij die niets of amper iets van Twitter afweten, baseren zich er ook op en doen dus geen enkele moeite om Twitter te leren kennen. En dat is een gemiste kans! Erger, dat is oordelen zonder kennis… Slim?

Het is allemaal de schuld van Twitter! Of toch niet? …
“60% van de gebruikers verlaat Twitter al na +/- een maand”… Et alors? – zou Mitterrand reageren. Betekent dit nu het mislukken van dit ‘nieuw’ communicatiekanaal, dat in België nog maar sinds begin dit jaar echt aan z’n stille opmars bezig is? Neen!
Want een product, of in dit geval een communicatiekanaal, is niet verantwoordelijk voor de fouten en / of het gebrek aan kennis van haar gebruikers! Ja, u leest het goed. Het zijn vaak de gebruikers die het middel niet (goed) kennen, begrijpen of benutten om vervolgens de zwarte piet naar het ding in kwestie door te schuiven alsof ‘het op niets trekt’.

Vorige ‘nieuwkomers’, zoals de telefoon, TV, GSM, internet, e-mail, ICQ, MSN Messenger, Facebook, kregen ook telkens bakken irrelevante kritiek over zich heen. De telefoon knabbelde aan de tijd die we tot dan nog in levende lijve met elkaar doorbrachten. De TV werkte verslavend, plots lagen de mensen uren in hun zetel, voor dat lichtbakje. “Ze komen hun deur niet meer uit!” Door de GSM werden we nu ook al op toilet of tijdens een etentje gestoord, stel je voor. En met het internet kwamen er allerlei kwaaltjes en virussen de huiskamer binnen en deden de kinderen nóg minder huiswerk. Terwijl dingen zoals Messenger en Facebook puur tijdverlies zijn, voor mensen die niet weten wat echt hard werken is! En oh ja, al die dingen zijn verslavend! Vermeldde ik dat al? De geschiedenis herhaalt zich, keer op keer.

Leer er degelijk mee omgaan, alvorens te oordelen!
Alle voornoemde dingen lijken ons anno 2009 doodnormaal. We leerden ermee omgaan. Maar nu is dus Twitter onze volgende publieke vijand numero uno, des duivels, onze virtuele schietschijf. Want ofwel verliezen we hopen tijd door achter die PC als een gek op de ‘refresh’-knop te drukken (verslavend dus), ofwel vinden we het puur tijdverlies, totaal onzinnig en zeker een onding voor bedrijven! “Want ik hoef niet te weten wat iemand tussen z’n boterham legt hoor!” Tja, Twitter is nochtans veel meer dan banale, nutteloze mededelingen tussen enkele vakidioten en ‘nerds’.
Net als al die andere dingen (TV, telefoon, e-mail,…) moet u het eerst leren kennen en dan oordelen wat het voor u kan betekenen. Kijkt u geen TV om weloverwogen redenen? U werd het bijvoorbeeld beu of vond dat u er niets meer aan had? Perfect! Laat dat ding! Of u kijkt doelgericht naar enkel die dingen die u interesseren, bijvoorbeeld bepaalde documentaires? Mooi zo, u legde voor uzelf een duidelijke doelstelling vast. Toch begint men heden ongeïnformeerd langs alle kanten op dingen zoals Twitter en Facebook te schieten. Ongeïnformeerd. Want stelt men deze zogenaamd kritische mensen een niet-oppervlakkige vraag over die communicatiehulpmiddeltjes – want dat zijn ze! – pikken die criticasters in de meeste gevallen meteen weer af. Ze weten het niet! Maar ‘t is dat het zo ‘chique’ staat, kritiek uiten op iets nieuws, iets ‘hot’. Natuurlijk…

Waarom haakt die 60% van de Twitter-gebruikers dan af? Wat deden / doen ze fout?
Neen wij veralgemenen niet, we geloven best dat een deel van die 60% ermee kapte na het echt grondig verkend en gebruikt te hebben. Er zijn immers tientallen redenen waarom iemand plots geen TV meer wilt kijken, geen radio meer hoeft of stopt met Facebook, e-mail of Twitter. Maar volgens ons heeft een al even groot gedeelte het aan zichzelf te wijten dat ze Twitter maar niets vonden. Die ronkende perstitels verbaasden ons niet. Want ook wij hoorden de voorbije weken gelijkaardige reacties: “Ik heb dat Twittergedoe eens een keertje geprobeerd. Ach, vind er niets aan hoor. Geef mij dan maar een Facebook!” Tweemaal fout!
Primo, men probeert zoiets niet op enkele dagen tijd om er dan al een oordeel over te kunnen vellen. En secundo, vergelijk aub Facebook niet met Twitter!

Ons advies over uw bedrijf/merk & Twitter?
Vorm uw mening pas nadat u Twitter alle kansen en tijd gaf om u al dan niet te bekoren, hetzij persoonlijk of zakelijk! Maar huil niet ongeïnformeerd mee met de wolven.

Hoe leert u Twitter kennen? Welke fouten moet u zeker vermijden? Waarom kost Twitter leren kennen moeite & tijd? Zijn er nadelen aan Twitter? En waarom mag u Twitter niet vergelijken met Facebook? In onze volgende blogberichten bezorgen we u de antwoorden, in verstaanbaar Nederlands…

Bedrijven, schat het belang van ’social media’ naar waarde in!

Tweet

Ja sociale media breken door, maar maak u geen illusies! De overgrote meerderheid van de KMO’s blijft tot op heden heel argwanend, vol ongeloof, soms bibberend de interactieve boot afhouden. Vrij vertaald: anno 2009 blijft de KMO, bewust of onbewust, weigeren om op een betaalbare, meetbare en directe manier met haar doelgroep te communiceren. We krijgen de zinnen – stuk voor stuk klassiekers – bijna dagelijks te horen: “Wat kan ik, zakelijk gezien, nu in hemelsnaam aanvangen met die sociale media zever?!” Soms verpakt in een verdienstelijke poging van cynisme: “Ja, we merkten het al op; jullie brengen heel wat uurtjes door op Facebook en Twitter he!? Zoveel vrije tijd op kantoor?” En heel af en toe ook een bange reactie: “Oei neen, voor mij geen blog hoor, stel dat er iemand een negatieve opmerking achterlaat, wat dan!?!”

In een eerder blogbericht beantwoordden we de vraag of bedrijven en hun merken wel of niet thuishoren op Facebook en andere ’social media’. Het aantal reacties en lezingen op onze blog was overduidelijk: deze vraag houdt velen bezig. En dat is niet zonder reden. Want terwijl kanalen zoals Twitter, FriendFeed en Facebook al maanden (jaren!) dagelijkse kost zijn aan de andere kant van de grote plas (USA), breken sociale media nu pas echt door, hier in onze contreien. We bevinden ons op een kantelmoment. Ook de huidige economische malaise speelt daarbij een invloedrijke rol. Bedrijven zijn immers, nu meer dan ooit, op zoek naar alternatieve mogelijkheden om met hun doelgroep in contact te komen, liefst op budgetvriendelijke wijze.

