De dag waarop vrouwen plots naar auto’s keken…!

Mannen tappen vuile moppen, vrouwen niet.
Mannen kennen geen taboes, vrouwen wel.
Mannen blijven thuis voor voetbal op TV, vrouwen zeker niet!
Mannen leggen daarbij hun voeten op het salontafeltje, vrouwen slaan vervolgens op die voeten en nemen een zeemvel.
Mannen drinken bier, wat zegt U? Drinken? Huhum… Vrouwen drinken noch zuipen het.
Mannen zijn gek op auto’s, vrouwen blijven er steenkoud bij.

Zwart-wit denken, maakt het leven eenvoudig en duidelijk, toch?! … … Niet meer… Pech! Bad luck! Schade! Désolé! Getver! Gooi al die clichés in de GFT-bak, ze gelden niet meer!

De traditionele mannenbladen lijken tegenwoordig zuivere parochieblaadjes in vergelijking met het gemiddelde, hedendaagse vrouwenblad! Neen begrijp me niet verkeerd, wij kopen zoiets niet. Maar dat ligt bij de kapper en daar lees ik dat dan. De huidige vrouwenbladen schoppen tegen alle heilige huisjes en zetten de venten – of wat er volgens hen van overblijft – in hun, volgens sommigen, triestige blootje. Adam moest het geweten hebben… Tsss…

Voetbal, salontafeltje en bier nog mannelijke bastions? Nee hoor! Opnieuw fout! Sinds onze voetballers sterallures kregen en met de regelmaat van een Zwitserse klok in een of andere kalender voor vrouwelijke garagistes prijken of van bil gaan met Rebecca-was-ist-Lo(o)s, is die tijd ook voorbij. Met ondermeer Beckham op kop werden de voetballers sexsymbolen, met drie ballen!

Wat restte ons nog? Auto’s! Ons stalen ros! Trots op vier wielen! Ons eigen Eben-Emael… Maar we weten hoe het met dat ‘oninneembaar’ fort verliep, toch?! Inderdaad…

De dag waarop vrouwen plots naar auto’s keken… TOP GEAR… De drie heren presentatoren brengen het op zulke wijze dat tegenwoordig zelfs de vrouwen eerder voor de beeldbuis hangen dan hun wederhelften. Verbluffend! En ook logisch. Want Top Gear is meer dan enkel bolides kijken en mannenpraat. Bij Top Gear komt de kenner en het groentje aan z’n trekken. Humor, diverse weetjes, bekende koppen die over de vloer komen, gevarieerde reportages en vooral een onbeperkte dosis enthousiasme. En dat werkt! Al jaren!

Het blijft niet bij een magazine en een TV-programma. Top Gear is niet langer een merknaam. Het werd een wereld op zich. Zelfs een kwaliteitslabel. Naar Top Gear kijken, staat ‘chique’. Na ondermeer een eigen Top Gear You Tube pagina sloten ze recent een samenwerkingsakkoord met TomTom, de bekende navigatiesystemen. “Europa’s meest adembenemende autoroutes”, gekozen door Top Gear Magazine, luidt de aankondiging. Op de gloednieuwe website TomTom Greatest Routes kies je uit dertig tochten in negen landen, waaronder de Italiaanse Stelvio bergpas, de op één na hoogste bergroute in de Alpen en de verbluffende Ierse Westkust. Oh ja, klein detail: gratis!

Niet alleen lukte Top Gear erin om vrouwen warm te maken voor auto’s, ook verwezenlijken zij de droom of op z’n minst het noodzakelijk – gezien de recessie nu meer dan ooit! – doel van iedere KMO: Uw merk, Uw naam doen LEVEN! Het wij-gevoel op gang brengen rond Uw naam!

God save Top Gear!

Slange Wapper en C-Oosterweel

Neen, dit is niet de titel van een Annie M.G. Schmidt! Wel de titel van een al even smeuïg, typisch Belgisch politiek, bureaucratisch blunder- en belangenvermeningverhaaltje. Een bestseller van formaat!

Hoeveel mensen zagen dit weekend op TV, in De Rode Loper hoe Laura Lynn Las Vegas onveilig maakt op onvervalste Pfaff-wijze? En hoeveel Jannen met de Pet zagen gisterenavond de reportage van Panorama waarin werd aangetoond dat er in de voorbije 20 jaar nog steeds niets veranderd is ten opzichte van de bureaucratische toestanden die in de populaire De Collega’s al werden bespot in de jaren ‘70-’80!? Ik wil het niet weten…

In de reportage, die een chronologische balans opmaakte van het Oosterweel verhaal met al zijn actoren en tevens een blik op de komende maanden en jaren wierp, werden talrijke facetten behandeld. Ik wil het enkel hebben over – hoe kan het ook anders gezien onze passie!? – de communicatie.

