Sociale media verbreden uw publiek!

In ons vorig blogartikel ‘Natuurlijk zijn senioren sterk in sociale media!’ legden we uit waarom de ouderen in onze maatschappij, tegen alle verwachtingen in, een sterk groeiende groep zijn binnen het totaal aantal gebruikers van blogs en van sociale netwerken zoals Facebook, YouTube of Flickr. We somden 10 concrete redenen op, echter zonder een praktijkvoorbeeld mee te geven.

In dit blogartikel tonen we een bescheiden maar zeer typerend praktijkvoorbeeld van senioren en sociale media. Tevens bewijzen we dat u als bedrijfsleider of medewerker van een K.M.O. een kapitale fout zou maken, mocht u ervan uitgaan dat uw doelgroep zich beperkt tot de mensen die u denkt te kennen.

Trouwe lezers van onze bedrijfsblog weten dat we tijdens onze weinige privé-uurtjes gepassioneerde paardenhouders zijn. Dus volgen we de hippische sector in Vlaanderen op de voet. Zo organiseerde het wereldvermaarde Belgisch paardenstamboek en stoeterij ‘Studbook Zangersheide’ vorig weekend, op haar domein te Lanaken, de wereldkampioenschappen jumping voor jonge paarden. Naar jaarlijkse gewoonte een evenement van formaat dat telkens op een enorme belangstelling mag rekenen.
Twee van de vele bezoekers waren een zekere Frans en Willeke, een koppel vijftigplussers woonachtig in Nederlands Limburg, zo leiden we af uit hun eigen webstekje op de sociale netwerkwebsite http://www.vijftigplusser.nl. Op hun eigen pagina binnen dat grote sociaal netwerk, ’bloggen’ (schrijven) ze regelmatig over hun belevenissen. Zo schreven ze ook een ‘verslagje’ over hun bezoek aan Stoeterij Zangersheide. En nu wordt het interessant!

Waarom? Is dit koppel senioren een potentiële klant voor Studbook Zangersheide? Zijn het sportlui, handelaars, recreatieve of professionele paardenfokkers? Neen, totaal niet. Maar ze bezochten het evenement, maakten er foto’s van, goten die beelden in een YouTube-filmpje en blogden over hun uitstap. Blijkbaar werden ze vriendelijk behandeld door een of meerdere medewerkers en genoten ze van de sfeer en de belevenis op zich. Ook de organisatie en infrastructuur kreeg in hun verslagje een pluim.
En nu komt het… Deze objectieve – want duidelijk afkomstig uit de digitale pen van een seniorenkoppel – positieve ‘reclame’ verschijnt voortaan mee in de zoekresultaten, op woorden zoals ‘zangersheide’, ‘leon melchior’, ‘paarden’, ‘hengsten’, ‘jumping’ en ‘lanaken’. Twee mensen die op ‘t eerste zicht, ter plaatse, een niets vermoedend en onwetend koppeltje ouderen leek,  ontpopten zich op het wereldwijde web als merkambassadeurs. Een schoolvoorbeeld van mond-tot-mondreclame, echter uit onverwachte hoek.

Moraal van het verhaal?
Beperk u niet tot de doelgroep die u zelf verwacht. Wees niet zo bescheiden en onderschat de kracht of de relevantie van uw verhaal (uw bedrijf / uw merk) niet. Besef dat elk persoon een potentieel merkambassadeur is, een ‘verkoper’ van uw boodschap, een pleitbezorger voor uw (commerciële) zaak. Haal dus niet uw neus op voor mensen waarvan u verwacht dat ze geenszins voor uw bedrijf / organisatie / merk interesse hebben. Wees vriendelijk en gedienstig tegen eenieder, communiceer met iedereen, met evenveel passie en aandacht. De wereld is klein? Klopt, en dankzij het interactieve internet en sociale netwerken wordt die nog kleiner!

En… Kijk even hoe snel, persoonlijk en vriendelijk Frans & Willeke reageren op zowel hun blogpagina als op hun YouTube-pagina’s … Kunnen de bedrijven ook nog wat van leren, toch?!

Waarmee rekening houden bij het gebruik van sociale media?

Stel dat uw bedrijf, of het bedrijf waarvoor u werkt, het nut van sociale media / netwerk-websites inziet en ermee start. Waarmee moet u dan rekening houden? Het gebruik van die zogenaamde ’sociale media’, in uw bedrijfscommunicatie, vereist onder andere:

Een plan / visie;
Engagement;
Voldoende tijd;
Inhoud;
Oprechtheid & openheid;
Een goede pen, geen reclameman.

Plan / visie.
Uw bedrijf moet niet starten met sociale media omdat de concurrenten / collega’s ook al actief zijn op (sociale) netwerken. Ook niet omdat het ‘in’ is of ‘cool’ staat. Of omdat u er iets over las in De Tijd of er een reportage over zag in Koppen op Eén. Wel beslist u om sociale media te gebruiken voor uw communicatie, op basis van een plan of op z’n minst vanuit een bepaalde visie. Bijvoorbeeld: op een directe en interactieve manier in contact staan met uw doelgroep. Met sociale media (blog, YouTube (video), Flickr (foto) en netwerk-websites zoals LinkedIn, Facebook, Twitter,…) behaalt u geen onmiddellijke resultaten. Heb dus een plan / visie voor een lange termijn. Heb geduld.

Engagement.
Communiceren via sociale media doet u niet tussen de soep en de patatten, laat staan snel of oppervlakkig! Van zodra u actief bent op een of meerdere sociale netwerken verwacht uw publiek daar een zekere vorm van betrokkenheid, van aandacht. Kan u dat niet blijven opbrengen, begin er dan niet aan!

