Marketing is dood! Zangersheide springlevend!

Want mensen houden van helden.
In onze vrije tijd zijn wij paardenliefhebbers (en -houders), een arbeidsintensieve hobby maar een perfect anti-gif voor de vele, zakelijke werkuren. Soms kruisen onze hobby en die andere passie, ons werk, elkaar. Zo was onze allereerste klant een bedrijf actief in de paardensport. Het willen verstevigen van de commerciële ruggegraat van iedere KMO, onze vrijetijdspassie, het dynamisme en de edelheid die elk paard uitstraalt en die eerste klant brachten ons, via onze ontwerper, al gauw bij ons huidig logo. En ook nu nog tellen we enkele klanten uit de hippische sector. Niet dat we ons specialiseren in communicatie voor de paardensector, maar ook dergelijke bedrijven vallen onder de noemer ‘KMO’ (kleine & middelgrote ondernemingen).

Vanuit onze passie voor communicatie en paarden, startten we een tijdje terug op eigen, particulier initiatief een Facebook fanpagina voor de Belgische jumpingamazone Judy-Ann Melchior. Louter privé, zonder een enkele bijbedoeling. Enkel en alleen omwille van het feit dat we die dame bewonderen voor de manier waarop ze zowel sportief als mentaal duidelijk matuur werd tegenover enkele jaartjes terug.
Die Facebook fanpagina groeide echter op een tweetal weken uit tot +/- 1.000 fans. Zonder publiciteit of werving. Vandaag, einde februari en dus ruim twee maanden na de start, telt haar fanpagina 4.808 fans. Bijna vijfduizend mensen die het de moeite vonden zich aan te klikken als fan van Judy-Ann Melchior en er info, foto’s en meningen, rondom hun gemeenschappelijke passie, met anderen te delen.
UPDATE: op 18-03-09 telt haar Facebook fanpagina 5.430 mensen, (zonder nieuwe inhoud, sinds dit oorspronkelijk blogbericht) wat neerkomt op 622 extra fans op 18 dagen tijd…

Studbook Zangersheide behoeft geen marketing…
En nochtans is die Facebook fanpagina verre van het epicentrum van alle info en activiteiten rondom deze jonge top-amazone. Ze bevat enkele foto’s en af en toe plaatsen we zelf korte nieuwsberichtjes die we op onze beurt eerst telkens moeten zoeken op het internet. Kortom, die 5.000 fans kwamen er enkel en alleen door het zich willen vereenzelvigen met hun held en dat aan hun vrienden via het ‘Facebook nieuwsoverzicht’ te laten weten. Dure consulenten praten maar wat graag in termen zoals ‘virale marketing’. Wel, ziehier een bescheiden voorbeeld van ‘levendige marketing’. Een eenvoudige fanpagina die zich als een lopend vuurtje verspreidde over het netwerk Facebook en zeer snel een legertje volgelingen opleverde. Zonder een eurocent te investeren een gemeenschap van 5.000 mensen samenbrengen!!! Welke direct mailing of andere promo-activiteit doet ons dit na, met zero budget?

Dus contacteerden we Studbook Zangersheide, de stoeterij (en een van de officiële paardenstamboeken in België) achter ondermeer Judy-Ann Melchior. (Judy-Ann is tevens de dochter van Leon Melchior, stichter en eigenaar van Studbook Zangersheide, wereldbekend in de paardensector en daarbuiten) We mailden hen omwille van twee redenen:
(a) hen wijzen op dit krachtig medium, tot hun beschikking;
(b) hen vragen of ze ‘content’ (inhoud) kunnen aanleveren en wij hen tevens een marketingkanaaltje op een kosteloos dienblaadje aanbieden. Tot nu toe kwam er nog geen enkele reactie onze kant uit… Dat gebrek aan tijd, kennis of interesse wierp bij ons meteen enkele vragen op. Hoe kwam het dat een internationale, gereputeerde maar nog steeds commerciële instelling als Zangersheide niet geboeid werd door deze rechtstreekse link met bijna 5.000 fans (en nog steeds aan het tellen)? Facebook maakt het immers mogelijk om rechtstreekse berichten te sturen naar al die fans, vanuit zo’n fanpagina. Direct mailing ‘avant la lettre’ dus. En toch, ‘noppes.’..