Overschat ’social media’ niet!
Maar juist in hun koortsachtige zoektocht naar ‘goedkope’ en tegelijk efficiënte middelen ligt een eerste, groot risico verscholen: het overschatten van ’social media’. Door vandaag een bedrijfspagina op Facebook op te starten, heeft u volgende week niet vijf nieuwe klanten aan de deur. Door gedurende enkele maanden af en toe een e-mail uit te sturen naar een bepaald adressenbestand, verzamelt u niet dat gedroomd dozijn nieuwe prospecten. En ook een dure, flashy website is geen ‘geldkoe’ binnen uw bedrijf. Voor het ‘interactieve internet’ geldt net als in het dagelijks ondernemersleven de aloude regel dat je aan een goede naam jarenlang moet werken terwijl je aan een slechte naam op vijf minuten tijd kan komen. Met het inzetten van die zogenaamde ’social media’ communicatiekanalen investeert u wel op middellange tot lange termijn in de ‘band’ met uw doelgroep. Dat betekent dat u best uw sociale media-inspanningen ietwat doordacht en gepland maar vooral consequent en oprecht volhoudt, alvorens u er ook maar een vrucht kan van plukken! Evalueer uw inzet binnen de diverse kanalen niet na slechts enkele maanden, geef het de nodige tijd om z’n weg te vinden, om te groeien. Sociale media kosten u doorgaans weinig geld. Want heel wat van hen zijn ‘gratis’ beschikbaar, uiteraard tot wanneer men daarover anders beslist… (maar dat is een ander verhaal) Moeite en tijd, dat kost het u wel. Uren, bloed, zweet en tranen! Logisch, dergelijke communicatiekanalen moeten worden gevoed, het liefst met leuke, relevante en / of leerrijke info voor uw volgers. Niets is zo dodelijk negatief als wanneer uw publiek het gevoel krijgt dat uw sociale media (Facebook pagina, Twitter profiel, Netlog pagina, …) op sterven na dood zijn. Ze pikken af om nooit meer terug te komen… Het virtueel leeglopen van uw zaak, zo kan je dat doemscenario bekijken.

Belangrijk: al dat harde werk loont wel degelijk de moeite! Want zoals de Amerikanen het al een paar jaar geleden omschreven: “The game is changing!”. De spelregels volgens dewelke ieder bedrijf/merk voortaan zal communiceren naar, met en tussen de doelgroep zijn in volle verandering. Het interactieve internet heeft het machtscentrum verschoven van de adverteerder naar de ontvanger. Vanaf nu beslist uw doelgroep zelf wat men interessant en leuk vindt en dus dichterbij laat komen. Klassiek adverteren, een evenement, of de zoveelste promofolder? Afgedaan hebben deze communicatiemiddelen zeker niet. Maar opvallen of aanvaard worden, doet u er evenmin mee. Zeg nu eens, wie of wat vindt u zelf een meerwaarde hebben? Met wie trekt u graag op, in uw dagelijks leven? Fijne, interessante collega’s & vrienden. Vaak mensen van wie u bewust of onbewust vindt dat ze op de een of andere manier een verrijking in uw leven zijn. Bedrijven en merken moeten dan ook dringend opnieuw leren ‘babbelen’ met hun doelgroep en daar zijn waar hun ‘klanten’ zijn. Gepassioneerd en geïnteresseerd zijn in hen! Geven, geven, geven…! Aanvaard worden, om vervolgens, als het effe mee zit, leuk/interessant te zijn en dan… de relatie verder uitdiepen. Het zijn die sluipende, recente wijzigingen welke u als ondernemer voelt. Maar ook de toeleveranciers (media, reclamebureaus, communicatiespecialisten en mediacentrales) moeten hun denk- en handelswijzen drastisch wijzigen. We durven zelfs te beweren dat bijgevolg ook de (oude) verkoopstactieken plaats zullen maken. Want, nogmaals, de ‘macht’ ligt voortaan bij de consument, bij uw en onze klanten! (Wat verderop in dit blogbericht komen we terug op deze stelling.)

Onderschat ’social media’ niet!
Nog erger dan overschatten, is het onderschatten van ’social media’! Bent u heden er nog steeds van overtuigd dat sociale media slechts een hype zijn, louter amusement en tijdverdrijf voor zij die niet weten wat werken is? Dat is heel jammer en enigszins gevaarlijk. Waarom? Omdat u bij het beoordelen van die sociale media een onderscheid moet maken tussen de verschillende manieren waarop ze door verschillende groepen van mensen benut worden.
Ja, op netwerk-websites zoals Facebook en Netlog wordt heel wat tijd doorgebracht (lees: verspeeld) met het virtueel gooien van hoofdkussens, het becommentariëren van elkaars vakantiefoto’s, het uitwisselen van  videofilmpjes enzovoort. Maar deze eerste groep op zich dient al genuanceerd te worden. Bekijk die groep van tijdverdrijvende sociale media gebruikers ook even als potentiële consumenten. Er zijn immers heel wat merken die hun voordeel doen met het ‘ontmoeten’ van die gebruikers. Voorbeelden genoeg: Coca-Cola, Snickers, Lego, Lu,…
En dat hoeven daarom nog niet allemaal pubers te zijn! Talrijke grote merken, die de stap naar sociale media al wel zetten, bekwamen na enige tijd een grote schare aanhangers, merkambassadeurs, of in het taaltje van bijv. Facebook: fans! Dat is geen marketingregel, maar pure logica. Want iets waar men fier over is, daarover wilt men met anderen ‘babbelen’. Of een groep waartoe men ‘behoort’, daar is men apetrots op en… Juist ja, communiceert men over met anderen om zich heen. Groepsgevoel! Oftewel, wat wij graag noemen: merkbeleving!
Daarnaast zijn er ook al heel wat mensen die op een zakelijke wijze of met een serieuze bedoeling ‘rondwandelen’ doorheen dergelijke sites. Niet alleen mensen actief in ‘human resources’ maar ook uw potentiële zakenpartners bevinden zich ergens in de virtuele massa. Tot slot zijn er ook de rechtstreekse verkoopmogelijkheden op dergelijke sites. Afhankelijk van de goederen of diensten die u aan de man brengt, kan u met behulp van derhelijke kanalen uw producten in de kijker plaatsen, uw doelgroepen informeren en dichtbij u houden, acties organiseren en/of promoties weggeven enz.
Kortom, sociale media = een variant van of communicatiemiddelen voor .. mond-tot-mondreclame op het wereldwijde web!

