Zal u voor nieuws op internet betalen?

Als het van mediamagnaat Rupert Murdoch afhangt, is het weldra voorgoed gedaan met gratis nieuws op internet.  Het is zeker niet de eerste keer dat hij ons trakteert op dergelijke uitlatingen.  Alleen, nu beweert hij dat ‘zijn’ News Corp reeds ver gevorderd is met de concrete voorbereidingen ervan.  En daar waar hij voordien enkel van plan was om enkel ‘zijn’ sterkste nieuwsmedia te voorzien van een betaalmodel en de rest gratis te laten, zou hij nu toch al zijn kanalen betalend maken.  Ironisch genoeg voegde hij er wel meteen aan toe stevige concurrentie te verwachten van gratis media zoals de BBC, aldus diverse nieuwsbronnen.

Ook Benelux kent - weliswaar 'stille' - 'mediamagnaten'...

Kerels als een Murdoch doen ons denken aan de slechterik in de James Bond-film ‘Tomorrow Never Dies’, waarin de megalomane mediamagnaat Elliot Carver het nieuws als het ware zelf maakt door een ruzie op te stoken tussen Engeland & China.  Zeker nadat we recent het nieuwste boek van Cas Goossens lazen, “De macht van de media”.  Daarin wijdt de beminnelijke en naar onze mening zwaar onderschatte, ex-administrateur-generaal van de BRT niet alleen een hoofdstukje aan die andere stille potentaat, premier-voor-het-leven Silvio Berlusconi en zijn Mediaset maar pende hij ook en niet in het minst een deel over Rupert Murdoch en diens subpolitieke activiteiten (intriges) neer.

Baseerde de schrijver van de 007-prent ‘Tomorrow Never Dies’ zich op het echte leven of ontmoette de fictie louter per toeval de realiteit?  Zeker is wel dat zowel de slechterik in de film als Murdoch in het echte leven er niet voor terugdeinzen om hun macht van de media te ‘gebruiken’ naar eigen goeddunken.  Alhoewel, mocht Murdoch dit lezen, zou hij vermoedelijk argumenteren “dat het ondertussen lang genoeg geduurd heeft dat men op / via het internet ‘zijn’ nieuwsgaring schaamteloos kopieert, dus steelt.”  Wij daarentegen zijn dan weer van mening dat de klassieke media eenvoudigweg veel te lang hebben gewacht met het zichzelf in vraag stellen en op een bijna arrogante wijze het internet tot op het laatste ogenblik stiefmoederlijk bleven behandelen, negeren zelfs.  Identiek aan de crisis, meerdere jaren geleden, in de platenindustrie.  Ook die sector bleef zelfvoldaan zitten terwijl men de muzikale Beeldenstorm nochtans van ver zag afkomen.  Het gevolg was een gefragmenteerd en daarom onopgemerkt, enorm groot, internationaal baanverlies.  Allemaal zogezegd de schuld van het illegaal downloaden en kopiëren van hun muziek.

Het tegenovergestelde soort van (media)bedrijfsleider werd op magistrale wijze vertolkt door Anthony Hopkins in de figuur van ‘Bill Parrish’, in de al even magistrale film ‘Meet Joe Black’.  Daarin zien we, weliswaar tussen de lijnen, dat normen en waarden gerust een grotere rol mogen spelen in de bedrijfsvoering, ondermeer met respect voor de wortels van het mediabedrijf.  Ook Cas Goossens breekt in z’n laatste boek een vurige lans voor een diepzinnig en bewust omgaan met de potentiële macht van media en –bedrijven alsook voor het besef dat de rol van ‘de media’ en van de journalisten in het bijzonder heel wat meer diepgang verdient dan het huidig, eenzijdig commercieel motief en gedrag.  Een nood naar meer respect voor het bedrijven van nieuwsgaring en –verspreiding, zeg maar.

Genoeg gefilosofeerd!  Laat een ding duidelijk wezen: we moeten met z’n allen rekening houden met het feit dat mediamagnaten als Murdoch aan de touwtjes trekken, ook tijdens de komende decennia.  Zeker wanneer verregaande fusies de kaart van de media hertekenen tot enkele reusachtige , en bijgevolg machtige mediareuzen.

Dus stelt zich de vraag meer dan ooit: zal u betalen voor nieuws op internet?

Laat ons uw mening weten via onderstaande ‘Reacties’!  We zijn benieuwd.