Plots werd het ons duidelijk… Studbook Zangersheide hoeft eigenlijk geen extra ‘marketing’. Ze zijn springlevend en groeien nog elke dag. Want ze brengen en bewaren kwaliteit in hun fokkerijdiensten, hun ruiters zetten op frequente basis mooie sportieve resultaten neer en hun reeds bestaande communicatiekanalen mogen gezien worden. Zo brengen ze als enigste stamboek een kwalitatief hoogstaand (qua uitvoering, afwerking en qua inhoud), viertalig, tweemaandelijks tijdschrift uit. De verkoop van hun eigen ‘merchandising’ waaronder enkele Z-kledingstukken en Z-gadgets loopt al vanouds via hun website.
Tja, als communicatiespecialist hebben we natuurlijk nog heel wat suggesties voor die webstek, zelfs hier en daar een woordje kritiek. Zo is de structuur vreselijk en valt er nauwelijks wat nieuws te rapen. Heel wat zaken zijn er voor verbetering vatbaar. En ook van hun nieuwsbrief via e-mail kwam nog maar weinig in huis. Maar al bij al zal dat Zangersheide vermoedelijk worst wezen. Want de door velen zogenaamde marketingmachine draait reuzegoed. Ze hebben resultaten, brengen diensten en hebben daarrond heel wat te vertellen. Interesse en ‘volgers’ komen dan meteen. En uit die trouwe ‘fans’ ontstaat mond-tot-mondreclame en dus … omzet!

Marketing is dood!
Klassieke marketing is dood; bloemen noch kransen… Sterker, elke vorm van ‘marketing’ is dood of op z’n minst op springen na dood. Kijk om je heen. Vandaag, anno 2009, moet u enkel praten over en wakker liggen van ‘Communicatie’! Tot voor kort was het onderscheid tussen beide termen vlug gemaakt: alles wat rechtstreeks of onrechtstreeks als doel had iets te ‘verkopen’, noemde men ‘marketing’. Al de andere communicatie, juist.. noemde men communicatie. Maar de media veranderden de laatste jaren opvallend snel, vooral onder druk van het internet. De klassieke opdeling en dus ook de oude manier van ‘adverteren’ werkt niet meer. Het interactieve internet maakt dat voortaan de eindgebruiker, de consument, beslist wat zij/hij wanneer waar en hoeveel wilt zien en / of horen laat staan uiteindelijk al dan niet te ‘kopen’. Dat wat men over uw merk denkt, schrijft of vertelt, heeft u voortaan niet meer onder controle. Uw merk? Dat wordt gemaakt door ‘Jan met de pet’. Dus is het vandaag de dag eens zo belangrijk om op goede voet te staan bij uw klant, opdat zij/hij in het allerbeste geval bewust of onbewust uw ‘ambassadeur’ wordt. Anno 2009 ‘be-leeft’ uw doelgroep uw merk. En communiceert u niet of nauwelijks met hen? Ach, dan gaan ze toch gewoon naar de volgende, niet?!

Inhoud is Koning, communicatie is Koningin, passie is het geheime wapen!
Dat is inderdaad de korte samenvatting van onze stelling. Met het voorbeeld van Zangersheide tonen we aan dat wanneer u een degelijk presterend bedrijf of persoon bent, met ‘inhoud’ en een duidelijke boodschap, u eigenlijk aan ‘marketing’ – in de oude betekenis van het woord – geen aandacht hoeft te schenken. Slechts vier voorwaarden voor het behalen van ’succes’ bij uw klanten/doelgroep:
1. Werk hard, neen keihard, met passie en in alle oprechtheid. ‘Fake’ niet, u zal door de mand vallen!
2. Communiceer over dat harde werk, over die knappe goederen en / of feilloze diensten op een periodieke en oprechte wijze!
3. Luister en treedt in dialoog! (het simpelweg opstarten en ‘hebben’ van een blog, bijvoorbeeld, is NIET hetzelfde als in dialoog gaan met uw doelgroep! Hierop komen we nog in latere blogberichten terug)
4. Heb geduld en hou bovenstaande drie voorwaarden vol, zonder ook maar een dag de aandacht ervoor te verliezen!