De gevolgen van sociale media voor uw bedrijf/merk en uw omgang met uw klanten…
Laat ons een heel makkelijk voorbeeld geven. Stel, u baat een restaurant uit, eentje met ambities. Lekker eten, een aangenaam kader en een vlekkeloze service, dat zijn de dingen die tellen. Hoe meet u uw succes? Natuurlijk door de evolutie van uw zakencijfer. En zit de zaak steeds eivol? Mooi zo! Enkel de betreffende horecagids(en) maakt of kraakt uw reputatie. Alhoewel, een ontevreden klant zal z’n mening over uw zaak vermoedelijk met z’n kennissen delen. Maar over het algemeen kon u tot voor kort het imago en de reputatie van uw zaak onder controle houden.

Die tijd is nu voor goed voorbij… Het interactieve web (ook wel web 2.0 genaamd) maakt(e) van elk individu een potentieel recensent van uw restaurant. Zij of hij maakte een onaangename ervaring mee in uw zaak? Misschien blogt de betreffende persoon hierover? Wat als uw potentiële klanten, alvorens te reserveren, de naam van uw restaurant eerst even door Google halen en de kritiek op die blog onder ogen krijgen? Of liet zij/hij een opmerking achter op gespecialiseerde websites zoals resto.be, waarna anderen die een bezoek aan uw zaak overwegen, dit lezen en misschien afhaken?  Een gruwelijke gedachte? Dat hangt ervan af!
Want wat dit aspect betreft, werd het interactieve web eigenlijk een zelfregulerende wereld. Je zou het kunnen samenvatten als volgt: wie goed doet, goed krijgt. En wordt er onverwacht toch kritiek gegeven, dan heb je bij social media, in tegenstelling tot het geroddel op iedere hoek van de straat, wel de kans om het op te merken en eventueel te reageren. Want alles wat op het web staat, is grosso modo traceerbaar. Was de kritiek terecht? Leer eruit. Was het onterecht? Dan is de kans groot dat die ene persoon geen bijval krijgt en al gauw alleen achterblijft met z’n opmerkingen. Of een ander al vaak gezien scenario: uw schare trouwe volgers ‘countert’ die negatieve uitlating meteen.

Indien u goed en geregeld een internetoogje in het zeil houdt, proactief en oprecht communiceert, alsook luistert naar uw doelgroep en menselijk blijft in uw doen en laten (ook u bent niet foutloos, net als hen), dan zal u gauw een hechte relatie aanknopen met uw klanten, wat zeg ik, met uw fans!!! En fans, tja, dat zijn gedroomde verkopers, toch?!

Horen bedrijven/merken thuis op Facebook & andere social media?

Tweet

Het debat is ondertussen in alle hevigheid losgebarsten: horen merken thuis op sociale media & netwerk websites zoals Facebook, Netlog, MySpace, Twitter, LinkedIn en vele anderen? Met zijn opiniestuk ‘Merk zoekt vriend’ op de webstek ‘De Standaard.biz (Marketing & Media)’ levert Dhr. Fons Van Dyck (van het bureau “think/BBDO”) alvast een interessante bijdrage te midden van de huidige discussie. Aanleiding voor zijn schrijfsel is de publicatie van een Nederlandse studie (Social Media Monitor) die de aanwezigheid van Nederlandse merken op sociale mediasites onderzocht. Een van de vaststellingen is even verrassend als voorspelbaar: merken blijken vooralsnog afwezig op het interactieve, ’sociale’ web.

Bedrijven & hun kennis? Hun reclamemakers & motieven?
Kijk, ons verrast dat geheel niet. De merken, of beter gezegd de bedrijven achter die merken, ontbreekt het vaak aan kennis maar vooral aan tijd. Ook nam tot nu toe niemand de tijd om die bedrijfsleiders uit te leggen welke de mogelijkheden zijn om op een interactieve, budgetvriendelijke en meetbare manier rechtstreeks met hun doelgroep(en) te kunnen communiceren. En wat dan met de door die zakenlui vergoedde marketing- en communicatieverantwoordelijken, reclamemakers en mediacentrales? Ach, overschat aub hun kennis en gebruik van de zogenaamde web 2.0-toepassingen niet. Het is er doorgaans triestig mee gesteld. Trouwens, die kleine ons-kent-ons-wereld van reclame & communicatie is er mee gebaat de ‘oude werkwijzen’ mee in stand te houden. Of denkt u dat sommige bureaus zelf echt niet beseffen hoe erg ze achterop hinken als het op hun ‘knowhow’ aankomt met betrekking tot ‘echte dialoog met klanten via het web’? En dan zwijgen we nog over de traditionele media en al even klassieke reclamemakers wiens einde steeds dichterbij komt met iedere nieuwe ontwikkeling op het vlak van online communiceren tussen leverancier en klant. De een z’n dood is de ander z’n brood. De evoluties in communicatie en media vormen zeker geen uitzondering op die regel.

Bedrijven/Merken wel of niet op sociale mediawebsites?
Maar eigenlijk is dat voer voor een ander, apart blogbericht. Dus terug naar het opiniestukje van Dhr. Van Dijck, als bijdrage in de huidige polemiek ‘of merken eigenlijk wel thuishoren op sociale mediasites’. Als lezer merkten we een rode draad op doorheen zijn alinea’s: de gebruiker van dergelijke sociale media netwerkwebsites is op zoek naar ‘vrienden’, geen ‘merken’. En die mening hoor je steeds vaker opduiken, zeker sinds de nieuwe ‘look’ van Facebook fanpagina’s, waardoor merken nu ook als echte mensen/vrienden kunnen communiceren binnen deze social media website.
Toch zijn we het hier bij BackBone media oneens met die achterliggende stelling. Mensen willen geen merken op hun favoriete sociale websites? Juist, ze willen vrienden. Maar betekent dat dan hetzelfde als ‘merken horen niet thuis op sites als Facebook, Twitter e.a.’? Fout!

Vrienden worden fans, fans worden verkopers! Merkbeleving…
Dat mensen vrienden rondom hun willen en geen merken geldt niet alleen op het internet! Die regel geldt overal! Waarom heeft u graag (bepaalde) vrienden? Ze zijn op de een of andere manier een verrijking in uw leven. U voelt zich op uw gemak en / of beter in hun gezelschap. En zo ook met merken waarvan diezelfde mensen fan zijn! Of het dan om hun favoriete voetbalclub, hun onmisbare verzorgingsproducten of hun droomwagen gaat, het maakt niet uit, ze zijn fier en blij over die dingen te kunnen beschikken en verspreiden hun blijdschap met iedereen rondom hen. Kortom, ze worden uw beste verkopers, uw merkambassadeurs (mond-tot-mondreclame!!). Wij gebruiken in zo’n geval dolgraag de term ‘merkbeleving’. Hoe bekomt u als bedrijf (als merk) die schare fans? Vriendjes worden! Begrijp en respecteer dát uitgangspunt in al uw externe communicatie en de weg naar een sterke band met uw klanten/doelgroep ligt wijd open! Maar laat het nou net die ongeschreven wet zijn waartegen vele bedrijven/merken dagelijks zondigen als ketters… (zucht…)

Anders gezegd, ja, merken horen wél thuis op sociale media websites zolang ze maar enkele voorwaarden respecteren. Zich ‘gedragen’ als een echt, natuurlijk persoon, eentje van vlees en bloed, is een van de belangrijkste vereisten. Wat bedoelen we daarmee? Oprecht, loyaal, geïnteresseerd in elkaar (dus niet eenzijdig communiceren hoe goed u bent), onophoudelijk communiceren. Net zoals u met uw vrienden praat tijdens een etentje of een telefoongesprek.