Twitter bekritiseren staat ‘chique’…

Deed u ondertussen al uw zegje over Twitter? Spuwde u al uw gal over de nutteloosheid ervan? Trok u al eens Twitter totaal uit z’n context waarna u het des te makkelijker kon bespotten? Neen? Dan behoort u stilaan tot een minderheid. Kijk maar naar de huidige, journalistieke teneur in kranten, magazines en ook online. Het staat dezer dagen hip en ‘cool’ als je het nieuwste communicatiedingetje, Twitter, met de grond gelijkmaakt; geen genade! … En of je iets afweet van Twitter of niet, dat maakt niets uit, neerknallen die handel! En daar zit de fout. Oordeel nooit zonder dat je het op een grondige wijze verkende en het vervolgens op een consequente manier gedurende een tijdje uitprobeerde. (en met een tijdje bedoelen we niet ‘enkele dagen’..!)

Het internet is een exacte weerspiegeling van het dagelijks ‘offline’ leven. Dus ook op dat internet wordt er dagelijks wat afgekletst. Een inhoudelijke bijdrage van een professionele of niet-professionele gebruiker aan/via een online medium noemt men ‘user generated content’ oftewel door de gebruiker gegenereerde inhoud. Vele onderzoeken wezen al uit dat het overgrote deel van alles wat u vandaag op het wereldwijde web vindt, gekopieerde ‘user generated content’ is. We nemen dus heel wat over van elkaar en bazuinen het nadien op onze beurt rond in ons eigen netwerk van contacten. Journalisten – zowel online als offline – vormen geen uitzondering op dat modern kuddegedrag. Want meehuilen met de wolven is gezien hun redactionele deadline nu eenmaal makkelijker en vergt minder tijd dan het beoefenen van (diepgaande) onderzoeksjournalistiek.

Oude wijn in nieuwe vaten…
En zo gebeurt het dus dat we sinds enkele maanden te pas en te onpas worden geconfronteerd met snelle schrijfsels die u ervan overtuigen dat zoiets als Twitter geen zoden aan de dijk brengt voor uw bedrijf, groot of klein. Vaak herkauwde, opgewarmde kost. En al even vaak voorzien van titels die lekker bekken, zoals “60% van nieuwe Twitter-gebruikers haakt binnen de maand weer af!” en eentje meer recent: “Analist van 15 ziet geen heil in Twitter”. “Zie je wel dat die Twitter puur geld- en tijdverlies zou zijn!”, denkt de tot dan nog ietwat aarzelende KMO-bedrijfsleider bij het lezen van het zoveelste niet-onderbouwd artikeltje, in zijn ‘kwaliteitskrant’. (een krant die per definitie bevreesd is van online communicatie en tegen elk middel is dat neigt naar burgerjournalistiek, maar dit geheel terzijde) Op stellingen zoals “60 procent haakt weer af na een maand” reageerden we al eerder op onderbouwde wijze. Namelijk in dit blogartikel: “Uw bedrijf / merk & Twitter? Vel een eerlijk, volledig oordeel!”. Maar de meest recente titel die we opmerkten, brak werkelijk alle ‘records’…

“Analist van 15 ziet geen heil in Twitter”
Deze titel (en bijhorend artikel) verrijkte de pagina “Economie & Financiën” in De Standaard van 14 juli 2009. In de katern “Economie & Financiën”, vermoedelijk zodat elke zakenman het zeker zou gelezen hebben? En die titel… Daar hebben we geen woorden voor. Iemand van 15 jaar heeft dankzij z’n bevindingen over Twitter de ogen van zakenbank ‘Morgan Stanley’ geopend, aldus het artikeltje. Pardon? Een vijftienjarige? Wie heeft ooit beweerd dat Twitter bedoeld was voor de ‘post-Samson & Gert-generatie’? Trouwens, gasten van vijftien jaar moeten achter een bal aanhollen, samen met andere voetbalgekke maatjes of hun huiswerk maken (als het voetbal gedaan is )! Die moeten  Twitter niet analyseren. Natuurlijk vinden zij dat geen interessant medium! Twitter helpt bedrijven en particulieren in vlugge communicatie. Wat heeft zoiets met tieners te maken? Trouwens, grosso modo kunnen we rustig stellen dat er tegenwoordig voor iedere leeftijdsgroep een aangepast online medium is. Zo weet iedereen dat MSN Messenger en Netlog vooral bij de jonge jongeren goed in de markt ligt. Terwijl Facebook daarentegen dan weer steeds meer ‘ouder’ volk aantrekt. Enzovoort…