En toch luidt onze eigen BackBone media-slogan ‘Marketing & Communicatie voor de KMO’. Waarom dat woordje ‘marketing’ dan nog? Helaas leven en werken we in een commercieel landschap waar de meerderheid van de bedrijven en mensen de bovenstaande zienswijze nog niet kennen en / of nog niet delen. Nog niet. Want dat komt wel. Druppelsgewijs zien we het ganse medialandschap doordrongen worden van het belang van ‘Communicatie’ en de toenemende ondergeschiktheid van ‘marketing’. Eigenlijk weten ze het al allemaal, maar geven ze het nog niet toe. Wat anders te denken van hun trendy, dure maar holle termen zoals ‘interactieve marketing’, ‘community marketing’ en ‘viral marketing’? Waar draait dat rond, denkt u?!? Juist ja, het bekomen van merkbeleving, het bekomen van die goeie, ouwe mond-tot-mondreclame, opdat uw merk er goed bij zou varen, Amen!

Social media: uw persoonlijke info te grabbel op het web?

Social media populair
Sociale netwerksites, beter gekend onder de Engelstalige noemer ’social media’, werden ondertussen populair bij de man in de straat. Jan met de pet gooit zich massaal op een of meerdere websites zoals Netlog, Facebook, LinkedIn, Plaxo, MySpace, enzovoort… Wij bij BackBone media kunnen dat alleen maar toejuichen. Waarom we ‘pro’ ’social media’ zijn, legden we al uitvoerig uit in eerdere blogberichten.

Echter typisch voor dingen die op korte tijd populair worden, is dat er heel wat verhalen de ronde over doen. Of die verhalen dan objectief zijn, is jammer genoeg vaak bijzaak. Zo vinden tegenstanders van ’social media’, veelal vervuld van vooroordelen, hun gelijk in recente berichtgeving zoals het “Virgin Atlantic & Facebook”-verhaaltje en de “Fiscus kijkt mee”-ontdekking.

Virgin Atlantic-medewerkers & hun Facebook pagina’s
De Britse luchtvaartmaatschappij ‘Virgin Atlantic’ ontsloeg einde oktober 2008 een tiental medewerkers nadat Richard Bransons maatschappij ontdekt had dat de betreffende medewerkers op pagina’s op Facebook opmerkingen plaatsten over V.A.-vliegtuigen (voorbeeld: ‘zouden vol zitten met kakkerlakken’) en passagiers beledigden. Het persbericht praatte dan ook over “totaal ongepast gedrag” en “hiermee de luchtvaartmaatschappij in diskrediet gebracht”.

Big Fiscus is watching you!
Ook de ontdekking dat sommige ambtenaren bij de Fiscus in een overijverige bui wel eens de belastingplichtigen ‘Google-en’ om te kijken wat ze over hun handel en wandel op het wereldwijde web kunnen terugvinden, wierp hoge ogen bij vele, ongetwijfeld brave burgers. De reacties gingen van een verbaasd “Wat? Kan dat zomaar?!” en een zelfzeker “Een overijverige ambtenaar? Hebben ze dat dan?” naar een trillende “En wat met onze privacy?!”…

Uw persoonlijke info voor het grijpen?
Is dat zo? Kunnen we vrijwel alles over en van u terugvinden op het internet? Neen. Er verschijnen twee verschillende dingen over u op het web: dat wat u er zelf plaatste en dat wat anderen over u gooien op het wereldwijde web.

Wat u zelf plaatste…
Dit kan u perfect onder controle houden! Het vergt alleen wat aandacht en tijd. U maakt bijvoorbeeld een profielpagina aan op Facebook of Netlog? Dan kan u bij de ‘Instellingen’ van die pagina’s zelf bepalen wie wat kan zien. U bent het die de restricties vastlegt, niemand anders. Ten tweede let u sowieso goed op wat u plaatst, dat spreekt voor zich. Indiscrete videofilmpjes of nietsverhullende foto’s? Dat is uw goed recht, maar ‘bezint eer ge begint’ met het ‘uploaden’ van dergelijk ‘origineel’ beeldmateriaal. U geeft amper voldoende inkomsten aan om uw bloedjes van kinderen en vrouwtje te kunnen voeden? U doet maar, dat is uw zaak. Maar schrijf dan geen wekelijkse blogs vanuit Saint-Tropez, waar u uw derde residentie net kocht!