De echte uitdaging?
Sinds de toenemende populariteit van Facebook, Twitter en andere ’social media websites’ heeft iedereen zowel online als offline onophoudelijk zitten ‘tetteren’ als een viswijf. Niet via die (nieuwe) media maar wel over die ‘moderne’ kanalen als Twitter en Facebook. En ook die andere nationale volksport, ‘iemand anders rekening maken’, deed men met verve: of Twitter er wel of niet zou in lukken om geld te verdienen, of Facebook wel of niet zou overgenomen worden door een concurrent, enzovoort… Veel geblaat (over die kanalen), maar weinig wol (via die media)! Want ondernamen de bedrijven iets? Deden ze moeite om die dingen tijdig te verkennen, te doorgronden en al dan niet toe te passen voor hun bedrijven/merken? Slechts enkelen en zij plukken er nu al de eerste vruchten van.

Het op te lossen vraagstuk is dus niet of merken thuishoren op die websites. De echte uitdaging zit vervat in hoe bedrijven en hun merken zullen omgaan met die zogenaamd nieuwe media. Zal iedere KMO in de komende maanden/jaren die nieuwe mogelijkheden onder de knie krijgen? En nog veel belangrijker: zullen ze zich weten te gedragen als ‘echte mensen’, op dat interactieve internet? Zullen ze van hun op het web surfende doelgroep échte fans kunnen maken, door met hen op een losse ongedwongen stijl rechtstreeks en snel te communiceren? Ja? …

Maar hoe wordt u als bedrijf/merk vrienden met uw doelgroep? Hoe gaat dat concreet in z’n werk? … Binnenkort, hier op onze BackBone media bedrijfsblog!

Tot slot, had u al goede of slechte ervaringen met merken/bedrijven op ’social media’ websites zoals Facebook, Netlog of Twitter? Laat het ons weten. Of bent u het totaal (on)eens met onze stelling? Aarzel niet, reageer even via de onderstaande commentaarmogelijkheid. Succes & tot gauw!

Marketing is dood! Zangersheide springlevend!

Tweet

Want mensen houden van helden.
In onze vrije tijd zijn wij paardenliefhebbers (en -houders), een arbeidsintensieve hobby maar een perfect anti-gif voor de vele, zakelijke werkuren. Soms kruisen onze hobby en die andere passie, ons werk, elkaar. Zo was onze allereerste klant een bedrijf actief in de paardensport. Het willen verstevigen van de commerciële ruggegraat van iedere KMO, onze vrijetijdspassie, het dynamisme en de edelheid die elk paard uitstraalt en die eerste klant brachten ons, via onze ontwerper, al gauw bij ons huidig logo. En ook nu nog tellen we enkele klanten uit de hippische sector. Niet dat we ons specialiseren in communicatie voor de paardensector, maar ook dergelijke bedrijven vallen onder de noemer ‘KMO’ (kleine & middelgrote ondernemingen).

Vanuit onze passie voor communicatie en paarden, startten we een tijdje terug op eigen, particulier initiatief een Facebook fanpagina voor de Belgische jumpingamazone Judy-Ann Melchior. Louter privé, zonder een enkele bijbedoeling. Enkel en alleen omwille van het feit dat we die dame bewonderen voor de manier waarop ze zowel sportief als mentaal duidelijk matuur werd tegenover enkele jaartjes terug.
Die Facebook fanpagina groeide echter op een tweetal weken uit tot +/- 1.000 fans. Zonder publiciteit of werving. Vandaag, einde februari en dus ruim twee maanden na de start, telt haar fanpagina 4.808 fans. Bijna vijfduizend mensen die het de moeite vonden zich aan te klikken als fan van Judy-Ann Melchior en er info, foto’s en meningen, rondom hun gemeenschappelijke passie, met anderen te delen.
UPDATE: op 18-03-09 telt haar Facebook fanpagina 5.430 mensen, (zonder nieuwe inhoud, sinds dit oorspronkelijk blogbericht) wat neerkomt op 622 extra fans op 18 dagen tijd…

Studbook Zangersheide behoeft geen marketing…
En nochtans is die Facebook fanpagina verre van het epicentrum van alle info en activiteiten rondom deze jonge top-amazone. Ze bevat enkele foto’s en af en toe plaatsen we zelf korte nieuwsberichtjes die we op onze beurt eerst telkens moeten zoeken op het internet. Kortom, die 5.000 fans kwamen er enkel en alleen door het zich willen vereenzelvigen met hun held en dat aan hun vrienden via het ‘Facebook nieuwsoverzicht’ te laten weten. Dure consulenten praten maar wat graag in termen zoals ‘virale marketing’. Wel, ziehier een bescheiden voorbeeld van ‘levendige marketing’. Een eenvoudige fanpagina die zich als een lopend vuurtje verspreidde over het netwerk Facebook en zeer snel een legertje volgelingen opleverde. Zonder een eurocent te investeren een gemeenschap van 5.000 mensen samenbrengen!!! Welke direct mailing of andere promo-activiteit doet ons dit na, met zero budget?

Dus contacteerden we Studbook Zangersheide, de stoeterij (en een van de officiële paardenstamboeken in België) achter ondermeer Judy-Ann Melchior. (Judy-Ann is tevens de dochter van Leon Melchior, stichter en eigenaar van Studbook Zangersheide, wereldbekend in de paardensector en daarbuiten) We mailden hen omwille van twee redenen:
(a) hen wijzen op dit krachtig medium, tot hun beschikking;
(b) hen vragen of ze ‘content’ (inhoud) kunnen aanleveren en wij hen tevens een marketingkanaaltje op een kosteloos dienblaadje aanbieden. Tot nu toe kwam er nog geen enkele reactie onze kant uit… Dat gebrek aan tijd, kennis of interesse wierp bij ons meteen enkele vragen op. Hoe kwam het dat een internationale, gereputeerde maar nog steeds commerciële instelling als Zangersheide niet geboeid werd door deze rechtstreekse link met bijna 5.000 fans (en nog steeds aan het tellen)? Facebook maakt het immers mogelijk om rechtstreekse berichten te sturen naar al die fans, vanuit zo’n fanpagina. Direct mailing ‘avant la lettre’ dus. En toch, ‘noppes.’..