Tijd.
Ja, communiceren via sociale netwerken vergt tijd, heel wat tijd. En dan? Het gaat hier over het contact met uw doelgroep, met uw prospecten & klanten. Waarom zou u in hen niet veel tijd investeren? Is er dan een andere manier om omzet en rendabiliteit te bekomen? Tijd kost geld? Klopt. Maar men kan pas geld verdienen nadat men zelf eerst investeerde. Het succes van uw product of dienst wordt niet alleen bepaald door dat goed op zich, echter ook door de proactieve communicatie die u er rond voert. En daar waar u vroeger geld stak in een bedrijfsfolder, in een evenement en/of in prospectie via-via, investeert u nu ook een deeltje van uw kostbare tijd in het meetbaar, betaalbaar en interactief communiceren via het web.

Eén van de bekendste 'vertellers'; Hans Christian Andersen

Inhoud.
Er is die bekende Engelstalige uitspraak ‘content is king’; inhoud is koning. Wie veel te vertellen heeft, veel te delen heeft, is interessant. Wat u op het web brengt, is van belang. Niet wie of wat u bent. Creëer een ‘verhaal’, een wereldje op zich, rondom uw merk. Breng meer dan enkel puur commerciële boodschappen. Geef tips m.b.t. uw product / dienst. Stel vragen aan uw publiek op internet. Heeft u werkelijk niets te ‘vertellen’? Beperk dan het gebruik van sociale media tot ‘luisteren’. Begeef u onder het volk, op het wereldwijde web, en vis uit wat men daar over uw product(en) / dienst(en), over uw merk(naam) allemaal vertelt. Begin al eens met het ingeven van uw merknaam in Google en andere zoekmachines.

Oprechtheid & openheid.
Bij sociale media zijn de oude trucjes niet meer van toepassing. Geen blazoen oppoetsen, niet de dingen anders voorstellen dan dat ze in werkelijkheid zijn, geen reclametechnieken, niks ‘marketing’. De waarheid en niets dan de waarheid! Krijgt u kritiek, wordt uw merk door de gehaktmolen gedraaid, terecht of onterecht? Kruip dan niet in uw schelp. Maar reageer, bij voorkeur publiekelijk. Daardoor weten (lezen) anderen dat u op een constructieve, eerlijke wijze de dialoog met de klager aanging, dat u er niet vies van was om in gesprek te gaan, dat u begaan bent met uw doelgroep, of ze nu klagen of niet.

Vlotte pen, degelijke copywriting.
Persoonlijk zijn we van mening dat u de communicatie via sociale netwerken beter in handen geeft van een copywriter dan van een marketingverantwoordelijke. Waarom? Zie het deeltje ‘Oprechtheid & openheid’. Het ligt immers niet in de aard van een klassiek marketeer om een ‘open boek’ te zijn naar het publiek toe, om meteen rechttoe rechtaan publiek te reageren op kritiek. De copywriter daarentegen kan op een boeiende, luchtige en verstaanbare wijze zich uitdrukken, zonder over te komen alsof het publiek blaasjes wordt wijsgemaakt. Bovenal kan een tekstschrijver een verhaal brengen rondom uw bedrijf / merk. ‘Content is king!’

Een hele boterham, toch?! Niet voor niets dat heel wat bedrijven – groot en klein – ervoor kiezen om op basis van duidelijke, op voorhand vastgelegde en betaalbare prijzen hun communicatie via sociale media websites toe te vertrouwen aan externe bureaus zoals BackBone media. Heel wat minder kopzorgen, en toch goede resultaten.

Wees persoonlijk bij het netwerken!

Of u het nu leuk vindt of niet, in uw privé- en in uw zakelijk leven is het leggen en onderhouden van contacten essentieel. Het hedendaags internet – heel wat meer interactief dan vroeger, gedaan met het eenrichtingsverkeer van ‘website naar lezer’! – helpt u bij dat zogenaamd ‘netwerken’. Zo hoorde u ongetwijfeld al wel eens van de bekende, veeleer zakelijke netwerkwebsite LinkedIn. Anderen zien dan weer hun heil in de sociale netwerkwebsite Facebook. Of gebruikt u liever Twitter? Of misschien combineert u al deze communicatiekanalen? … Wat u ook kiest, verlies een ding nooit uit het oog: wees zo persoonlijk mogelijk in al uw contacten via het wereldwijde web!

Laat u niets wijsmaken, er bestaan geen zogezegde regeltjes of wetten waaraan u zich dient te houden bij het gebruik van al die ’sociale media’ (verzamelterm voor websites en andere toepassingen die het mogelijk maken om via het web of via uw ‘intelligent’, mobiel telefoontoestel – ’smartphones’ zoals iPhone, BlackBerry, HTC,… – in contact te staan met anderen). Maar hoe moet u zich dan als persoon of als bedrijf / merk gedragen op kanalen zoals Facebook, LinkedIn, Plaxo, Twitter,..? Hou steeds in het achterhoofd dat het internet eenvoudigweg een kopij is van het alledaagse (offline) leven. Wanneer u bijvoorbeeld iemand aanspreekt op straat, u belt iemand op, of u stuurt iemand een e-mail, dan valt u toch ook niet zomaar met de deur in huis. Op z’n minst stelt u zich snel even voor en / of geeft u een woordje uitleg. Ook behandelt u uw gesprekspartner niet als een kort en snel item in uw overvolle agenda. Maar u bent oprecht begaan met dit contact of doet op z’n minst alsof. Klopt? Wel, zo ook op het internet!

