‘RIP 2.0′ : het zoveelste tendentieuze opiniestukje over sociale media…

Een tweetal weken geleden wijdde Dhr. Fons Van Dyck (marketingspecialist) zijn periodiek opiniestukje in De Standaard opnieuw aan sociale media, ditmaal getiteld ‘RIP. 2.0′. En net als vele andere columnisten tapte hij weer uit hetzelfde vaatje. Een liedje dat we al tot vervelens toe hoorden, niet toevallig het vaakst in kranten en tijdschriften.

“Ondanks de blijvend sterke groei van veel sociale netwerken kampen vele met groeispurten en -pijnen. Afhakende gebruikers is er één van. Eerder dook het fenomeen van ‘defriending’ al op, of ook, voor een korte of langere periode, een Facebook-vrije vakantie inlassen.” … … “Een recent onderzoek van het studiebureau Datamonitor toont immers aan dat het aantal aangesloten leden van sociale netwerksites geen reële weerspiegeling van het aantal actieve leden is. Slechts 20% van de Twitter-accounts wordt actief gebruikt, voor Facebook is dat een op de twee en MySpace haalt een activiteitsgraad van 63 %.”

Is dat nieuw? Is dat typisch voor sociale media, Fons?

‘Defriending’ vindt in ons offline leven dagelijks plaats, al sinds de oertijd! Het wel of niet contact houden met die ene kennis. Of voor jezelf besluiten dat die persoon veeleer een oppervlakkig contact is dan wel een goede vriend. Alleen, in het dagelijkse leven hoeven we er dan niet voor op een knopje ‘Vriend verwijderen’ te drukken. Ons adressenboekje en onze vriendenkring zijn, of we dat nu willen of niet, een doorlopend proces.

Afhakende gebruikers en een beperkt aantal actieve leden… Is dat tekenend voor de groeipijnen van sociale media?

Zelf kennen we talrijke mensen die digitale TV in huis haalden en het uiteindelijk nauwelijks gebruiken. Door tijdsgebrek, een gewijzigde professionele of privésituatie, enzovoort. Of wat te denken van de mensen die een ‘smartphone’ aanschaften en na enkele maanden vaststelden dat het geen spek voor hun bek was. En we zijn allemaal geboren met een mond en een paar oren. Maar gebruiken we die allemaal even vaak en even kwalitatief? En zegt dat dan iets over digitale TV, de smartphone en onze mond & oren? Of over de beheerder ervan? Read more »

“Twitter kan uw gezondheid schaden.” Pardon?

Op 2 november publiceerden we hier op onze bedrijfsblog het artikel ‘Debat sociale media wordt gehinderd door stoorzenders (deel 1)’, waarin we stelden dat u in de (klassieke) media zoals TV en kranten vaak onvolledige, onjuiste en gekleurde informatie over sociale media krijgt.  Vandaag doet De Standaard op haar website onze stelling alle eer aan met hun artikel ‘Twitter kan uw gezondheid schaden’.  Klinkt onrustwekkend, niet?  En dat is het ook.  Voor hen.  Want klassieke media beseffen nog steeds niet goed waar de klepel hangt…

Waar blijft de onderbouwde journalistiek?
We weten niet hoe het met u zit, maar wij verwachten van redacteurs bij een zogeheten kwaliteitskrant onderbouwde (onderzoeks)journalistiek en bij momenten visionaire artikels.  Hoe onderscheidt een dergelijke krant zich anders nog in het huidige medialandschap?  Als ik tendentieuze, gratuite artikels wens, met ‘catchy’ titels kan ik me evengoed tot de door beroepsjournalisten vaak verguisde ‘burgerjournalistiek’ wenden.

Maar neen, niet De Standaard, of toch niet als het over online media en in het bijzonder sociale media gaat.  Zo is dit zeker niet de eerste keer dat zij een ietwat gekleurde mening – in dit geval over de microblogdienst Twitter – als een nieuwsfeit aan de man brengt.  De gebeurtenissen die men in het artikel opsomt, kunnen correct zijn.  Maar de redacteur draagt met zulke reeks van eenzijdige voorbeelden, bewust of onbewust, bij tot de recente, negatieve stemmingmakerij rondom online netwerken welke we trouwens herkennen van bij andere mediabedrijven.  Overlopen we samen de meest markante zinsneden?