Plots werd het ons duidelijk… Studbook Zangersheide hoeft eigenlijk geen extra ‘marketing’. Ze zijn springlevend en groeien nog elke dag. Want ze brengen en bewaren kwaliteit in hun fokkerijdiensten, hun ruiters zetten op frequente basis mooie sportieve resultaten neer en hun reeds bestaande communicatiekanalen mogen gezien worden. Zo brengen ze als enigste stamboek een kwalitatief hoogstaand (qua uitvoering, afwerking en qua inhoud), viertalig, tweemaandelijks tijdschrift uit. De verkoop van hun eigen ‘merchandising’ waaronder enkele Z-kledingstukken en Z-gadgets loopt al vanouds via hun website.
Tja, als communicatiespecialist hebben we natuurlijk nog heel wat suggesties voor die webstek, zelfs hier en daar een woordje kritiek. Zo is de structuur vreselijk en valt er nauwelijks wat nieuws te rapen. Heel wat zaken zijn er voor verbetering vatbaar. En ook van hun nieuwsbrief via e-mail kwam nog maar weinig in huis. Maar al bij al zal dat Zangersheide vermoedelijk worst wezen. Want de door velen zogenaamde marketingmachine draait reuzegoed. Ze hebben resultaten, brengen diensten en hebben daarrond heel wat te vertellen. Interesse en ‘volgers’ komen dan meteen. En uit die trouwe ‘fans’ ontstaat mond-tot-mondreclame en dus … omzet!

Marketing is dood!
Klassieke marketing is dood; bloemen noch kransen… Sterker, elke vorm van ‘marketing’ is dood of op z’n minst op springen na dood. Kijk om je heen. Vandaag, anno 2009, moet u enkel praten over en wakker liggen van ‘Communicatie’! Tot voor kort was het onderscheid tussen beide termen vlug gemaakt: alles wat rechtstreeks of onrechtstreeks als doel had iets te ‘verkopen’, noemde men ‘marketing’. Al de andere communicatie, juist.. noemde men communicatie. Maar de media veranderden de laatste jaren opvallend snel, vooral onder druk van het internet. De klassieke opdeling en dus ook de oude manier van ‘adverteren’ werkt niet meer. Het interactieve internet maakt dat voortaan de eindgebruiker, de consument, beslist wat zij/hij wanneer waar en hoeveel wilt zien en / of horen laat staan uiteindelijk al dan niet te ‘kopen’. Dat wat men over uw merk denkt, schrijft of vertelt, heeft u voortaan niet meer onder controle. Uw merk? Dat wordt gemaakt door ‘Jan met de pet’. Dus is het vandaag de dag eens zo belangrijk om op goede voet te staan bij uw klant, opdat zij/hij in het allerbeste geval bewust of onbewust uw ‘ambassadeur’ wordt. Anno 2009 ‘be-leeft’ uw doelgroep uw merk. En communiceert u niet of nauwelijks met hen? Ach, dan gaan ze toch gewoon naar de volgende, niet?!

Inhoud is Koning, communicatie is Koningin, passie is het geheime wapen!
Dat is inderdaad de korte samenvatting van onze stelling. Met het voorbeeld van Zangersheide tonen we aan dat wanneer u een degelijk presterend bedrijf of persoon bent, met ‘inhoud’ en een duidelijke boodschap, u eigenlijk aan ‘marketing’ – in de oude betekenis van het woord – geen aandacht hoeft te schenken. Slechts vier voorwaarden voor het behalen van ’succes’ bij uw klanten/doelgroep:
1. Werk hard, neen keihard, met passie en in alle oprechtheid. ‘Fake’ niet, u zal door de mand vallen!
2. Communiceer over dat harde werk, over die knappe goederen en / of feilloze diensten op een periodieke en oprechte wijze!
3. Luister en treedt in dialoog! (het simpelweg opstarten en ‘hebben’ van een blog, bijvoorbeeld, is NIET hetzelfde als in dialoog gaan met uw doelgroep! Hierop komen we nog in latere blogberichten terug)
4. Heb geduld en hou bovenstaande drie voorwaarden vol, zonder ook maar een dag de aandacht ervoor te verliezen!

En toch luidt onze eigen BackBone media-slogan ‘Marketing & Communicatie voor de KMO’. Waarom dat woordje ‘marketing’ dan nog? Helaas leven en werken we in een commercieel landschap waar de meerderheid van de bedrijven en mensen de bovenstaande zienswijze nog niet kennen en / of nog niet delen. Nog niet. Want dat komt wel. Druppelsgewijs zien we het ganse medialandschap doordrongen worden van het belang van ‘Communicatie’ en de toenemende ondergeschiktheid van ‘marketing’. Eigenlijk weten ze het al allemaal, maar geven ze het nog niet toe. Wat anders te denken van hun trendy, dure maar holle termen zoals ‘interactieve marketing’, ‘community marketing’ en ‘viral marketing’? Waar draait dat rond, denkt u?!? Juist ja, het bekomen van merkbeleving, het bekomen van die goeie, ouwe mond-tot-mondreclame, opdat uw merk er goed bij zou varen, Amen!

Google Maps & Earth, een mooi praktijkvoorbeeld…

Tweet

Op 20 januari 2009 liet Google via hun YouTube-pagina weten wat voor leuks ze samen met de stad New York hebben opgezet. Google Maps en Google Earth; vandaag al een feit in de Amerikaanse metropool. Binnenkort ook Antwerpen op interactieve wijze op onze ’smart phone’?
Hun presentatiefilmpje geeft op twee minuten tijd alvast een perfect beeld van alle mogelijkheden.

Heden wordt Google Maps net als vele andere gratis Google toepassingen weinig of niet door onze KMO’s benut. En dat is jammer! Uw klantenportefeuille in kaart brengen, of uw prospectieronde beter voorbereiden, (geomarketing), of uw klantenevenementen rondom bepaalde locaties beter in beeld brengen,… Meerdere mogelijkheden voor handen!

Maar ook vanuit commercieel standpunt biedt het tal van voordelen. Winkeliers, horeca, amusement, alles op voorhand in te plannen, op te zoeken en te bezoeken. Alles in een handomdraai ‘live’ en interactief op het mobiele toestel of op de computer van de ‘klanten’.

Aan de andere kant van de plas zien ze de toekomst zo:

Opgelet, negatieve reclame is voortaan geen reclame!

Tweet

Vroeger gold de regel “Negatieve reclame is ook reclame!”. Zolang ze maar over u praten en schrijven, was het idee bij vele reclamemakers & adverteerders. Logisch. Want binnen de klassieke media was het zaak zoveel mogelijk aan bod te komen, zo goed mogelijk in de kijker te lopen. En wat met die regel anno 2009?