Stuurt u iemand een berichtje via Facebook, nodigt u iemand uit via LinkedIn, deelt u info, afbeeldingen of video’s met uw contacten, het maakt allemaal geen verschil, wees persoonlijk & tactvol! Ook op het wereldwijde web gelden de ongesproken basisregels qua beleefdheid. En nog beter: laat voelen dat u echt bekommert bent om het contact met die persoon. Om het met een duur woord te stellen: wees empathisch! Vermijd bijvoorbeeld het gebruik van standaardtekstjes die u – vaak in het Engels – bij (semi-)automatisch gegenereerde uitnodigingen/berichten (o.a. bij de zakelijke netwerkwebsite LinkedIn is dit het geval) al meteen worden voorgesteld. Wilt u uw contactpersoon uitnodigen tot een bepaalde discussiegroep? Voeg dan een persoonlijke boodschap toe. Dat hoeft niet lang te zijn, desnoods slechts een zinnetje. Maar kom niet over als een onpersoonlijke, kille computer. Neem even de tijd, doe wat moeite, uw contactpersoon zal het bewust of onbewust zeker en vast waarderen.

Andere voorbeelden van hoe het wel of hoe het niet moet? Opmerkingen, suggesties of misschien wel een leuke of leerrijke ‘netwerkanekdote’? Laat het ons weten via een reactie, hieronder of stuur ons een e-mail.

Uw bedrijf / merk & Twitter? Vel een eerlijk, volledig oordeel!

“60% Twitter-gebruikers haakt af.” Et alors?!

Alles en iedereen heeft voor- en tegenstanders. Gelukkig maar! Ook Twitter, de rijzende ster aan het ‘social media’ firmament, kent hier in ons ‘Belgenlandje’ zowel zware fans als categorieke tegenstanders. En te midden van die twee zwart-wit meningen bevindt zich de nog zeer grote, grijze massa. In de politiek zou men spreken van ‘zwevende kiezers’, ‘onbeslisten’… Die laatste groep weet (nog) niet goed wat te denken van dit nieuw communicatiemiddeltje laat staan dat ze het kennen. En waar gaat die grijze massa ‘twijfelaars’ zich informeren? Bij Twitter-gebruikers in hun kennissenkring? Misschien… Als die er al überhaupt zijn! Maar zeker en vast ook ‘in de pers’; internet, kranten, magazines, radio & TV. Op zich niets mis mee, integendeel. Op voorwaarde dat de berichtgeving niet al te tendentieus is en zo geïnformeerd / onderbouwd mogelijk gebeurt. Zo kan een autojournalist zich maar moeilijk een degelijk beeld vormen van de door hem te recenseren wagen wanneer hij niet achter het stuur kon plaatsnemen voor het maken van een deftig proefritje.

En daar knelt nu net het schoentje… De voorbije dagen / weken verschenen in meerdere kranten en ook op het web berichten met ronkende titels:

“Twitter verveelt snel: 3 op de 5 gebruikers haakt af na een maand” (nieuwemedia.blog.nl)
“Nieuwe Twitter-gebruikers haken af na 30 dagen” (Metro)
“De Twitter Quitters” (express.be)
“Meeste Twitter-gebruikers stoppen snel / Microblog is erg vluchtig”
“60% gebruikers verlaten Twitter na een maand” (Het Laatste Nieuws)
…

Aanleiding voor deze artikels waren de recente onderzoeksresultaten van Nielsen Online. De tegenstanders van Twitter reageerden verrukt en verwijzen sindsdien te pas en te onpas naar bovenstaande artikels. Maar de twijfelaars, zij die niets of amper iets van Twitter afweten, baseren zich er ook op en doen dus geen enkele moeite om Twitter te leren kennen. En dat is een gemiste kans! Erger, dat is oordelen zonder kennis… Slim?

Het is allemaal de schuld van Twitter! Of toch niet? …
“60% van de gebruikers verlaat Twitter al na +/- een maand”… Et alors? – zou Mitterrand reageren. Betekent dit nu het mislukken van dit ‘nieuw’ communicatiekanaal, dat in België nog maar sinds begin dit jaar echt aan z’n stille opmars bezig is? Neen!
Want een product, of in dit geval een communicatiekanaal, is niet verantwoordelijk voor de fouten en / of het gebrek aan kennis van haar gebruikers! Ja, u leest het goed. Het zijn vaak de gebruikers die het middel niet (goed) kennen, begrijpen of benutten om vervolgens de zwarte piet naar het ding in kwestie door te schuiven alsof ‘het op niets trekt’.

Vorige ‘nieuwkomers’, zoals de telefoon, TV, GSM, internet, e-mail, ICQ, MSN Messenger, Facebook, kregen ook telkens bakken irrelevante kritiek over zich heen. De telefoon knabbelde aan de tijd die we tot dan nog in levende lijve met elkaar doorbrachten. De TV werkte verslavend, plots lagen de mensen uren in hun zetel, voor dat lichtbakje. “Ze komen hun deur niet meer uit!” Door de GSM werden we nu ook al op toilet of tijdens een etentje gestoord, stel je voor. En met het internet kwamen er allerlei kwaaltjes en virussen de huiskamer binnen en deden de kinderen nóg minder huiswerk. Terwijl dingen zoals Messenger en Facebook puur tijdverlies zijn, voor mensen die niet weten wat echt hard werken is! En oh ja, al die dingen zijn verslavend! Vermeldde ik dat al? De geschiedenis herhaalt zich, keer op keer.