“Twitter… oeverloos geëmmer… betekenisloos gekwetter, genre ‘ik ga nu een broodje eten’, of ‘doet deugd, zo’n douche’… zo overbodig… “

Klopt!  En dan, beste auteur?  Is dat dan zoveel anders in het dagelijks, offline leven?  Is daar iedere zin, ieder stukje aan info dat u met andere mensen deelt, een waardevol item, te bewaren voor het nageslacht?  Natuurlijk niet.  Het internet is een kopij (weerspiegeling) van ons dagelijks leven! U lult wat af op een dag, met familie, vrienden en collega’s.  Het betreft daarom nog niet allemaal encyclopedisch materiaal.  Akkoord?  Waarom mag zich dit dan niet voordoen op Twitter?  En is daarom Twitter meteen en onomkeerbaar een voor u nutteloos communicatiekanaal?

Is elk telefoongesprek onmisbaar, elke e-mail waardevol?  Is elk TV-programma van onschatbare waarde, elk gesprek dat u voert tijdens een lunch?  Waarom moet een, en let nu goed op, communicatiemiddel als Twitter daarop de uitzondering zijn?

“De site (Twitter dus) wordt tegenwoordig gebruikt om volksopstanden aan te wakkeren (Iran, Moldavië), om verkiezingspropaganda te verspreiden, om roddelnieuwtjes de wereld in te sturen en om de aandacht te trekken…”

Is dit een volledig beeld dat u schetst?  Werkelijk?  Iemand die niets van Twitter kent – een groep waartoe we u ook moeten rekenen, vrees ik – en zoiets leest, geeft het ding zelfs geen minuut de kans om z’n mogelijk nut te bewijzen.  Nogmaals, Twitter is momenteel een van de honderden online communicatiemiddelen die voor handen zijn.  Communicatie!  Begrepen?  En ja, democratie, meerderheid, oppositie, terroristen, politie, roddeltantes en aandachtstrekkers, allemaal communiceren ze, dus ook via Twitter.  Maar merkte u ook op dat heel wat waardevol nieuws te rapen valt tussen al dat ‘oeverloos geëmmer’ door?  Gebruikte u ook de zoekmachine van Twitter, op zoek naar gelijkgestemden, benieuwd naar onderwerpen die u wel interesseren of iets kunnen bijleren?  En volgde u die personen?  Trad u ermee in dialoog? We durven het te betwijfelen wanneer we uw artikel lezen en de gemiddelde tijdsdruk op redacties kennen.  Neen, het was heel wat makkelijker met die snel op het wereldwijde web gevonden voorbeelden van slecht afgelopen Twitter verhalen, triviale gebeurtenissen die ‘dankzij’ Twitter telkens “de wereldpers haalden”

“Twitter is een machtig communicatiewapen geworden, dat mensen en hun projecten kan maken of kraken.”

Klopt!  Welkom in de wereld van razendsnelle mond-tot-mondreclame! Wie goed doet, goed krijgt, wie slecht doet, wordt in ’t ergste geval op enkele minuten tijd door de virtuele gehaktmolen gedraaid.  Iets op tegen?  Waarom?  Trouwens, laat ons niet hypocriet zijn!  Was en is de krant dat dan nooit, een machtig communicatiewapen dat mensen kan maken of kraken?  …  …  Denk rustig na alvorens u hierop antwoord geeft… De tong is een van de scherpste wapens, de pen vaak nog meer.  Jullie eigen De Standaard reclames van enkele jaren geleden, zijn daarvan een prachtige uitbeelding, of vergissen we ons?

Klassieke media reageerden te laat.
De reden voor de vaak subjectieve berichtgeving over die ‘nieuwe’ online media moet elders worden gezocht.  Niettegenstaande de klassieke media de bui van ver zagen aankomen, anticipeerde men niet snel genoeg op de wijziging van drager.  Want meer is er niet aan de hand.  Niet de honger naar nieuws en informatie verkleinde, de ‘drager’, de manier waarop die inhoud tot bij de mensen komt, wijzigde. Men zou die verschuiving kunnen vergelijken met de crisis die de muziekindustrie enkele jaren geleden trof.  De vraag naar muziek bleef gelijk, de drager wijzigde van CD’s naar internet.  Ook toen, in de muzieksector, bleef men verder dansen op het nochtans zinkende schip. Maar zoiets toegeven, zou gelijkstaan aan een bepaalde vorm van wanbeheer bekennen.  En welke CEO kan zich zulk ‘mea culpa’ veroorloven, zeg nu zelf.