Wat anderen over u webgewijs delen
Een ander paar mouwen, inderdaad. Maar wie goed doet, goed krijgt. Anders gezegd, heeft u geen vijanden? Dan is de kans eerder klein dat u via het internet door het slijk gehaald wordt. Toegegeven, misschien niet meteen een geruststelling. Want net als in het dagelijkse leven (roddel en achterklap) en in de traditionele media (bekende mensen praten over elkaar uit de biecht in de roddelblaadjes enzovoort), blijft u misschien op het internet ook niet gespaard. Maar zoals net gesteld: daarin verschilt internet niets van de rest van de maatschappij, toch?! En zo komen we meteen bij twee klassieke tips, weliswaar vooral van toepassing op bedrijven en minder op particuliere personen. Toch kunnen ze ook gelden voor u: ‘online monitoring’ en ‘online reputatie beheer’. Haal uw naam en andere kenmerken door het internet, doorkruis op geregelde tijdstippen het net op zoek naar wie wat over u plaatste. En treedt onder het motto ‘if you can’t beat them, join them!’ in dialoog, wees interactief en durf te reageren! Die kans om het te vinden en zelfs eventueel te reageren, wordt u niet geboden wanneer uw buurvrouw, buiten uw weten om, de ganse straat blaasjes wijsmaakt over u. Klopt?

Privacy
Privacy, de moeder van alle kritieken… Sta ons toe dit enorm hypocriet te vinden! We gooien zonder aarzelen onze diepste geheimen op het internet, slaat u er maar willekeurig enkele profielpagina’s van uw vrienden op na. Maar plaatst de stad Leuven op enkele cruciale pleinen en belangrijke winkelstraten camera’s, dan schermen diezelfde mensen meteen met de term ‘privacy’. Onze mening? Beheer uw restricties goed en denk goed na over wat u waar plaatst. Tot slot, heeft u niets te verbergen, dan hoeft u zich ook geen zorgen te maken. Net als bij onbemande camera’s: rij niet te snel en u ziet geen flits.

Maar ook onwetendheid is vaak oorzaak tot ongerustheid. Een voorbeeld:
Al onze medewerkers hebben uiteraard profielpagina’s op meerdere social media websites. Vele van die websites bieden de mogelijkheid om je contacten van de ene netwerk website automatisch te importeren naar je profiel op een andere netwerk website. Wij deden dat natuurlijk meteen. Kregen we plots een verontwaardigde e-mail binnen van een van onze Facebook-contacten met de vraag “Hoe we aan haar Windows Hotmail e-mailadres waren geraakt?”. Antwoord: “Niet wij, maar die automatische importfunctie mailde jou met de vraag ook ons ‘contact’ op die andere site te willen worden. Pas wanneer je op die automatisch verzonden e-mail ‘accepteer’ klikte, beschikken ook wij over die gegevens.”

Geen paniek, algemeen gesproken zijn uw gegevens op het internet ofwel controleerbaar ofwel op z’n minst vindbaar, waarna u er indien gewenst kan op reageren. Veel hangt dus voor een groot stuk af van uzelf. Maar begin al eens met je eigen naam in te geven op Google, wie weet welke blootfoto’s vind je allemaal terug! Vervolgens een communicatiebureau nodig om uw beschadigde imago op te krikken? Bel of mail ons even. Of nog beter, Google ons!

Intussen veel succes en… sterkte!

Feel it, love it!

Grote baas van Concentra Media (uitgever van o.a. Het Belang Van Limburg, Metro en Gazet van Antwerpen), Marc Vangeel, verdedigde enkele dagen geleden de toekomstige besparingsronde binnen hun mediagroep: “We moeten besparen, wie als uitgever nu niet ingrijpt, zet de toekomst van zijn titels op het spel.” Hij is daarmee zeker niet de eerste. In binnen- en buitenland horen we dat al langer, zowel bij TV als bij radio of gedrukte pers. En ja hoor, ook deze topman verwijst naar de recente economische crisis om hun dalend aantal verkochte kranten en zenuwachtige advertentiemarkt te verklaren. Het doet ons zo hard denken aan de klassieke reclamebureaus & mediacentrales van vandaag. Ze blijven maar tappen uit hetzelfde vaatje, zonder ook maar een dag stil te staan bij de markt, hun klanten en wat zij aan meerwaarde aanbieden. Maar vooral doet me dit terugdenken aan de platenmaatschappijen, enkele jaren geleden… Ook zij schoven toen de hete aardappel door naar iets wat buiten hun verantwoordelijkheid leek te vallen: het illegaal downloaden van muziek. Nochtans veranderde enkel de drager, niet de behoefte aan muziek! Nu ook weer, adverteren willen we nog allemaal, maar niet meer op die traditionele, dure manieren. De consument, uw klant, zij/hij zoeken u nog altijd, alleen bepaalt men nu zelf waar men wat over u hoort, ziet of leest. De essentie blijft, alleen veranderen de ‘dragers’! Wie zich niet snel aanpast, is een besparingsronde-vogel voor de kat! Graag verwijs ik naar onze eerdere blogberichten Klassieke media: kroniek van een aangekondigde dood? en Aangekondigde dood? Ziehier een alternatief!.