Leer er degelijk mee omgaan, alvorens te oordelen!
Alle voornoemde dingen lijken ons anno 2009 doodnormaal. We leerden ermee omgaan. Maar nu is dus Twitter onze volgende publieke vijand numero uno, des duivels, onze virtuele schietschijf. Want ofwel verliezen we hopen tijd door achter die PC als een gek op de ‘refresh’-knop te drukken (verslavend dus), ofwel vinden we het puur tijdverlies, totaal onzinnig en zeker een onding voor bedrijven! “Want ik hoef niet te weten wat iemand tussen z’n boterham legt hoor!” Tja, Twitter is nochtans veel meer dan banale, nutteloze mededelingen tussen enkele vakidioten en ‘nerds’.
Net als al die andere dingen (TV, telefoon, e-mail,…) moet u het eerst leren kennen en dan oordelen wat het voor u kan betekenen. Kijkt u geen TV om weloverwogen redenen? U werd het bijvoorbeeld beu of vond dat u er niets meer aan had? Perfect! Laat dat ding! Of u kijkt doelgericht naar enkel die dingen die u interesseren, bijvoorbeeld bepaalde documentaires? Mooi zo, u legde voor uzelf een duidelijke doelstelling vast. Toch begint men heden ongeïnformeerd langs alle kanten op dingen zoals Twitter en Facebook te schieten. Ongeïnformeerd. Want stelt men deze zogenaamd kritische mensen een niet-oppervlakkige vraag over die communicatiehulpmiddeltjes – want dat zijn ze! – pikken die criticasters in de meeste gevallen meteen weer af. Ze weten het niet! Maar ‘t is dat het zo ‘chique’ staat, kritiek uiten op iets nieuws, iets ‘hot’. Natuurlijk…

Waarom haakt die 60% van de Twitter-gebruikers dan af? Wat deden / doen ze fout?
Neen wij veralgemenen niet, we geloven best dat een deel van die 60% ermee kapte na het echt grondig verkend en gebruikt te hebben. Er zijn immers tientallen redenen waarom iemand plots geen TV meer wilt kijken, geen radio meer hoeft of stopt met Facebook, e-mail of Twitter. Maar volgens ons heeft een al even groot gedeelte het aan zichzelf te wijten dat ze Twitter maar niets vonden. Die ronkende perstitels verbaasden ons niet. Want ook wij hoorden de voorbije weken gelijkaardige reacties: “Ik heb dat Twittergedoe eens een keertje geprobeerd. Ach, vind er niets aan hoor. Geef mij dan maar een Facebook!” Tweemaal fout!
Primo, men probeert zoiets niet op enkele dagen tijd om er dan al een oordeel over te kunnen vellen. En secundo, vergelijk aub Facebook niet met Twitter!

Ons advies over uw bedrijf/merk & Twitter?
Vorm uw mening pas nadat u Twitter alle kansen en tijd gaf om u al dan niet te bekoren, hetzij persoonlijk of zakelijk! Maar huil niet ongeïnformeerd mee met de wolven.

Hoe leert u Twitter kennen? Welke fouten moet u zeker vermijden? Waarom kost Twitter leren kennen moeite & tijd? Zijn er nadelen aan Twitter? En waarom mag u Twitter niet vergelijken met Facebook? In onze volgende blogberichten bezorgen we u de antwoorden, in verstaanbaar Nederlands…

KMO & bloggen, deel 1: waarop moet u letten?

Web 2.0 en de KMO: het hek is van de dam!
Sinds enkele maanden vragen steeds meer KMO’s en KKMO’s naar het gebruik van het ‘interactieve internet’ in hun communicatie. Waarom nu pas, en zo plots? Simpel, de laatste weken berichtten tal van klassieke media over diverse sociale media zoals Facebook en Twitter. Dus hoort de KMO het ergens waaien en wilt zij/hij er nu eindelijk eens het fijne van weten. Hun belangrijkste voorwaarde? Uitleg in een verstaanbaar Nederlands, dus geen ICT-taaltje! De hoogste tijd om onze bedrijfsblog aan te vullen met meer en gestructureerde info omtrent al die dingen. De komende weken behandelen we enkele populaire web 2.0-middelen. Communicatiekanalen waarbij we overtuigd zijn van hun nut en relevantie voor vele kleine en middelgrote bedrijven!

De komende weken overlopen we onder andere:
- blogs,
- e-mail marketing,
- rss feed & rss readers,
- een website voor de KMO anno 2009,
- online reputatiebeheer,
- Facebook & Netlog,
- LinkedIn & Plaxo
- Twitter,…

Als eerste thema nemen we ‘blogs’ onder de loep. Een voor de meeste KMO’s nog relatief nieuw medium. We splitsen het op in meerdere delen. Er is immers zoveel nuttigs over te schrijven! In dit deel 1 van “KMO & bloggen” overlopen we enkele basisbegrippen en geven we u alvast enkele tips mee, vaak ongeschreven regeltjes uit de blogosfeer (de naam die werd gegeven aan de wereld van ‘bloggers’ en ‘blogs’).

Wat is een blog?
Kort samengevat? De term ‘blog’ is afgeleid van ‘weblog’. Dat is een website waarop een of meerdere auteurs periodiek (meermaals per dag, eenmaal per dag, per week,..) bijdragen plaatsen. Een soort ‘logboek’. De bezoekers van een blog kunnen onderaan elke bijdrage hun reactie(s) achterlaten. Interactie en dialoog dus! Want bij iedere reactie wordt doorgaans gevraagd naam en een e-mailadres en/of website-adres achter te laten. Daardoor worden zowel de auteur(s) als de lezers die reageerden, via e-mail automatisch op de hoogte gehouden van volgende reacties. De door de auteurs geplaatste weblog-berichten zijn zowel qua vorm als qua inhoud zo gevarieerd mogelijk. Afbeeldingen, videofragmenten, teksten over een of meerdere op voorhand vastgelegde thema’s ofwel meer algemeen over allerlei dingen die de auteur(s) bezighouden. Wat ons meteen brengt bij de vraag: “wie blogt voor wie?”