Gedrukte pers beleeft moeilijke tijden.
Het gevecht om de adverteerder werd dus zeker niet makkelijker.  Bepalend is het aantal lezers dat een krant weet te lokken.  En met dat feit op zich heeft De Standaard geen probleem. En terecht. Maar in een tijdperk waarin de adverteerder ontelbaar veel goede redenen heeft om z’n budget te verschuiven van papier naar internet, is het voor ‘print’ (de gedrukte pers) dubbel zo hard opletten geblazen. Op talrijke internationale en nationale redacties leerde men tijdens de voorbije maanden deze problematiek proefondervindelijk.  Geen wonder dat online media niet overal met open armen wordt ontvangen.

Klassiek media samen met, of tegen, online media?
Want het is een publiek geheim dat niet iedereen binnen de klassieke media weet van welk hout pijlen te maken, als ’t gaat over de oprukkende online mediakanalen.  Vooral bij de gedrukte pers heerst er argwaan, twijfel en soms angst, bijvoorbeeld ten aanzien van zoekmachine Google, die met alle inhoud, hun bloed, zweet en tranen, lijkt te gaan lopen en ten aanzien van sociale media zoals Twitter en Facebook die de oppervlakkigheid en snelheid van nieuws verergeren. Een tegenstrijdigheid, niet?  Want zoals eerder aangehaald, verwacht je van een kwaliteitskrant onder andere visie en onderzoek…

Online netwerken kunnen bijdragen tot het succes van offline media.
Sociale media zijn geen hype, ook niet louter een trend.  Open uw ogen.  Talrijke bedrijven en ontelbaar veel particulieren gebruiken een of meerdere online netwerken om met elkaar in contact te blijven.  Dat Twitter binnen een paar jaar misschien niet meer bestaat of Facebook van naam verandert, zal ons worst wezen!  Het idee achter die sociale media is hoogstwaarschijnlijk wel een blijver, namelijk op rechtstreekse wijze via internet (computer/laptop) of smartphones contact houden.  Het gaat dus om aanvullende, let op, aanvullende communicatiemiddeltjes.  En of u die wel of niet gebruikt, is louter een individuele keuze.

In tegenstelling tot wat men vreest, kunnen die online netwerken bijdragen tot het verstevigen van het merk en het uitdragen van de inhoud, van de diensten die men levert.  De krant, het weekblad, allemaal treden ze best zoveel mogelijk in dialoog met hun lezers. Geef aanvullende, ‘verse’ info, stel vragen, verwerk suggesties van lezers, bied extra discussieplatformen aan waarop uw lezers onderling elkaar kunnen vinden,…  Betrek hen bij uw ‘papier’!  De mogelijkheden zijn oneindig.

Dat betekent niet dat er aan sociale media en online netwerken geen nadelen verbonden zijn!  Maar meermaals kritische artikels schrijven, op een bij momenten minachtende toon, over een communicatiemiddel dat je zelf op een foutieve wijze (enkel als ‘feed’) of helemaal niet gebruikt, is volgens ons hoogst opmerkelijk.  Het deed ons even terugdenken aan Kobe Ilsen die voor het TV-programma Volt Twitter ook even van naderbij bekeek.  Of zoals onze collega Laurens op zijn Twitter profiel het stelde: “een boek bespreken zonder het gelezen te hebben”.

De Standaard is niet de enigste…
Hun ‘onwennigheid’ tegenover online media betekent niet dat de kranten zelf geen online activiteiten genereren.  Zeker niet.  Zo mag bijvoorbeeld de website van De Standaard absoluut gezien worden!!  En ‘gelukkig’ is De Standaard niet de enigste die sociale media met argusogen bekijkt.  Ze kunnen zich vastklampen aan andere mediabedrijven waaronder Rossel en De Persgroep.  Hun aanvoerders – Marchant & Van Thillo, door @robinwauters terecht ‘dumb & dumber’ genoemd – slaagden er recent in om, en we citeren, “bloggers de vuilnisbak van het internet” te noemen.  Met die visionaire media-uitspraak kunnen beide heren alvast aanspraak maken op een van de eerstvolgende vrije ministerportefeuilles.  Want was het niet Minister van Defensie Decrem die eind 2008 opperde dat bloggers levensgevaarlijk zijn?