De nieuwe ‘Donna’, MNM genaamd, nam alvast enkele ’social media’ mee op in haar communicatie: een YouTube profiel, een Netlog pagina en een fanpagina op Facebook. Ook verklaren ze in hun eerste berichten dat hun website het centrale punt moet zijn. Toeval of niet? Hopelijk geen toeval maar wel een teken dat ze eindelijk weten waar de klepel hangt. Want slechts twee dingen ‘marcheren’: oprechte passie (in hun geval muziek) en oprecht ‘babbelen’ met je doelgroep! Of om het met de slagzin van wijlen Donna te zeggen: “Feel it, love it!” … Amen…

Zelf ben ik geen fan van Donna, MNM of QMusic, maar een ding valt me wel op: het lijkt erop dat ze niet al te goed weten hoe, wat, wie, en dan maar meteen alles tegelijk doen. “De klemtoon zal liggen op muziek, heel veel muziek!”, “Maar ook brengen we nieuws, gemakkelijk en voor een breed publiek.”, “Bekende koppen zullen ook langskomen, de Vlaamse showbizz zal goed vertegenwoordigd zijn!”, “Maar de luisteraar beslist wat hij/zij wilt horen!”, “We maken radio voor 18- tot 44-jarigen”. Pardon? …
En dan die programmanamen: men neemt de naam van de presentator en voegt er het woord ’show’ aan toe… Nu overdrijven we natuurlijk een beetje. Maar in elke handleiding staat het: “Definieer zeer duidelijk wat je wenst te bereiken, wat je zal doen. Geef jezelf een duidelijk profiel, een plaatsje op deze wereldbol, zodat iedereen weet waarvoor men bij jou moet zijn!” Met hun 18 tot 44 in m’n achterhoofd luisterde ik aandachtig naar Mevr. Santy, de nieuwe netmanager van MNM: “We zullen nog amper muziek uit de jaren tachtig brengen, wel heel wat meer hedendaagse muziek en jaren negentig.” En daar gaan ze uit de bocht, als u het ons vraagt. Waarom werden de oude Radio Donna en het recente QMusic populair? Juist, de perfect afgewogen mix van “elk wat wils”! En dan zwijgen we nog over het nieuwe logo (Stars & Stripes?) en de naam (wereldbekende snoepjes?)…

Was het toeval dat hun rechtstreekse concurrent enkele weken geleden een zware TV-campagne startte met de opvallende lettercombinatie MhM…? Zou het…?

Wat leren we van The Beckers?

Je zou van de daken kunnen schreeuwen hoe goed je product/dienst is. En hoe doe je dat dan? TV, radio, print (kranten, magazines, gratis bedeelde pers, enz.), affichage, reclame in de bioscoop,… Keuze te over! En ‘online’ niet vergeten! Maar het internet is al lang geen communicatiemiddel meer maar een (leef)wereld op zich. Daarom dat ik het apart plaats.

Nadeel van dat schreeuwen? Iedereen doet het en niemand luistert. Vandaag beslist de klant zelf wie wat aan haar / hem mag aanprijzen. Dankzij het internet zoekt de consument U op en niet omgekeerd. Dus vallen we terug op de oudste marketingvorm: mond-tot-mondreclame. Persoonlijk ben ik een enorme fan van het “wij zijn X”-gevoel. Rondlopende ambassadeurs die je niets hoeft te betalen voor de reclame die ze voor / over U maken. Want bent U enthousiast over iets wat U recent kocht? Je zal het niet nalaten je familie, vrienden en collega’s in te lichten. En niet omdat U de fabrikant of verkoper van dat product X een plezier wilt doen, maar omdat U fier en blij bent over Uw aankoop. Op die manier evolueerden al vele internationale grote merknamen tot statussymbolen. U heeft het gemaakt in het leven? Dan heeft U een tweede optrekje, minstens aan de Belgische kust. U bent sportief, familie- en zakenman tegelijkertijd? Dan rijdt U met een Audi A4 break, liefst nog met een hondenhek voor de Golden Retriever achterin de gezellige trouwe wagen. Enzovoort… Imagomarketing noemen de consultants het graag. Ontelbare studies werden er al aan besteed. En terecht.