Wie blogt voor wie?
Wie bent u?
Bent u een natuurlijk persoon of bent u een bedrijf? Maakt niet uit! Beiden kunnen een weblog starten en naar hartenlust publiceren! Natuurlijk verschillen bijvoorbeeld de onderwerpen op een blog van en voor huismoeders, dag en nacht met de publicaties op de bedrijfsblog van Coca-Cola. Maar de basisprincipes gelden voor iedereen. Alle tips die u hier op onze bedrijfsblog vindt, zijn zowel op mensen van vlees en bloed als op firma’s van toepassing. Want, regel 1 luidt: op het interactieve internet (web 2.0) gedraagt u zich maar beter als een tastbaar, echt iemand! Iemand met gevoelens, die rechtdoorzee communiceert en dus menselijk is.

Wie zijn uw lezers? Wie is uw publiek?
Is uw enigste lezeres uw vriendin of vriend? Bestaat uw harde kern van fans enkel uit uw familieleden? Heeft u tot nu toe nog geen enkele lezer? Of geen idee wie überhaupt in uw schrijfsels geïnteresseerd is? Niets van aantrekken! Als u enige tijd volhoudt en u brengt ‘waardevolle inhoud’, zal men u zeker en vast ontdekken op het wereldwijde web!

Bloggen: enkele tips:
regel 2: Wees en blijf jezelf!
Enkele dagen geleden ontdekte ik de website van de Nederlandse consulent Erno Hannink. Hij adviseert MKB bedrijven (equivalent in België = KMO) bij hun online klantenwerving en klantenrelaties. Op zijn website, genaamd ‘Enthousiasmeren’, schrijft hij blogberichten met tips voor het vinden en binden van klanten via het web. Kortom, een collega van onze eigen ’sociale media’-specialisten hier in huis. Een fijne blog, leerrijke en / of boeiende onderwerpen en een hoge frequentie. Hij schrijft bijna dagelijks iets op z’n blog. Het publiek liet niet lang op zich wachten.

Bij een van z’n laatste blogberichten kreeg Erno in een commentaar van een van z’n lezers plots de wind van voor. De kritiek kwam hierop neer: “schrijf a.u.b. minder over dat wat anderen denken, zeggen of schrijven op het web en opnieuw meer over je eigen meningen en gebeurtenissen. We komen om jou te lezen, niet een ander.” De consulent volgde een andere onuitgesproken ‘regel‘ uit de sociale media: hij incasseerde de kritiek ruiterlijk, boog (bij wijze van spreken) nederig het hoofd, bedankte voor de reactie en beloofde er in de toekomst werk van te maken.

Inderdaad, het unieke aan ‘bloggen’ zijn net die persoonlijke visies, de gekruide meningen van individuen. Wanneer u blogt, schrijft u niet indachtig uw lezer. Klinkt misschien gek, zeker vanuit het standpunt van een bloggende KMO. Maar een blog is niet hetzelfde als een eenzijdig reclameblaadje waarin alles steeds rozengeur en maneschijn moet zijn! Uw lezers komen niet naar uw blog om opgekuiste en weldoordachte, voldoende afgewogen tekstjes te lezen. Bah, neen! Je zal al gauw zonder publiek vallen. Wees oprecht en babbel zoals je je voelt. Weliswaar steeds met normen en waarden, en beleefd. Maar alsjeblieft, laat de gladde marketingprietpraat achterwege!

regel 4: durf standpunten innemen
Dat straalt zelfzekerheid uit en dus ook vertrouwen. Trouwens, zwart of wit, dat leest iedereen graag. Maar het grijze? Dat valt er genadeloos tussenuit. Hoe bekom je dat effect dan? Nogmaals, schrijf vanuit je buik, op je gevoel en heb lak aan wat anderen er misschien van denken. Bloggen, overigens het ganse sociale media gebeuren, draait rond woorden als betrokkenheid, oprechtheid, rechtdoorzee, discussiëren, kortom de DIALOOG aangaan! Wees gerust, een van je lezers is het vreselijk oneens met je laatste blogbericht? Zij of hij zal ongetwijfeld reageren in een commentaartekst onderaan.

Volgende keer:
KMO & bloggen, deel 2: waarom zou u bloggen? Is het niet enkel nutteloos geblaf, doelloos in het rond? We gaan in op pro’s & contra’s.

Opgelet, negatieve reclame is voortaan geen reclame!

Vroeger gold de regel “Negatieve reclame is ook reclame!”. Zolang ze maar over u praten en schrijven, was het idee bij vele reclamemakers & adverteerders. Logisch. Want binnen de klassieke media was het zaak zoveel mogelijk aan bod te komen, zo goed mogelijk in de kijker te lopen. En wat met die regel anno 2009?

Internet meest betrouwbare informatiebron
Gooi dat oude idee meteen in de vuilbak! We smeken het u! Want het interactieve internet (Web 2.0, tweerichtingsverkeer) werkt referentieel. Wat bedoelen we daarmee? Wanneer we op het internet zoeken naar informatie over een merk, firma, dienst en/of product, komen we niet alleen terecht op de bijhorende  website. De kans is heel groot dat we ook nog recensies, kritieken en/of meningen van andere mensen op ons beeldscherm te zien krijgen. En net als in het dagelijkse leven al eeuwen lang het geval is, hechten we ook op het internet enorm veel belang aan de mening van een ander. Of we die dan  persoonlijk kennen of niet, dat doet er zelfs niet toe.