Zal u voor nieuws op internet betalen?

Als het van mediamagnaat Rupert Murdoch afhangt, is het weldra voorgoed gedaan met gratis nieuws op internet.  Het is zeker niet de eerste keer dat hij ons trakteert op dergelijke uitlatingen.  Alleen, nu beweert hij dat ‘zijn’ News Corp reeds ver gevorderd is met de concrete voorbereidingen ervan.  En daar waar hij voordien enkel van plan was om enkel ‘zijn’ sterkste nieuwsmedia te voorzien van een betaalmodel en de rest gratis te laten, zou hij nu toch al zijn kanalen betalend maken.  Ironisch genoeg voegde hij er wel meteen aan toe stevige concurrentie te verwachten van gratis media zoals de BBC, aldus diverse nieuwsbronnen.

Ook Benelux kent - weliswaar 'stille' - 'mediamagnaten'...

Kerels als een Murdoch doen ons denken aan de slechterik in de James Bond-film ‘Tomorrow Never Dies’, waarin de megalomane mediamagnaat Elliot Carver het nieuws als het ware zelf maakt door een ruzie op te stoken tussen Engeland & China.  Zeker nadat we recent het nieuwste boek van Cas Goossens lazen, “De macht van de media”.  Daarin wijdt de beminnelijke en naar onze mening zwaar onderschatte, ex-administrateur-generaal van de BRT niet alleen een hoofdstukje aan die andere stille potentaat, premier-voor-het-leven Silvio Berlusconi en zijn Mediaset maar pende hij ook en niet in het minst een deel over Rupert Murdoch en diens subpolitieke activiteiten (intriges) neer.

Baseerde de schrijver van de 007-prent ‘Tomorrow Never Dies’ zich op het echte leven of ontmoette de fictie louter per toeval de realiteit?  Zeker is wel dat zowel de slechterik in de film als Murdoch in het echte leven er niet voor terugdeinzen om hun macht van de media te ‘gebruiken’ naar eigen goeddunken.  Alhoewel, mocht Murdoch dit lezen, zou hij vermoedelijk argumenteren “dat het ondertussen lang genoeg geduurd heeft dat men op / via het internet ‘zijn’ nieuwsgaring schaamteloos kopieert, dus steelt.”  Wij daarentegen zijn dan weer van mening dat de klassieke media eenvoudigweg veel te lang hebben gewacht met het zichzelf in vraag stellen en op een bijna arrogante wijze het internet tot op het laatste ogenblik stiefmoederlijk bleven behandelen, negeren zelfs.  Identiek aan de crisis, meerdere jaren geleden, in de platenindustrie.  Ook die sector bleef zelfvoldaan zitten terwijl men de muzikale Beeldenstorm nochtans van ver zag afkomen.  Het gevolg was een gefragmenteerd en daarom onopgemerkt, enorm groot, internationaal baanverlies.  Allemaal zogezegd de schuld van het illegaal downloaden en kopiëren van hun muziek.

Het tegenovergestelde soort van (media)bedrijfsleider werd op magistrale wijze vertolkt door Anthony Hopkins in de figuur van ‘Bill Parrish’, in de al even magistrale film ‘Meet Joe Black’.  Daarin zien we, weliswaar tussen de lijnen, dat normen en waarden gerust een grotere rol mogen spelen in de bedrijfsvoering, ondermeer met respect voor de wortels van het mediabedrijf.  Ook Cas Goossens breekt in z’n laatste boek een vurige lans voor een diepzinnig en bewust omgaan met de potentiële macht van media en –bedrijven alsook voor het besef dat de rol van ‘de media’ en van de journalisten in het bijzonder heel wat meer diepgang verdient dan het huidig, eenzijdig commercieel motief en gedrag.  Een nood naar meer respect voor het bedrijven van nieuwsgaring en –verspreiding, zeg maar.