Schrijf of praat aub niet over iets wat je niet / nauwelijks kent!
Het is altijd wat… Eerst was het dat Twitter slechts een hype was, voor ‘nerds’ en ‘geeks’. Dan luidde het dat Twitter heel wat minder voorstelde dan Facebook (een vergelijking die sowieso eentje is van ‘appelen en peren’!). Daarna klonk het dat Twitter geen geld wist te verdienen. “Et alors?” Ook daarop gaven we een daadkrachtig antwoord (“Of Facebook, Twitter e.a. rendabel zijn, is niet van belang!”). En nu zou de jeugd Twitter opgeven. … Zucht… Daar worden wij nou eens zo moe van hé…

Kijk, we zullen het kort houden: wie zonder kennis en/of ervaring z’n mening geeft, moet sowieso stevig gerelativeerd worden. Daarbij komt dat je steeds moet kijken uit welke hoek de kritiek komt. Dat we in klassieke media zoals TV en in kranten heel wat meer negatief geladen commentaren te zien en te horen kregen, dan positieve recencies, is geen toeval. Klassieke media zijn weliswaar in een fase gekomen waarin ze beseffen dat ze de opkomst van online media niet langer moeten bekampen. Maar hoe ze die online media dan moeten ‘omarmen’, daar zijn ze nog lang niet uit.

Beste KMO-bedrijfsleider, zorg ervoor dat u zich degelijk en volledig informeert of laat informeren alvorens u wel of niet een streep trekt door een of ander voor u nog nieuw en onbekend communicatiemiddel. En huil dus aub niet klakkeloos mee met de wolven. Zeker geen offline / online journalistieke wolven.

Bedankt en succes!

Klassieke media: kroniek van een aangekondigde dood?

Klassieke, grote reclamebureaus lieten al weten dat de voorzichtigheid bij hun klanten zeer goed voelbaar is. Een ‘understatement’ van formaat, vrees ik. Of dat ook al leidde tot daadwerkelijk verlies van budgetten en/of klanten is me niet duidelijk, dus durf ik daarover (nog) geen uitspraken doen (enkel die +/- twintig ontslagen bij Duval Guillaume zijn ons bekend, verre van voldoende om representatief te zijn). Maar de voorspelbare kettingreactie vervolgt wel geruisloos haar genadeloze weg: de klassieke media krijgen het nu ook moeilijk. Zowel in België als in andere landen: De Morgen & Corelio (kranten), VMMa (TV), de Amerikaanse persgroep Tribune,… Nu ook geruchten in de Belgische Sanoma-wandelgangen…

Ironisch genoeg wijten vele klassieke mediamensen dit aan … de financiële crisis. Maar is dit niet eerder de kroniek van een aangekondigde dood? Nieuws blijft nieuws, maar de ‘dragers’ evolueren wel. Ook frequentie en snelheid namen toe. Net als bij adverteren: het blijft nuttig, maar de manier waarop verandert. Voorzagen de klassieke media deze evolutie? Ze zagen stilaan de storm naderen, maar wat ondernamen ze proactief?

Perfect vergelijkbaar met de platenmaatschappijen en de piraterij van CD’s en DVD’s, een achttal jaartjes geleden. Ondergetekende werkte op dat ogenblik bij een top-5 platenmaatschappij, te Brussel. Ik schrijf dus uit ervaring. Iedereen zag de bui hangen, maar het management bewoog amper. “Piraterij is een misdrijf!” schreeuwde men in koor. “Moord! Brand! Hou de dief!” Opmerkelijk… En gemakkelijk. Wanbeheer? Alleen maar oogsten en niet meer zaaien? Relax blijven zitten op uw achterste lichaamsdeel? Niet meer innovatief  zijn? Daar was de schuldige: de illegaal kopiërende nozems! Ziezo, zondebok gevonden. Nochtans had diezelfde muzieksector ervaring met het betreffende probleem: de muziek verdween niet, ‘t was enkel de drager die veranderde: van CD en DVD naar het internet, net zoals vroeger al gebeurde bij de evolutie van cassette naar CD en van VHS naar DVD. Toch kocht de Benelux-baas van de betreffende platenmaatschappij in het oog van die vermeende downloadcrisis een Porsche Cayenne full-option, ..diesel. Terwijl hij de dag nadien zijn promoteam meldde “dat het door de crisis niet langer meer mogelijk is om hun monovolumes te houden en dat zij dus voortaan het wagenbudget gehalveerd zien”. En wat bijvoorbeeld met die muziekgroepen aan de luchthaven? “Ach, dan haal je eerst de mensen op en dan rij je een tweede maal heen en weer om hun instrumenten op te halen”. Tja.