Het marktonderzoekbureau InSites Consulting bevestigt dit met haar recent onderzoek naar wat of wie mensen als betrouwbaar beschouwen. In de categorie ‘betrouwbare informatiebron’ wint internet het van TV (2de plaats) en van kranten (3de plaats).

Uw reputatie op internet
Dus is dat wat men schrijft, zegt of toont over u op internet best wel belangrijk. Maar vele KMO’s zijn daarom bang van ‘Web 2.0′ en zeker van ’social media’. Net omwille van hun angst voor kritiek, “die dan iedereen zomaar kan lezen”. Ze hebben er geen controle over. En dan? Heeft u als merk of firma dan wel controle over dat wat men onder elkaar doorvertelt? Vele bedrijven betalen met de glimlach duur studiemateriaal en statistieken om te weten te komen wat hun doelgroep(en) denken en wensen. Maar wanneer ze de kans geboden wordt om als het ware gratis in dialoog te gaan met hun doelgroep, dan pikken ze raar maar waar massaal af. Kan iemand ons dat even uitleggen? Trouwens, door weg te blijven van het internet, stopt u niet wat anderen er over u of uw bedrijf plaatsen…

Weten wat je klant of prospect wenst. Beseffen hoe hij of zij denkt. Simpelweg weten wat hun behoeften zijn. En daarop meteen kunnen inspelen. Zin in? Ga dan meteen in dialoog met die klant of prospect! En liefst daar waar zij / hij heel wat tijd doorbrengt, daar waar u met haar / hem kan van mening wisselen, zonder je arm te betalen aan enquêtes en tevredenheidsonderzoeken! Het internet! Maak en bewaak mee uw reputatie. Durf objectiviteit en oprechtheid een kans te geven. En schaaf dankzij die reacties uw product of dienst bij, indien nodig. Een win-win voor iedereen. Wat houdt u tegen?

Hoe het niet moet…
Belkin, internationaal actief in computeraccessoires, ging wel op een heel ‘bijzondere’ manier om met hun angst voor objectiviteit op het internet. Ze dachten hun online reputatie te kunnen ’sturen’. Het hele verhaal kort samengevat? Ze betaalden mensen voor het schrijven van positieve recensies over hun producten. Zelfs al waren die mensen bijvoorbeeld helemaal niet zo tevreden of sterker nog, zelfs al hadden die mensen helemaal geen Belkin-producten in huis gehad. De blogosfeer (zo wordt het geheel van blogs en bloggende mensen op het internet genoemd) kwam dit te weten en reageerde voorspelbaar. Belkin werd overal tegelijkertijd aan de virtuele schandpaal genageld. Ze kregen dus wel hun internetaandacht maar als een negatieve, loeiharde boomerang in hun eigen gezicht.

Blijft u bang langs de zijkant zitten? Wordt u een Belkin? Of gaat u nou eens eindelijk ‘babbelen’ met uw doelgroep, zonder dat het u veel centen kost? Wat wordt het?

UPDATE dd 31-01-09: meer details over de manier waarop Belkin positieve recensies verwachtte, vind je HIER

Stop het gelul en doe iets voor hen!

K.M.O.: communicatie & ICT
Een van onze BackBone media klanten won midden dit jaar de allereerste editie van de K.M.O.-wedstrijd Ultimate Makeover, georganiseerd door Microsoft en enkele andere kleine bedrijfjes die oprecht de allerbeste bedoelingen hebben met de (K.)K.M.O. Misschien las u er al wel eens wat over of zag u toen de korte reportages op Kanaal Z. Microsoft & partners  investeerden immers voldoende mediaruimte (neen, zelf kregen ze amper gratis persaandacht, maar daar kom ik later, in volgende blogs, nog uitgebreid op terug).

K.M.O. en communicatie zijn al jaren onze twee grootste passies! Met de wedstrijd en bijhorende website Ultimate Makeover beweren Microsoft & partnerbedrijven een helpende hand naar de Belgische K.M.O. uit te steken. Eén plus één maakt twee, dus nogal wiedes dat wij met argusogen toekijken hoe de tweede editie van hun wedstrijd nu verloopt. Trouwens, tijdens de komende maanden snijden we hier op onze bedrijfsblog ongetwijfeld nog vaak het onderwerp K.M.O. & ICT aan! Wordt vervolgd!

“Werk niet harder maar slimmer”
Enkele dagen geleden las ik op die Ultimate Makeover website een brief, neergepend door een medewerker van Microsoft, Steven Everaert, gericht aan “Beste Microsoft (2007)-gebruiker,..”. De titel klonk veelbelovend: “Werk niet harder maar slimmer!”. Waw, meteen lezen, dacht ik. Dhr. Everaert wijst ons, de lezers, op de voordelen die het nieuwe ‘2007 Microsoft Office system ons brengt. Met zijn eerste zin neemt hij meteen de koe bij de horens: “In de bedrijfswereld wordt productiviteit benaderd vanuit 3 grote invalshoeken: individu, team en organisatie”. … … … Denkt u? Ik durf het te betwijfelen… Dat de schrijver tijdens zijn opleiding (tegenwoordig toch wel minstens Toegepaste Economische Wetenschappen met als extraatje een in het buitenland behaald Master-diploma, neem ik aan) Keynes, Marshall en andere grooteconomen door de keel geramd kreeg, heb ik alle respect voor. Maar denkt, praat en werkt de gemiddelde Belgische K.M.O. volgens dergelijke theoretische modellen, denkt u? Hmm…
De eerste alinea van de brief kunnen we herleiden tot ‘Verhoog uw eigen productiviteit dankzij 2007 Microsoft Office system’. En uit de tweede alinea onthouden we dat er voor elk wat wils is, allemaal online terug te vinden. De bijhorende links brengen ons vervolgens naar de KMO-website van Microsoft. Prachtig gestructureerde, interessante volzinnen aan elkaar gerijgd,… Maar ook spek naar de bek van onze K.M.O.’s? Ik ken geen twee K.M.O.-bedrijfsleiders die om te beginnen die brief tot aan het einde zouden lezen, laat staan op hun site komen, er hun weg vinden en er dan ook nog lang blijven om veel bij te leren… Geen twee…