Een stapje verder is het wanneer die merken iets over U vertellen, U karakteriseren. Dat heeft met clichés te maken, zegt U? Hmm, niet altijd. Wanneer Uw buurman opmerkt dat U Uw tuinhuis minstens eenmaal per jaar insmeert met Sadolin, tja dan bent U begaan met dat wat U liefheeft, houdt U van degelijk honderhoud, en bent U niet lui noch gierig waardoor Uw tuinhuis er vermoedelijk binnen een tiental jaren nog steeds hetzelfde uitziet. Benieuwd of Uw buurman stappen onderneemt om z’n duf, grijs en grauw tuinhuisje ook eens onder handen te nemen… met Sadolin…

Trouwens, die clichés, wat is er mis mee? Zolang Uw merk maar niet in de ‘bad guy’ categorie belandt, is er niets aan de hand. Dus kort samengevat? Niet klassiek adverteren (schreeuwen hoe goed je bent), een wij-gevoel (gezamenlijke fierheid, lid van de “club” zijn) op gang brengen, zorgen dat Uw klanten Uw product karakteriseren en omgekeerd. Een perfect voorbeeld? “Meet The Beckers!”

Audi lanceerde in september (2008) een filmpje (+/-3 minuten) waarin we een kijkje namen in het leven van het gezin Becker op het ogenblik dat ze hun Thanksgiving etentje voorbereiden. De familie bestaat uit verschillende stereotiepe eigenaars van al minstens even karakteristieke wagens. Enkel de Audi chauffeur lijkt “normaal”. Ondertussen kwamen er al twee nieuwe afleveringen bij. Best wel leuk en interessant. Zo vond ook het machtige YouTube. Zij namen de eerste aflevering mee op in hun ‘comedy channel’, wereldwijd…

Meet The Beckers
Meet The Beckers You Tube pagina

“Allemaal mooi en wel, maar niet weggelegd voor de gemiddelde K.M.O.” Fout!! Dat “wij”-gevoel rondom Uw firma op gang brengen kan ook op budgetvriendelijke wijze. Tijd, dat kruipt er wel in. Maar geld? Niet veel, zelfs weinig. K.M.O.’s, tijd om wakker te worden!
En heeft U moeite om in te zien hoe dit alles van toepassing kan zijn op Uw “winkel”? Laat ons dan even vrijblijvend kijken wat mogelijk is. Wat heeft U te verliezen? … … Heel veel als U niets doet, heel veel…

Hoe adverteer ik als KMO?

“Reclame maken? Nee daar steek ik m’n zuurverdiende centen niet in, dat is weggegooid geld!” …
Stel nou even dat U na 5 minuten – meer tijd heeft U niet nodig om zelf te ontdekken wat we tegenwoordig verstaan onder ‘adverteren’ en wat dat U oplevert - zich vervolgens de hamvraag stelt: “HOE adverteer IK optimaal?”

Of U nou een KMO of een grote firma bent, algemeen maken we een onderscheid tussen ‘imago’ en ‘interactie’ of ook wel ‘respons’ genaamd. Alleen, een KMO kan zich doorgaans zowel qua tijd als qua geld geen imago-aanpak veroorloven. De KMO kiest dus best voor de ‘interactie’.

Even van beiden zowel de voor- als de nadelen op een rijtje zetten?
Imago? Dat duurt lang, want je bouwt een ‘band’ met Uw prospect en/of klant. Je bekomt stilaan een welbepaald imago. Er zijn helaas een tweetal nadelen aan verbonden: je moet meermaals adverteren alvorens kans op succes en je kan eigenlijk het effect ervan, het resultaat, niet of heel moeilijk inschatten.
Speel je op de interactie daarentegen, dan kan je per definitie de resultaten van jouw adverteren wél meten. Bij het lezen, zien en/of horen van jouw advertentie ‘kan’ de lezer niet passief blijven, vaak is er te ‘bekomen’, iets te ‘halen’ voor hem/haar wanneer hij/zij reageert op jouw advertentie.