Wanneer vakbonden nu beweren dat deze huidige crisis sommigen zeer goed van pas komt, kan ik het niet helpen even terug te denken aan m’n verleden in de muziekindustrie. Beweer ik dat piraterij er niets mee te maken had? En dat de huidige crisis in reclame en media niet veroorzaakt wordt door de algehele malaise? Tweemaal neen! Maar wie niet innoveert en in de gekende ivoren toren plaatsneemt, kan diep vallen. Enkele weken geleden hoorden we twee hoofdredacteurs in Ter Zake zeggen “dat ze van een krant een crossmediaal platform moeten maken, dat daarin de uitdaging ligt”. Onrechtstreeks hoorde de aandachtige kijker hen toegeven dat de drager veranderde, niet het product (nieuws). Mooi, maar ietwat te laat, niet?

Wat met media op het internet? Ja ook daar worden klappen uitgedeeld, weliswaar discreter en heel wat beperkter. Kijken we naar Google: het vet is van de soep, interne bronnen beweren “dat men er in de toekomst economischer zal feestvieren”, de excessen zouden weldra tot de voltooid verleden tijd behoren. Aha! Dus het ligt niet aan de klassieke media, ook internet ziet bont en blauw! Neen, dat is niet de conclusie die ik uit dit feit trek. Wel stel ik vast dat die crisis diegenen die misschien ietwat boven hun stand leefden opnieuw met beide voetjes op de grond plaatste.

En neen ik ben geen vakbondsmilitant, verre van. Maar ik predik m’n geloof zonder ophouden: enkel oprechtheid zal de storm overwinnen! Oprechtheid in communicatie, zowel die van ons eigen bedrijf als de communicatie die we voeren in opdracht van onze klanten. ‘Fake’ is uit, echt is in! Klassieke reclamebureaus die alle huidige problemen snel in de schoenen van ‘de crisis’ steken? Hypocriet en/of oerdom. Jarenlang deden ze rustig verder, niet écht denkend aan hun klant, wel aan hun ‘billable hours’. Niet hoeven te innoveren, laat staan te investeren in klantencontact. Neen, u begrijpt me niet, ik bedoel écht klantencontact: je kostbare tijd met de glimlach en met een ongetemd enthousiasme investeren in je klant, hoe klein die ook is! Enkel die oprechtheid, dat samen keihard werken en proactief meedenken met de klant, enkel dat zal ons overeind houden. Crisis, welke crisis? Investeren in tijd, geduld en passie, dat en dat alleen weet uw klant te waarderen, dat voelt hij/zij, want wat echt is, kun je niet ‘faken’ maar wel na verloop van tijd ’billable’ maken!

Online in stijgende ‘line’

Deze week lijkt onze telex alleen maar ‘online’ nieuwtjes te spuwen! Allemaal goed nieuws:

Een recent onderzoek toont aan dat in Groot-Brittanië het internet de TV inhaalt als meest gebruikte reclamemedium. En waar stijgers zijn, zijn ook dalers. Print, meer specifiek de kranten, deelt in de klappen. Benieuwd of die wind zal overwaaien…

Test-Aankoop, Vergelijk.be en FOD Economie melden ons dat de Belgische online klant de binnenlandse webwinkels betrouwbaarder vindt dan de buitenlandse. Hoe weten ze dat? Simpel, het aantal klachten over buitenlandse webwinkels vormt een duidelijke meerderheid. Vertrouwen blijft ook op het internet reuzebelangrijk bij de aankoop. Is dat nou niet vertederend? De wereld ligt aan z’n voeten, toch koopt de Belg lokaal, ook en zelfs vooral op dat internet.

Tot slot nog een drietal berichten over de spelers op dat internet:

- Zo stelt Pub Magazine vast dat bij de Belgische reclamebureaus de online spelers het snelst groeien.
- De zakelijke ’social networking’ website LinkedIn is qua aantal leden kleiner dan bijvoorbeeld de ‘vriendschappelijke’ Facebook maar wordt heden – aldus eigen berekeningen weliswaar – gewaardeerd op een totaal van +/- 1 miljard USD.  LinkedIn blijkt immers heel wat rendabeler te zijn en haalde recent dan ook een bijkomende 53 miljoen USD op uit hun laatste investeerdersronde.
- Microsoft groepeert sinds kort al haar (digitale) reclame- en uitgeversdiensten onder de nieuwe naam Microsoft Advertising. Nieuwe naam, nieuw logo en dus ook een nieuwe website. Computerfabrikantje Microsoft wenst in de toekomst een belangrijkere rol te spelen in de markt van de reclame. Ze is ervan overtuigd dat binnen enkele jaren meer dan 20% van haar inkomsten daaruit afkomstig zullen zijn.