Grote bedrijven & de K.M.O.
‘Multinationals’ die zich tot de (K.)K.M.O.’s richten? Steeds zien we dezelfde fouten. Soms uit arrogantie of betweterigheid, vaak ook door gebrek aan tijd voor- én inleving in hun doelgroep,… Het beste excuus wat ik al hoorde? Niet zij (de ‘corporate’ bedrijven) ontbreken kennis over K.M.O.’s en hun leefwereld, maar het zijn de K.M.O.’s die nog heel veel van hen moeten leren, over de nieuwste trends, ‘unified communications’ enzovoort… Resultaat van die houding/visie? De kloof tussen nieuwe technologieën enerzijds en doelgroep anderzijds wordt groter in plaats van kleiner.

Hoe komt dat toch?, vraag ik me dan af. Zij (de giganten) lezen toch dezelfde nieuwsbronnen als ik? Datanews, IDC, Faber Novel, IAB, Business ICT, ITprofessional, Unizo, KMO-IT,… Overal kan je het lezen: “ICT is nog steeds Chinees voor de gemiddelde bedrijfsleider!” Zelfs dingen die in Amerika al jaaaaaren bestaan, zijn hier bij ons ofwel nog onbekend ofwel prematuur. Open jullie oren, voor jullie eigen bestwil. Jullie of op z’n minst jullie producten missen een deel van de koek (afzetmarkt) omdat nog steeds veel te weinig aandacht, geld en vooral tijd gaat naar geduldig informeren en sensibiliseren, in HUN taal, niet die van jullie! Wat de K.M.O. niet begrijpt of niet vertrouwt, koopt hij/zij simpelweg niet. Wie kan hen dat verwijten? Inderdaad, niemand.

Maar niet alleen het gebrek aan opleiding en gebrek aan tijd veroorzaken dit. Ook het inlevingsvermogen, of beter het ontbreken ervan, vormt een reuzengroot obstakel. Gebruik toch  eenvoudige woorden, communiceer met vraag en antwoord, hecht geen belang aan dingen die voor de K.M.O. niet van belang zijn (zie ook Wordt u mijn certified partner?), geef voorbeelden en leer je klanten uitgebreid kennen alvorens hem of haar te gaan vertellen hoe zij hun job / bedrijf moeten uitbaten. ‘Wise guys’ uit de stad? ‘They don’t like it’. Wie wel?

En wat met de objectiviteit? Bekijken jullie de dingen vanuit product, sales, marketing of.. vanuit de klant? ‘Oprechtheid’; geef het als zoekterm hier op onze bedrijfsblog in en je begrijpt meteen wat we bedoelen. Alles wat ruikt naar ‘box moving’ en/of ‘window dressing’ merkt een K.M.O.-er van op een tiental kilometers afstand al op. Durf zowel positieve als negatieve punten zeggen/toegeven over uw producten! Objectiviteit verkoopt, geloof het of niet.

Tot slot de communicatie… Als dan al de bedoelingen nobel zijn, loopt het vaak op dit aspect toch nog mis. Het kanaal en de werkwijze zijn volgens ons nochtans twee belangrijke aandachtspunten. De K.M.O.-er ontvangt immers iedere dag een uitnodiging voor een of andere infoavond. Ook op internet wordt de bedrijfsleider rijkelijk voorzien van info. En toch komen er iedere maand talrijke, nieuwe initiatieven bij! Hoe kan men dan nog een overzicht houden? Er is teveel info en al die informatie is dan ook nog eens verspreid over tientallen kanalen… Neem nu het recent opgestarte ‘Forum For The Future’, gericht op de vrije beroepen waaronder accountants, fiscalisten en boekhouders. Waarom kon dat niet vanuit de bestaande kanalen? Ik hoor meerdere accountants & fiscalisten al jarenlang steen en been klagen over de passieve houding van hun beroepsverenigingen! Waarom dan een nieuwe .. ‘denktank’ opstarten als de bestaande ‘tanken’ nog niets deden? Weeral, net als Ultimate Makeover, een project dat start met een nuttig doel maar wordt uitgevoerd door verkopers en/of marketingverantwoordelijken in plaats van door ‘missionarissen’, mensen met een duidelijk doel voor ogen en een nog duidelijkere boodschap. Om dan nog te zwijgen over die titel: “Forum for the future”. Brrrr… Ook hier een gemiste kans!

Niet voor niets dat het ‘reseller’-kanaal voor heel wat internationaal verankerde firma’s levensnoodzakelijk is! Want die ‘resellers’ spreken tenminste wél het K.M.O.-s. Alhoewel, nog een laatste waarschuwing: betuttel je ’resellers’ en ze zullen al gauw op jullie lijken, zowel in klank als uitzicht. Te vermijden dus!

In elk geval, stop het gelul en doe iets voor hen! Oprechtheid en objectiviteit, liefst in maximaal een drietal woorden per productfiche! Probeer het eens, en schrik niet van de (positieve) impact! Succes! En heb je vragen, je weet ons wel te vinden!