Internet meest betrouwbare informatiebron
Gooi dat oude idee meteen in de vuilbak! We smeken het u! Want het interactieve internet (Web 2.0, tweerichtingsverkeer) werkt referentieel. Wat bedoelen we daarmee? Wanneer we op het internet zoeken naar informatie over een merk, firma, dienst en/of product, komen we niet alleen terecht op de bijhorende  website. De kans is heel groot dat we ook nog recensies, kritieken en/of meningen van andere mensen op ons beeldscherm te zien krijgen. En net als in het dagelijkse leven al eeuwen lang het geval is, hechten we ook op het internet enorm veel belang aan de mening van een ander. Of we die dan  persoonlijk kennen of niet, dat doet er zelfs niet toe.

Het marktonderzoekbureau InSites Consulting bevestigt dit met haar recent onderzoek naar wat of wie mensen als betrouwbaar beschouwen. In de categorie ‘betrouwbare informatiebron’ wint internet het van TV (2de plaats) en van kranten (3de plaats).

Uw reputatie op internet
Dus is dat wat men schrijft, zegt of toont over u op internet best wel belangrijk. Maar vele KMO’s zijn daarom bang van ‘Web 2.0′ en zeker van ’social media’. Net omwille van hun angst voor kritiek, “die dan iedereen zomaar kan lezen”. Ze hebben er geen controle over. En dan? Heeft u als merk of firma dan wel controle over dat wat men onder elkaar doorvertelt? Vele bedrijven betalen met de glimlach duur studiemateriaal en statistieken om te weten te komen wat hun doelgroep(en) denken en wensen. Maar wanneer ze de kans geboden wordt om als het ware gratis in dialoog te gaan met hun doelgroep, dan pikken ze raar maar waar massaal af. Kan iemand ons dat even uitleggen? Trouwens, door weg te blijven van het internet, stopt u niet wat anderen er over u of uw bedrijf plaatsen…

Weten wat je klant of prospect wenst. Beseffen hoe hij of zij denkt. Simpelweg weten wat hun behoeften zijn. En daarop meteen kunnen inspelen. Zin in? Ga dan meteen in dialoog met die klant of prospect! En liefst daar waar zij / hij heel wat tijd doorbrengt, daar waar u met haar / hem kan van mening wisselen, zonder je arm te betalen aan enquêtes en tevredenheidsonderzoeken! Het internet! Maak en bewaak mee uw reputatie. Durf objectiviteit en oprechtheid een kans te geven. En schaaf dankzij die reacties uw product of dienst bij, indien nodig. Een win-win voor iedereen. Wat houdt u tegen?

Hoe het niet moet…
Belkin, internationaal actief in computeraccessoires, ging wel op een heel ‘bijzondere’ manier om met hun angst voor objectiviteit op het internet. Ze dachten hun online reputatie te kunnen ’sturen’. Het hele verhaal kort samengevat? Ze betaalden mensen voor het schrijven van positieve recensies over hun producten. Zelfs al waren die mensen bijvoorbeeld helemaal niet zo tevreden of sterker nog, zelfs al hadden die mensen helemaal geen Belkin-producten in huis gehad. De blogosfeer (zo wordt het geheel van blogs en bloggende mensen op het internet genoemd) kwam dit te weten en reageerde voorspelbaar. Belkin werd overal tegelijkertijd aan de virtuele schandpaal genageld. Ze kregen dus wel hun internetaandacht maar als een negatieve, loeiharde boomerang in hun eigen gezicht.

Blijft u bang langs de zijkant zitten? Wordt u een Belkin? Of gaat u nou eens eindelijk ‘babbelen’ met uw doelgroep, zonder dat het u veel centen kost? Wat wordt het?

UPDATE dd 31-01-09: meer details over de manier waarop Belkin positieve recensies verwachtte, vind je HIER

Ambras in de ’social media’ klas: Facebook versus Power.com

Tweet

Ambras in de klas…
Het zit er bovenarms op tussen ’social media’ websites Facebook en Power. Moet ik Facebook nog aan u voorstellen? Ik denk het niet. En wat is Power.com dan? Power.com brengt al uw ’social media’ website profielen bij elkaar onder een dak. Nog maar ‘net’ gestart biedt het nog niet zoveel verschillende ’social media’ sites aan, maar het idee is alvast nobel: zit u op uw Power.com-profiel, dan heeft u meteen een overzicht over al uw andere profielen. Anders gezegd: u hoeft niet meer van de ene site naar de andere te surfen om contact te houden met al uw ‘vriendjes’. Voor alle duidelijkheid, Power is hiermee niet de enigste. In Amerika kennen ze ook al Flock, een heuse internetbrowser (webbladeraar, een computerprogramma om webpagina’s te bekijken, de bekendsten zijn Internet Explorer, Mozilla Firefox, Google Chrome,…) die volledig afgestemd is op het gebruik van verschillende ’social media’ websites en uw bijhorende profielen.

Op haar weblog meldt Facebook nu dat ze een klacht neerleggen tegen Power.com omwille van meerdere schendingen van auteurs- en gebruiksrechten. Zo zou laatstgenoemde onrechtmatig (zonder toestemming van Facebook en/of haar gebruikers) toegangsgegevens en ander Facebook-materiaal gebruiken. “We verwittigden hen begin december, waarop Power ons verzekerde dat ze hun huidige link met Facebook-gegevens zou omzetten naar het door ons zelf ontwikkelde Facebook Connect (een systeem waarbij de surfer op andere social media websites kan inloggen met zijn/haar Facebook inloggegevens, de gebruiker hoeft dus niet telkens een nieuwe, aparte login op elke andere site aan te maken om er te kunnen inloggen), maar bij het verstrijken van de deadline is er nog steeds niets veranderd. Daarom dienen we nu een officiële klacht in.” aldus het Facebook persbericht.

Kunnen ’social media’ geld verdienen?
Alsof u van hun ruzie wakker ligt? Neen, ik weet het. Maar dit voorval typeert wel een belangrijke evolutie in het ’social media’ landschap: de strijd om de gebruiker en dus het gevecht om de eerste plaats! Talrijke ’social media’ websites werden zeer snel razend populair bij het grote publiek, maar weten nog steeds niet hoe ze die populariteit in dollars kunnen omzetten. Men is virtueel heel wat waard, maar krijgt er voorlopig amper een stuiver uit. Pijnlijk… Dus wordt 2009, volgens ons, het jaar van de natuurlijke selectie: enkel de sterksten halen 31 december zonder kleerscheuren. De luchtbellen worden doorprikt en zij die hun bedrijfsmodel/idee weten om te zetten in geld, blijven over.