Genoeg gefilosofeerd!  Laat een ding duidelijk wezen: we moeten met z’n allen rekening houden met het feit dat mediamagnaten als Murdoch aan de touwtjes trekken, ook tijdens de komende decennia.  Zeker wanneer verregaande fusies de kaart van de media hertekenen tot enkele reusachtige , en bijgevolg machtige mediareuzen.

Dus stelt zich de vraag meer dan ooit: zal u betalen voor nieuws op internet?

Laat ons uw mening weten via onderstaande ‘Reacties’!  We zijn benieuwd.

Twitter bekritiseren staat ‘chique’…

Deed u ondertussen al uw zegje over Twitter? Spuwde u al uw gal over de nutteloosheid ervan? Trok u al eens Twitter totaal uit z’n context waarna u het des te makkelijker kon bespotten? Neen? Dan behoort u stilaan tot een minderheid. Kijk maar naar de huidige, journalistieke teneur in kranten, magazines en ook online. Het staat dezer dagen hip en ‘cool’ als je het nieuwste communicatiedingetje, Twitter, met de grond gelijkmaakt; geen genade! … En of je iets afweet van Twitter of niet, dat maakt niets uit, neerknallen die handel! En daar zit de fout. Oordeel nooit zonder dat je het op een grondige wijze verkende en het vervolgens op een consequente manier gedurende een tijdje uitprobeerde. (en met een tijdje bedoelen we niet ‘enkele dagen’..!)

Het internet is een exacte weerspiegeling van het dagelijks ‘offline’ leven. Dus ook op dat internet wordt er dagelijks wat afgekletst. Een inhoudelijke bijdrage van een professionele of niet-professionele gebruiker aan/via een online medium noemt men ‘user generated content’ oftewel door de gebruiker gegenereerde inhoud. Vele onderzoeken wezen al uit dat het overgrote deel van alles wat u vandaag op het wereldwijde web vindt, gekopieerde ‘user generated content’ is. We nemen dus heel wat over van elkaar en bazuinen het nadien op onze beurt rond in ons eigen netwerk van contacten. Journalisten – zowel online als offline – vormen geen uitzondering op dat modern kuddegedrag. Want meehuilen met de wolven is gezien hun redactionele deadline nu eenmaal makkelijker en vergt minder tijd dan het beoefenen van (diepgaande) onderzoeksjournalistiek.

Oude wijn in nieuwe vaten…
En zo gebeurt het dus dat we sinds enkele maanden te pas en te onpas worden geconfronteerd met snelle schrijfsels die u ervan overtuigen dat zoiets als Twitter geen zoden aan de dijk brengt voor uw bedrijf, groot of klein. Vaak herkauwde, opgewarmde kost. En al even vaak voorzien van titels die lekker bekken, zoals “60% van nieuwe Twitter-gebruikers haakt binnen de maand weer af!” en eentje meer recent: “Analist van 15 ziet geen heil in Twitter”. “Zie je wel dat die Twitter puur geld- en tijdverlies zou zijn!”, denkt de tot dan nog ietwat aarzelende KMO-bedrijfsleider bij het lezen van het zoveelste niet-onderbouwd artikeltje, in zijn ‘kwaliteitskrant’. (een krant die per definitie bevreesd is van online communicatie en tegen elk middel is dat neigt naar burgerjournalistiek, maar dit geheel terzijde) Op stellingen zoals “60 procent haakt weer af na een maand” reageerden we al eerder op onderbouwde wijze. Namelijk in dit blogartikel: “Uw bedrijf / merk & Twitter? Vel een eerlijk, volledig oordeel!”. Maar de meest recente titel die we opmerkten, brak werkelijk alle ‘records’…