Bij beiden heb je dus – uiteindelijk – een ‘band’ met de prospect/klant. Beide manieren bekomen die ‘band’ echter telkens op hun eigen, aparte wijze. Al naargelang wat je op het oog hebt en wie je bent – KMO of grote adverteerder – kies je voor één van beiden.

De KMO’s? Die gaan best voor (inter)actie, voor de vraag om respons. Meetbaar en snel, wat wilt een KMO nog meer?! 

Kant, ik ben de klos

“Schrijnwerkerij Vertommen, het betere maatwerk”

Een goede firmanaam kiezen is niet eenvoudig. Wanneer in dit geval Dhr. Vertommen schrijnwerker is, ligt het voor de hand dat hij zou kiezen voor “Schrijnwerkerij Vertommen”. Tenzij hij origineel uit de hoek wenst te komen en misschien wel kiest voor “Hamer & Zaag Vertommen” (aangezien zijn vrouw toch ook mee in de zaak zit).

Dan komt het er nog op aan een degelijke ‘baseline’ te vinden. Pas op, niet dat dat verplicht is hoor, integendeel! Maar mensen hebben steeds meer de neiging een slogan aan hun firmanaam te koppelen. “Het betere maatwerk”, de ’baseline’ voor Dhr. Vertommen, is veel te algemeen. In theorie zou de ‘baseline’ enkel en alleen van toepassing mogen zijn op jouw product, op jouw firma.

Aan algemene en dus ‘foute’ slogans geen gebrek in onze fantasie. ”Zwoele Natasja, het betere handwerk”. Of voor een Brugse kantklosser, ”Annemarie Van Daele, het betere kantwerk”, enzovoort.

Persoonlijk zijn wij fan van de verduidelijkende ’baseline’. Bijvoorbeeld de onze (puur toeval hoor!): BackBone media – Marketing & Communicatie voor de Vlaamse KMO.

Eén ding is zeker, verknoei je jouw keuze van firmanaam en/of ‘baseline’, dan ben je … de klos!

Pure emotie! Wat een vak, wat een vak!

“Laurens, jij bent veel te braaf, veel te eerlijk, je zal het nooit maken in de ‘commercie’!” Aan het woord is m’n denkbeeldige PMS-adviseur, over m’n latere loopbaanmogelijkheden, in een al even denkbeeldig gesprek met mij aan de andere zijde van zijn lessenaartje. Hij heeft misschien wel gelijk… En voor een fictief persoon is ‘gelijk hebben’ een indrukwekkende prestatie.

Want ook nu weer kan ik het niet laten een ‘open boek’ te zijn en jullie aandacht te vestigen op een parel in de communicatiebranche. Prachtig werk dat nochtans niet ontsproot uit onze eigen BackBone-breinen: de TV-spots van Budweiser. Hier enkele voorbeeldjes, stuk voor stuk winnaars in mijn categorie “Dingen waar ik nooit op uitgekeken raak!”. (Die reclamefilmpjes én m’n vrouw natuurlijk ook, voor alle duidelijkheid!)

Waarom ik ze oneindig goed vind, zo goed dat ik er een (vreugde-)traantje bij liet en (geregeld nog) laat?
Ik haalde het al eerder aan: pure emotie! Tesamen met pure en onversneden oprechtheid, pure liefde voor hun vak en dus ook en zeker voor hun mascotte en een oneindige fierheid op hun ‘wortels’. En niet één keer, niet één seconde wordt er iets gezegd over hun product. Wonderlijk! (In tegenstelling tot de TV-spot van de nieuwe “Cillit Bang”… Brrr…)
In België is die kunst, die emotie, voor zover ik weet maar eenmaal geëvenaard: met de TV-spots van Palm.

Maar ach, als paardengek kan en mag ik niet voorbijgaan aan de evidentie van de schoonheid van die campagnes. Er komen immers paarden in voor! “Ah ja, da’s evident, hein!”

Tot slot vertrouw ik jullie nog één ding toe… Toen ik die filmpjes voor ‘t eerst zag, sloeg de bliksem bij me in. Ik wist het meteen: later wil ik werken in & met communicatie, vergezeld van creativiteit, normen, waarden en emoties. Tot nu toe bekwam ik met die combinatie alleen maar … pure, onversneden voldoening! Iedere keer opnieuw.

Sinds een tijdje kom ik die PMS-adviseur niet meer tegen in m’n dromen. Tiens, hoe zou dat nou komen……