Waarom is dit belangrijk voor de K.M.O.?
In eerdere blogberichten argumenteerden we uitvoerig waarom ’social media’ aan belang winnen: de macht van de consument, zij/hij is aan zet, nu meer dan ooit! Dankzij het internet is er een nieuwe versie van de aloude mond-tot-mondreclame ontstaan. U, als firma, als adverteerder, schreeuwt niet langer van de daken dat u de allerbeste bent, nee hoor… Sinds kort zoekt en oordeelt de consument zelf wie zij/hij überhaupt toelaat tot haar/hem te spreken. U wordt gezocht of bezocht, u wordt gecontroleerd, u wordt beoordeeld. Wij hameren er al heel lang op: ’social media’ zijn bij uitstek hét middel om op zeer budgetvriendelijke wijze interactief te communiceren. (zie ook ons blogbericht Zijn social media interessant voor K.M.O.’s?) De huidige crisis versnelt hun ingebruikname bij de K.M.O.’s. Dus is elk belangrijk nieuwsfeit binnen die ’social media’ voortaan ook voor u van belang. De komende maanden komen we er nog vaker uitgebreid op terug, hier op deze bedrijfsblog. Er is immers heel wat te vertellen, zowel de positieve als de minder positieve aspecten van deze communicatiemiddelen.

Bent u (nog) niet op het internet aanwezig, nog niet bewust van wat men over u vertelt? Al wel aanwezig op het wereldwijde web, maar bijlange nog niet interactief? U heeft geen idee van hoe uw publiek over u denkt/schrijft? U ‘babbelt’ (nog) niet met uw publiek? …
Bel / mail ons snel! Alles is nog niet verloren!

‘Social media’: “Conversatie Prisma”

Tweet

The Conversation Prism, originally uploaded by b_d_solis.

Een leuke aanvulling op onze blog over ’social media’, eerder deze week: “de conversatie prisma”. Zoveel mogelijk ’social media’ gegroepeerd naar soort en nut. Ere wie ere toekomt: www.briansolis.com !

Tuurlijk, er bestaan ondertussen verschillende ‘modellen’ om alle web 2.0-mogelijkheden in kaart te brengen. Maar wanneer we kijken naar wat wij Europeanen nu al daadwerkelijk zelf gebruiken, vinden we dit prisma al meer dan volledig.

Schrijven we nu dat u als KKMO alles moet gebruiken of op z’n minst moet overwegen? Nee hoor. Beweren we dat we al die dingen even nuttig vinden? Verre van.
Wat vinden we dan wel van ’social media’? Lees het in ons blogbericht Zijn \’social media\’ interessant voor KMO\’s? . Ook de komende weken zullen we ons op kritische wijze nog vaak buigen over die ’social media’… Volg de conversatie en stel vragen, geef suggesties of spui kritiek! Want dat is nu eenmaal wat de dialoog ‘maakt’! Toch?

P.S.: Leuk detail: ik plaatste deze afbeelding rechtstreeks vanuit Flickr hier op onze bedrijfsblog. Een bescheiden voorbeeld van de vele nuttige en gebruiksvriendelijke aspecten van web 2.0 !

Zijn ’social media’ interessant voor KMO’s?

Tweet

We plaatsten hier op onze bedrijfsblog al vaker besprekingen en voorbeelden van ’social media’. Wie vorige blogs leest, merkt ook onze passie voor communicatie en onze bekommernis voor de (K)KMO’s op! Wanneer we het nuttig vinden voor onze klanten, nemen we één of meerdere ’social media’ op in onze communicatieplannen. Rechtstreeks of onrechtstreeks, meteen of pas na een tijdje, allen twijfelen ze aan die ene vraag: “Zijn ’social media’ nuttig en/of rendabel voor KMO’s?”

Internet wordt Web 2.0
Iedereen binnen BackBone media werkt toch al minstens 5 tot 10 jaar voor en met (K)KMO’s op het vlak van communicatie en interne organisatie. In die 10 jaar tijd evolueerde het klassieke internet naar web 2.0.
Onder ‘klassiek internet’ verstaan we ‘afzender -> ontvanger’. U plaatste een website, persoon X bezocht die site, punt amen en uit. Eenrichtingsverkeer dus. Met ‘Web 2.0′ bedoelt men het interactieve internet, het internet in twee richtingen. Soms noemt men het ook wel eens: het internet dat reageert, je van antwoord dient. Web 2.0 staat voor dialoog.

‘Social media’ … Wat?
Zijn de klassieke media (TV, radio, kranten,…) dan associaal? Neen. In de Engelstalige verzamelnaam ’social media’ mag u het woord ’social’ niet letterlijk vertalen. Hiermee bedoelen we eigenlijk ‘interactieve’ media, media waarbij men onderling zal communiceren, contact houden. Binnen die media wordt men dus sociaal. ‘Surfer X’ zal op het internet snel in contact komen met andere surfers via het wereldwijde web (2.0). U kijkt vanavond TV, maar kwam u via uw TV (on)rechtstreeks in contact met andere beeldbuiskijkers? Vandaar dus: ’social media’.

‘Social media’ … Hoe? (voorbeelden)
Hoe wordt die ‘dialoog’ gevoerd? Door te e-mailen? Neen, toch niet wanneer u ’social media’ bedoelt. Want die verzamelterm groepeert een groot aantal specifieke toepassingen op & voor het internet en/of mobiele telefonie met als doel het uitwisselen en bespreken van info, en dit in de allerbreedste zin. U kan het zo gek niet bedenken. En iedere dag komen er ’social media’ bij… Ook wij verliezen vaak het overzicht… Pfjoew… Enkele voorbeelden: Flickr, Facebook, Twitter, Netlog, LinkedIn, Plaxo, YouTube (vermoedelijk het bekendste ’social medium’ onder de leken?), MySpace, Skype, Technorati, Google (niet langer enkel en alleen een zoekmachine), Second Life, blogs (Blogger, WordPress,…), Wikipedia, SlideShare,…

Het belang van ’social media’?
a) De ‘macht’ verschuift van de leverancierszijde (verkoper) naar de klantzijde.
Met enkele muisklikken vindt uw prospect/klant vrijwel alles over u en uw producten/diensten. Opgelet, niet alleen de door u op het web gegooide site of blog, neen. Veelal dingen die u niet rechtstreeks onder controle heeft. Er zijn internetfora waar men meningen uitwisselt, blogs waar men meningen spuit, websites waar men recensies kan achterlaten en deze vervolgens via diezelfde of andere sites kan doorsturen naar al hun contacten enzovoort… Of nog erger; hij/zij vindt niets terug op het web…. In elk geval, vandaag geldt meer dan ooit de regel dat je aan het bekomen van een goede naam lange tijd moet zwoegen terwijl je een slechte naam op enkele minuutjes tijd kan krijgen. Wij aan de leveranciers/verkoperszijde zijn niet meer aan zet. Democratie en recht op vrije meningsuiting alom. Buig dat om in uw voordeel! Wees daar waar uw klanten en prospecten zijn! Blijf niet achter! Vat de dialoog aan! En praat mee over uzelf alvorens men over u praat zonder u er bij…