“Analist van 15 ziet geen heil in Twitter”
Deze titel (en bijhorend artikel) verrijkte de pagina “Economie & Financiën” in De Standaard van 14 juli 2009. In de katern “Economie & Financiën”, vermoedelijk zodat elke zakenman het zeker zou gelezen hebben? En die titel… Daar hebben we geen woorden voor. Iemand van 15 jaar heeft dankzij z’n bevindingen over Twitter de ogen van zakenbank ‘Morgan Stanley’ geopend, aldus het artikeltje. Pardon? Een vijftienjarige? Wie heeft ooit beweerd dat Twitter bedoeld was voor de ‘post-Samson & Gert-generatie’? Trouwens, gasten van vijftien jaar moeten achter een bal aanhollen, samen met andere voetbalgekke maatjes of hun huiswerk maken (als het voetbal gedaan is )! Die moeten  Twitter niet analyseren. Natuurlijk vinden zij dat geen interessant medium! Twitter helpt bedrijven en particulieren in vlugge communicatie. Wat heeft zoiets met tieners te maken? Trouwens, grosso modo kunnen we rustig stellen dat er tegenwoordig voor iedere leeftijdsgroep een aangepast online medium is. Zo weet iedereen dat MSN Messenger en Netlog vooral bij de jonge jongeren goed in de markt ligt. Terwijl Facebook daarentegen dan weer steeds meer ‘ouder’ volk aantrekt. Enzovoort…

Schrijf of praat aub niet over iets wat je niet / nauwelijks kent!
Het is altijd wat… Eerst was het dat Twitter slechts een hype was, voor ‘nerds’ en ‘geeks’. Dan luidde het dat Twitter heel wat minder voorstelde dan Facebook (een vergelijking die sowieso eentje is van ‘appelen en peren’!). Daarna klonk het dat Twitter geen geld wist te verdienen. “Et alors?” Ook daarop gaven we een daadkrachtig antwoord (“Of Facebook, Twitter e.a. rendabel zijn, is niet van belang!”). En nu zou de jeugd Twitter opgeven. … Zucht… Daar worden wij nou eens zo moe van hé…

Kijk, we zullen het kort houden: wie zonder kennis en/of ervaring z’n mening geeft, moet sowieso stevig gerelativeerd worden. Daarbij komt dat je steeds moet kijken uit welke hoek de kritiek komt. Dat we in klassieke media zoals TV en in kranten heel wat meer negatief geladen commentaren te zien en te horen kregen, dan positieve recencies, is geen toeval. Klassieke media zijn weliswaar in een fase gekomen waarin ze beseffen dat ze de opkomst van online media niet langer moeten bekampen. Maar hoe ze die online media dan moeten ‘omarmen’, daar zijn ze nog lang niet uit.

Beste KMO-bedrijfsleider, zorg ervoor dat u zich degelijk en volledig informeert of laat informeren alvorens u wel of niet een streep trekt door een of ander voor u nog nieuw en onbekend communicatiemiddel. En huil dus aub niet klakkeloos mee met de wolven. Zeker geen offline / online journalistieke wolven.

Bedankt en succes!

Veel gekwetter op en rond Twitter…

We voorspellen al enkele maanden de doorbraak van Twitter. In andere werelddelen is deze sociale netwerkdienst – een kruising van bloggen en mobiele telecommunicatie – al anderhalf jaar jong, maar voor Europa is het nog gloednieuw. Januari is nauwelijks enkele weken ver en ja hoor… De voorspelde doorbraak rolt als een kleine sneeuwbal van de helling en wordt alsmaar groter en sneller!

Twitters opmars in België & Holland
Sinds enkele weken wordt er in de Belgische en Nederlandse media heel wat gekwetterd over Twitter. De laatste dagen kwam alles in een stroomversnelling terecht. In België besteedden enkele kranten (o.a. Het Nieuwsblad,…), mediawebsites en ondermeer Radio 1 aandacht aan het fenomeen. In Nederland haalde de ‘microblog service’ zelfs de nationale TV met een heuse reportage. Het valt ons op dat er heel wat geblaat wordt, maar niet altijd even objectief of juist. En dat is jammer, want leken baseren zich voor hun mening over een dergelijk nieuw communicatieding, op wat ze her en der opvangen.

Wat is Twitter?
Zonder twijfel hier in de Lage Landen een van de meest gestelde vragen in het Google-zoekvakje. Dus geven momenteel al 101 verschillende websites daarop een antwoord. In een van onze volgende blogberichten ontleden we samen met u deze rijzende ster aan het ’sociale media’-firmament en overlopen we de positieve en minder positieve facetten. Onthou alvast dat Twitter niet zo banaal is als u denkt. Zo kwamen we met z’n allen enkele dagen geleden dankzij enkele Twitter-gebruikers vrijwel meteen te weten dat er in de Amerikaanse Hudson rivier een vliegtuig een noodlanding had gemaakt. De info en de eerste beelden stonden al op Twitter en Twitpic (Twitter toepassing voor het delen van foto’s) alvorens ook maar een klassieke mediaredactie al op de hoogte was. Sterker, vele klassieke persbureaus moesten beroep doen op die Twitteraars. De Standaard blogde er dit over.