Heeft U gehoord welke bedragen werden en worden betaald aan Groep C? De verdediging van Groep C luidt “wij zijn enkel maar adviseurs en hebben in die rol de BAM voldoende vaak geadviseerd de bevolking tijdig en degelijk te informeren”. Klinkt aannemelijk, als verontschuldiging. Wel nogal een hoog Pontius Pilatus gehalte. Maar… die vlieger gaat simpelweg niet op! Lees dit maar even!

En wanneer het Vlaamse Parlement vraagt – in het kader van hun controlerecht – naar een kopij van het contract tussen BAM en Slangen, blijft het opvallend stil aan de overzijde…

Ook in dit verhaal wordt het bewezen: in onze sector, die van reclame, marketing en communicatie, zitten meer nestbevuilers, luchtverkopers en cowboys dan inhoudelijk hardwerkende, deontologisch correcte vakmensen!!! ‘Consultant’ is the word! Zoals in de jaren van De Collega’s is het hebben van de juiste politieke partijkaart en het bevriend zijn met de juiste Loge-leden uit de Brusselse salons van levensbelang.

Met nog niet eens een fractie van het Slangen-budget lukte de groep rond reclamemaker op rust Jan van Hees, Ademloos, er wel in om op 1, 2, 3 de Antwerpse bevolking te ‘bereiken’! Is Jan van Hees dan zulk communicatiewonderdokter? Bijlange niet! Maar hij werkte keihard en inventief, in plaats van een belachelijk duur uurloon en Groep C briefpapier aan te rekenen! …

En neen, ik ben geen extreem rechtse, noch een alternatieve geitenwollensokkenbreier! Maar wel vinden we bij BackBone media dat voor ieder communicatieadvies en voor elke marketingactie door de klant betaalt, telkens het behaalde rendement/resultaat overduidelijk in verhouding moet staan tot onze factuur! Om dan nog maar te zwijgen van een ‘echt’ contract in duidelijk nederig Nederlands…

Maar ach, wat zit ik eigenlijk te mekkeren… Tweetand, de Mechselse burgervader en andere kornuiten zullen in hun persoonlijke Pak De Poen Show ook hier wel weer een uitweg vinden, ze zijn tenslotte ‘meesters’ in crisiscommunicatie, toch?! Desnoods meten ze zichzelf opnieuw een slachtofferrolletje aan, net zoals ze dat indertijd op bijna Studio 100-achtige wijze deden met het opstarten van Meneer Rik… Volwassener en meer inhoudelijk geargumenteerd kan haast niet… Alhoewel, misschien overtreffen ze zichzelf de komende dagen wel, spannend, spannend! De ene bankthriller is nog niet uit en de andere semi-politieke thriller van formaat begint! Mmmm… Genieten!

Voor eerlijke communicatie contacteert U ons vrijblijvend!
En ons briefpapier? Dat betalen wij wel, geen zorgen!

Tot gauw!?

KLM gadgets! Simpel, leuk én goed!

Onlangs een verfrissende mail ontvangen van KLM. Ze hebben twee leuke maar vooral handige gadgets ontwikkeld: de KLM Take Off-gadget voor iGoogle en de KLM-plugin voor Google Earth.

Als de berg niet naar Mohammed komt, moet Mohammed maar naar de berg gaan, dacht men bij KLM. Anders gezegd: laat ons zelf nog eens een keertje naar de klant toe stappen. Interactiviteit met hoofdletter ‘I’ geschreven! Praten met de klant/prospect. Je product of dienst interessant en vlot bereikbaar/tastbaar maken. En tot slot: het wij-gevoel ontwikkelen, maak de klant lid van jouw club en geef haar/hem iets! Zoals Aimé Desimpel één van z’n boeken titelde: “Keep it simple!”

Hoe wordt het verhaal gebracht? Je krijgt een mail met daarin volgende boodschap:

e-mail / nieuwsbrief

Tot voor kort kon je dus de ‘Take Off Calendar’ vinden op HUN site; www.klm.nl. NU maken ze ONZE eigen KLM Take Off-gadget. Doel: combineer zelf heen- en terugreizen voor het laagste tarief binnen ‘JOUW’ eigen iGoogle.