b) ‘Merkbeleving’!
- Zijn daar waar uw klanten zijn, dat heeft ook te maken met wat wij graag ‘merkbeleving’ noemen. Honderden, duurklinkende, vaak Engelstalige termen worden hiervoor gebruikt. ‘Brand activation’, ‘brand awareness’,… Wat een onzin. Zeg gewoon: het merk be-leven. Wat verstaan wij bij BackBone media daaronder? Het ‘wij-gevoel’. Iets waarover men fier of blij is, praat men graag over. Elk lid van de club, communiceert over die club, bij voorkeur richten ze zich tot ‘(nog-)niet-leden’. Want.. “wat een ‘losers’ zijn zij, dat ze nog niet een (bijvoorbeeld) Black&Decker boormachine hebben”. Algemeen kunnen we stellen dat uw tevreden klanten levende reclameborden worden, ze worden uw beste verkopers, ambassadeurs van uw firma. Is dat niet waarover mond-tot-mondreclame gaat? Wel dan…?
- Er is nog een tweede betekenis… Interactiviteit tussen uw bestaande klanten, het merk doen (op)leven. Dynamische dingen zijn meer geliefd dan statische zaakjes. Nieuwe klanten winnen, ja dat kan belangrijk zijn. Maar uw bestaande klanten in de watten leggen, net omdat ze wel eens uw verkopers kunnen worden, daar verliest u vaak (on)bewust heel wat punten!

KKMO en ’social media’
Moet het gezegd, in Amerika lopen ze – althans wat die dingen betreft - vele jaren voor op ons. Wat daar ‘oud nieuws’ is, is hier nog (gloed)nieuw. Maar ook in Europa bestaan er grote verschillen tussen de internationale firma’s, de lokale, grote firma’s en de (K)KMO. In België stellen we vast dat die eerste twee groepen (internationaal & lokaal maar groot) de meest gekende vormen van ’social media’ al benutten. Hetzij privé, hetzij voor en/of op kantoor. Toch moeten we zelfs bij deze groep van ‘gebruikers’ bescheiden en voorzichtig blijven. Recent verschenen weer enkele interessante onderzoeksresultaten waaruit blijkt dat heel wat kaderleden, marketing- en communicatieverantwoordelijken de dingen misschien wel bij naam kennen maar voor de rest niet weten waar de klepel hangt, laat staan hoe de klok te luiden. Anders gezegd: marketing- en communicatieverantwoordelijken weten blijkbaar niet hoe ’social media’ in hun voordeel te gebruiken. Maar de groep die er het ergste aan toe is, is die van de (K)KMO. We schreven het hier op onze bedrijfsblog al eerder: bij de ontwikkeling van het internet naar ‘web 2.0′ zijn de (K)KMO’s aan hun lot overgelaten. De grote bureaus vonden het niet de moeite zich te bekommeren om de markt van de KMO, nochtans de meerderheid in ons Belgenlandje.

Welke ’social media’ voor een KKMO?
Maar moet iedere KKMO zich op die ’social media’ storten? En waarom is dat nuttig?
Een kapper? Neen, tuurlijk niet! Wat kan hij vertellen (laten vertellen door anderen) op die ’social media’? Alhoewel, stel nou even dat hij/zij ook nog een bepaalde lijn van verzorgingsproducten verkoopt en/of op één of andere chique kapperswedstrijd een prijs in de wacht sleept, dan heb je wel een ‘verhaal’ met meerwaarde. Wat met een schoenmaker, een restaurant,…? De ene zal al meer baat hebben bij ’social media’ dan de andere. Afhankelijk van wat hij doet, welk ‘verhaal’ men heeft en wie de klanten zijn. Een striptekenaar? Hmm… Op ‘t eerste zicht niet? Fout! Kijken we maar naar het stripfiguurtje Dilbert. Heel populair en niet zonder reden. Maar het bleef op papier. Ook toen Dilbert op het internet kwam, bleef het eenrichtingsverkeer. Tot wanneer tekenaar Scott Adams en zijn team op het idee kwamen via de site Dilbert interactief te maken en hierdoor de lezers (tot op dat ogenblik passieve ‘klanten’) mee te betrekken in het product. Het principe? Scott plaatst op de site een gekende (reeds verschenen) cartoon maar laat de tekstballonnen leeg in het derde en laatste vakje. De lezer kan zelf invullen wat hij/zij wenst en het plaatsen (‘uploaden’) op de Dilbert website waar andere Dilbert-fans vervolgens stemmen voor hun favoriet.

Mis de boot niet, spring er tijdig op!
Fax, internet, e-mail, pdf,… Elke nieuwigheid werd en wordt doorgaans niet meteen hartelijk ontvangen door de toekomstige gebruikers. En al zeker niet bij de (K)KMO’s. Vaak ontstaan beschermende reacties, want onbekend is onbemind. Bijvoorbeeld: “Ik doe al jaren m’n job op deze manier, waarom zou ik dat moeten veranderen? Alles loopt op wieltjes!” … Telkens kregen die twijfelaars lik op stuk. Zelfs de eerste computers kenden in ‘t begin heel wat meer tegen- dan medestanders. En kijk eens nu…?!
Wees geen Pieter De Crem (\”Bloggen is een gevaarlijk fenomeen!\”) ! Stel vragen, leer die nieuwe media kennen en oordeel dan pas! Zelfs de gemiddelde pastoor en parochie staat vaak verder dan een KKMO op het vlak van internet, e-mail en ja soms ook al nieuwe media. Onvoorstelbaar grappig, niet? Maar minder grappig als we de cijfers van die KKMO binnen enkele jaren zullen analyseren… Ook fundamentalistische (terreur-)bewegingen zijn beter op de hoogte van die nieuwe (social) media! Hoe komt het dat ze vaak razendsnel heel wat volk overal op deze planeet gemobiliseerd kunnen krijgen, denk je? Onze planeet kent op 1 januari 2009 de allereerste Amerikaanse president die verkozen werd door voor z’n communicatie de volledige mix van offline (klassieke) en online (social) media te benutten!! \”Obama 2.0\” …

Samengevat: ’social media’ kan vaak een handig en leuk onderdeel vormen in uw communicatie. Ken uw ’social media’ of neem een kenner onder de arm. Schrijf leuke, snedige boodschappen, verzin creatieve dingen en lanceer ze op die platforms. Ze gaan een eigen leven leiden. Of voer er uw strikt zakelijke communicatie mee, dat kan ook! Interesse (geen angst of vooroordelen), een klein budgetje (kleiner dan eender welke andere vorm van adverteren) en creativiteit + goede ‘copywriting’ zijn de vereisten. Het resultaat? Wie weet…

Nu u!?
… Of bang om te ‘babbelen’ met uw contacten?  …

Tot gauw, op het web 2.0 ! Succes!