Voorspelling komt uit!
Of we nu blij zijn? Want onze voorspelling lijkt uit te komen. Ja en neen.
Ja: Twitter is een nieuw communicatiemiddel, dat op zich is al mooi. En afhankelijk van wat onze KMO’s beroepshalve doen, kan het handig of leuk zijn om aanvullend te gebruiken. Ja: Net als vele andere ‘communicatiemensen’, voelden we blijkbaar deze opkomende trend goed aan.
Neen: De doorbraak gaat volgens ons ietsje te snel. Gevolg? De meningen, kritieken & besprekingen vliegen in het rond. Populistisch, als licht tussendoortje, als gemakkelijk verteerbare trivia, vooringenomen, al wat je wenst. Maar zelden onderbouwd, geduldig, leergierig of objectief…

Misvattingen over Twitter, dankzij onze media
Het valt ons op dat enkel de klassieke media argwanend en vooringenomen reageren op Twitters doorbraak. Dat verbaast ons niet. Zoals we eerder blogden, hebben volgens ons de klassieke media alle reden om zich ongerust te maken over die nieuwkomers. Nieuws blijft nodig, dat wel. Maar internet maakt dat dé twee grote bastions, ‘adverteren (reclame)’ & ‘media’, razendsnel hertekend worden. Letterlijk en figuurlijk: bangelijk!

Objectief?
Radio 1-labels voor kwalitatief ‘infotainment’, Peeters & Pichal, namen enkele dagen geleden ook Twitter even onder de loep. Toen de nieuwswaarde van ‘tweets’ (berichten op Twitter) werd aangehaald, reageerde Peeters lichtjes spottend met de vraag “Is zoiets als Twitter wel betrouwbaar en objectief?”. Wou mevrouw Peeters hiermee bedoelen dat alle andere, klassieke media dan wel steeds correct en objectief zijn? … Echt? … Zoiets durven impliceren, staat ons inziens gelijk aan de luisteraars, lezers en kijkers voor een bende debielen nemen. Het spijt ons.

Sociaal?
‘StuBru’-presentatrice Sofie Lemaire deed ook haar duit in het “ongeïnformeerd afschieten, want dat staat hip!”-zakje. Tijdens de “Life is Music”-marathon ‘analyseerde’ ze samen met een professor (aan de telefoon) Twitter en vroeg ze zich luidop af “of die ’social media’ eigenlijk wel ’sociaal’ zijn?” Wou mejuffrouw Lemaire dan beweren dat wij zonder Twitter in de buurt wel ’sociaal’ zijn? Kom nou! Hoeveel mensen kennen tegenwoordig nog al hun buren? Zeggen we steeds vriendelijk dag tegen elkaar? Graag verwijzen we naar onze eigen website, waar we een stukje uit het lied ‘Pinguïn op Antarctica’ van Bart Peeters mochten citeren om aan te tonen waarom wij ‘Communicatie’ belangrijk vinden! Ga naar ‘Diensten’ en klik op ‘Communicatie’. Trouwens, de term ’social media’ staat voor het aspect ‘interactie’ tussen ‘vrienden’, contacten waarvoor je koos met hen via die media te kunnen communiceren! En dus niet voor ’sociaal’ in de Nederlandstalige betekenis van het woord. Op StuBru is ‘t ene dialect na het andere en een resem Engelse ‘leenwoorden’ te horen, maar plots interpreteren ze woorden op hun taalkundige betekenis. Tja…

Ongevraagd?
“Men plaatst meldingen op Twitter waar je niet om vroeg.” Fout! Je zendt berichten uit en mensen kiezen die wel of niet te volgen. En ook jij kiest zelf wie je wenst te volgen.