Voetnoot, voor alle duidelijkheid:
Hebben we het enkel over Microsoft en hun project Ultimate Makeover? Neen. Alle ‘corporate’ bedrijven hebben het heel moeilijk om op een rechtdoorzee manier eerlijk en met passie en geduld te communiceren met de meerderheid van economisch België: K.M.O.’s! We gebruiken de genoemde projecten en bedrijven dus enkel als voorbeelden voor onze boodschap.

We hebben Alfred Jodocus Kwak nodig!!!

U zal me niet geloven, maar een tweetal weken geleden typte ik een basisidee voor een blogbericht getiteld: “We hebben Alfred Jodocus Kwak nodig!!!”. En vorige week donderdag lees ik tot mijn grote verbazing dit bericht op de website van de VRT nieuwsredactie…

Ongelofelijk, niet?! Toch is het zo. Waarom vond ik dan dat we dringend die vrolijke eend opnieuw nodig hadden? We verliezen met z’n allen de puurheid, de eenvoud, onze oprechtheid. Van nature uit ben ik een optimist. Maar “het echte” zijn we laatste jaren kwijtgespeeld. Zowel in onze zakelijke communicatie als in onze privécontacten. Ja ook de huidige tekenfilmpjes hebben “het” niet meer… Alfred had en heeft dat wel! Niet moeilijk, z’n geestelijke vader is een ‘ancien’ met de niet-gespeelde onschuld van een pasgeboren zuigeling, de klaarheid van het zuiverste bronwater in zijn spreken en denken, het onverbeterlijke geloof in het goede van mens en dier en een van ambitie en naïeviteit doordrongen missionaris. Herman van Veen… Toeval of niet, die andere Nederlander had dat ook: wijlen Toon Hermans. Een zeer grote meneer! Vooral figuurlijk.

Ondertussen zijn Pluk van de Petteflet, Peter en De Wolf, Kuifje & Bobbie, Boes, Dommel, Quick & Flupke, Plons, Liegebeest, de Gummi beren, de Freggels, Seabert, Teddy Ruxpin, Bollie & Billie, Lucky Luke, Inspecteur Gadget, Tjilp de Mus, Nils Holgersson, Vrouwtje Theelepel, Babar, GI Joe, de Thunderbirds, de Bluffers, de Snorkels, de familie Robinson en kameraden in de verdomhoek geduwd door hun moderne concurrenten waarvan jong en oud beweren dat ze zielloos zijn… Onze nostalgie wordt heel eventjes gered door YouTube…

Maar ook de TV-programma’s met echte mensen verloren hun karakter, hun eenvoud, hun ’spirit’. Want wat gelooft U? Iets wat echt is! Iets wat U kan en wilt geloven! Het bewijs wordt geleverd: welk kanon schiet iedere week opnieuw alle kijkcijfers aan flarden? Witse. Met acteurs waarvan vriend en vijand toegeeft dat het ’klassebakken’ zijn. Mensen die U iets brengen, iets vertellen waarvan ze zelf overvol zijn, dat vreet U als geen ander! Kijken we ook naar Top Gear. Drie gasten met een dosis humor en zelfrelativering die echter gek zijn op auto’s! Gevolg: U en ik zitten iedere keer weer aan die beeldbuis gekluisterd!

De jaren ‘80 bulkten van zulke eerlijkheid, zulke puur en onversneden beeldkwaliteit.
“Moordspel”, “Ivo Niehe TV Show”, wekelijks cabaret met Joop Doderer en bende, “In de hoofdrol” met Mies Bouwman, “Wedden Dat”, “Merlina”, noem maar op…

Was er met die pure dingen minder geld te verdienen dan wat bijvoorbeeld Studio 100 heden schept? Neen, ik denk het niet. Ik herinner me dat van elk genoemde figuurtje er ‘merchandising’ bestond, net als nu van de huidige figuurtjes. Alleen, die van vandaag zijn … zo zielloos. Logisch, de spullen werden afgeleid van  door marketeers snel ontwikkelde en dus oppervlakkige dingen. Op zich niets ergs voor onze kinderen, klopt. Maar ik ben eens benieuwd of zij later ook zo vol van jeugdsentiment YouTube zullen afschuimen op zoek naar ‘hun Boes’ of ‘hun Smurfen’. Ik vrees ervoor…

Daarom was dat ene nieuwsbericht (de retour van Alfred Jodocus Kwak) zo leuk! Eén van onze helden is onderweg naar ons! Niet van een fabriek die misbruik wilt maken van de legende, neen, onder begeleiding van de oorspronkelijke, geestelijke vader!

Die puurheid, die eerlijkheid moet ook dringend terugkomen in de zakelijke wereld. Rechtdoorzee met elkaar communiceren loont! Objectiviteit verkoopt! Ruikt Uw klant, prospect, consument in Uw boodschap veel reclame, veel ‘commerce’? Zoef! Daar gaat hij! Verdwenen met de noorderzon!
Maar bent U objectief, durft U zowel de plus- als de minpunten aan te geven, luistert U niet alleen maar reageert U ook op iedere verzuchting van Uw klant, en loopt Uw hart en mond over van passie over Uw product? U ligt wakker van het welzijn van Uw klanten? Puur en onversneden? Knap! Uw zaak zal lopen als een trein!

Dat objectief & interactief communiceren met Uw klanten en prospecten kost hopen geld? Nonsens!
Hangt er alleen van af met wie U zal samenwerken. Een oprecht gepassioneerde ervaringsdeskundige die gek is op ‘Communicatie’ of een groot bureau dat al lang niet meer wakker ligt van Alfred Jodocus Kwak?
Aan U de keuze!

“Als ik kon toveren, kon toveren, dan…”

Hartverwarmde groeten!