Banaal/triviaal?
De bekende Twitteraar http://twitter.com/lamazone schreef volgende terechte reactie op de StuBru-pagina: “Twitter is zo veel meer dan je als vogeltje in 140 karakters op de spiegel van de transhumanistische spiegel te begeven! Wist je dat er getwitterd wordt vanuit Gaza omdat er geen traditionele pers wordt toegelaten in het gebied? http://twitter.com/ajgaza Wist je dat er over Mumbai getwitterd werd, zelfs met zoveel info dat er gevraagd werd er mee op te houden om de terroristen geen info te geven? http://twitter.com/mumbai Wist je dat Twitter Obama deels geholpen heeft te communiceren met zijn (wereldwijde) achterban? http://twitter.com/barackobama Wist je dat je Twitter kunt gebruiken om kennis te delen? http://twitter.com/netlash/status/1097932875 Ken je de Twunch al, de regelmatige Twitterlunches ergens in een stad in het Vlaamsche of Hollandsche land? http://twitter.com/twunch en http://twunch.be/ en wist je dat de StuBru playlist ook gefeed wordt op Twitter?”

Conclusie?
Benny Debruyne, een van onze favoriete redacteurs bij Bizz Magazine, plaatste onlangs een blogberichtje over Twitter. Weliswaar getiteld “Hoe evolueert Facebook in 2009?”. We konden het niet laten er even op te reageren. Achteraf bekeken is die blogreactie een perfecte conclusie:

Benny schreef:
“Op haar blog publiceerde Charlene Li, de auteur van Groundswell, haar internetvoorspellingen voor 2009. Dat de onbegrijpelijke obsessie om zoveel mogelijk vrienden te scoren op socialenetwerksites passé is in 2009 had u wellicht elders al gelezen, maar Li legt ook uit hoe dat zal veranderen. Net zoals je bij Twitter – een internetdienst waarbij je microblogt via sms-berichtjes – met Twitter Grader een ranglijst kunt opstellen van de meest invloedrijke of belangrijkste vrienden, komt er volgens Li ook op Facebook zo’n ranking van je vrienden. Charlene Li ziet zo’n SocialRank-algoritme om vrienden te rangschikken als een nieuwe motor voor sociale netwerken, net zoals de PageRank dat is voor Google. Die laatste voorspelling is wellicht te ambitieus. Van Twitter gesproken: ik stoor me nu al aan de hype-in-the-making waarbij “twitteren” dit jaar doorbreekt bij het grote publiek. Het is allemaal goed en wel om via Twitter reclame te maken voor je blog door om de paar uur te laten weten wat je aan het doen bent, of je van je messianistische kant te laten zien door zoveel mogelijk followers te verzamelen, maar wat is het nut daarvan?”

BackBone bij monde van Laurens reageerde:
“En op mijn beurt verbaast (lees: stoort) me die ergernis bij vele niet-Twitteraars… Men kent het amper of helemaal niet, laat staan dat men zich volledig over alle facetten (inbegrepen de 100den toepassingen) informeert en doet het vervolgens af als tijdverlies en devalueert men de gebruikers tot nietsnutten en/of geeks… Terwijl het simpel is: het is een zoveelste communicatiemiddel, punt, Amen en uit! Gebruik het of laat het links liggen in je eigen communicatiemix, zo simpel is het. Aan ieder de keuze! Ik ben daar weer bijvoorbeeld een zware tegenstander van de GSM-dictatuur. Maar daarover hoor ik niemand meer klagen. Raar… Het staat gewoon chique te zeggen dat je Twittert en het klinkt al even ‘in’ het radicaal af te knallen. Voor elk wat wils dus, in de drang zichzelf te laten gelden… De kritiek die we nu horen en lezen over Twitter, is krak dezelfde als die we een jaar geleden over Facebook hoorden… Shirley Bassey zong het al: “it’s all just a little bit of history repeating!” Je hoeft je er niet aan te ergeren, enkel kiezen en dan verder gaan met je leven. De algehele achterstand van de consument en de bedrijven, hier in België, als ‘t gaat over het volledige plaatje van ICT, dat is pas voer voor praktijkjournalisten als jij! Succes!”

Inderdaad, to Twitter or not to Twitter, is niet de vraag. Wat wel belangrijk is? Hoe denkt u best te communiceren met uw doelgroep? Kom er eens over kwetteren, samen met ons! Welkom!

ps: benieuwd hoe wij wat waar en met wie doen? Klik op BBm op Twitter en je weet alles!