En dan is er nog die KLM-plugin voor Google Earth. Kan je reizen nog meer zichtbaar en tastbaar maken dan dat, vroeg ik me af… Het recept is eenvoudig: men neme een bestaand concept – Google Earth – en kleurt dat in met z’n eigen verhaal! Terecht omschrijven ze het zelf als ‘extra vakantievoorpret’…

“Place M’as tu vu”

(Goed nieuws! Deze keer zal m’n blogbericht zeer kort zijn! Hoe leuk is dat!? )

Geachte lezer,
Er is goed nieuws en er is slecht nieuws… Zullen we met het slechte nieuws starten? Zeker?
Wel,… U doet raar. Op z’n minst bent U inconsequent. Pardon? U ‘werkt’ met twee maten en gewichten. Sterker, ik heb bewijzen om die provocatieve stelling kracht bij te zetten!

Het goede nieuws? U doet massaal, collectief raar. Nauwelijks uitzonderingen op de regel ‘dat U dus raar doet’. Dus enkel voor de aandachtige medemens die even kritisch een stapje opzij zet en met argusogen zich nog vragen durft te stellen, valt het op. Dus niet van wakker liggen hoor!

Waarover ik het heb? Wanneer een of ander gemeentebestuur aankondigt dat het weldra in haar centrum meerdere camera’s zal plaatsen, omwille van veiligheidsredenen, gaat U allen op Uw achterste.. poten staan en schreeuwt U moord en brand. Als een hond van Pavlov neemt U het woord ‘privacy’ te pas en te onpas in de mond. Uw volste recht. Maar… Op netwerksites zoals Facebook kan U het blijkbaar niet laten (ook ik hoor bij die massahysterie, stel ik met afgrijzen vast ) om iedere vijf minuten Uw ’status’ aan te passen en door middel van een soort telexberichtje aan al Uw ‘contacten’ te laten weten dat U (bijvoorbeeld) net frikandellen in tomatensaus heeft gegeten en nu geniet van achterwi(nd)(el)daandrijving…
Nogal een dubbele standaard, vindt U niet???

Place M’as tu vu te Knokke heeft afgedaan… The place to be, waar je moet opgemerkt worden, is Facebook…
En als ‘t effe kan, liefst nog zo triviaal (lees: banaal) mogelijke mededelingen. Ik verslind ze! Vertel op, zeg het me! How are you losing your time today? Tell me more, tell me more!

ps: mijn eigen Facebook status paste ik net ook al aan! Ga even kijken en maak je ineens lid van de fan- en groepspagina’s van ons aller BackBone media!

Het gloednieuwe vervolg op een ‘gouwe ouwe’

Wat een toeval! Enkele dagen geleden grepen we hier op onze bedrijfsblog, uit nostalgie, naar een ‘gouwe ouwe’ TV-spot, die van Sony Bravia met de kleurrijke konijnen. En wat dwarrelt net onze mailbox binnen? De gloednieuwe opvolger, de nieuwe TV-spot van en voor Sony Bravia (TV-toestel)!

“Never change a winning team”, moeten ze bij het betreffende reclamebureau en Sony Bravia gedacht hebben. Niet schreeuwen hoe goed ze wel zijn, niet zeuren over de capaciteiten van hun TV-toestel, neen. Gewoon laten voelen, letterlijk en figuurlijk, waar het bij Sony Bravia toestellen om draait: kleuren, kleuren, kleuren en nog eens kleuren. De slogan was en is dan ook ‘Colours. Like no other.’

Prrrrachtig… Reclame met gevoel, of het om radio, print, internet of TV gaat, is géén schreeuwerige reclame. Niet arrogant en niet de kijker voor een randdebiel nemen. Maar wel een sfeer brengen, een aangenaam gevoel, met verfijnd gekozen muziek en prachtige beelden in dit geval.

Tuurlijk, deze TV-spot werd niet gedraaid met een KMO-budget! Maar dat is ook niet van tel! Het gaat om het principe: ontwikkel een aangenaam ‘wij-gevoel’ met Uw klanten en prospecten. Schreeuw niet dat U de beste bent. Val hen niet lastig met Uw kunnen. Maar leer elkaar kennen, praat met elkaar. Vandaag, in deze economisch benarde periode, vormen sociale media het ideale en nog betaalbare alternatief. Wees aanwezig op verschillende terreinen en leg contacten. Of U dat doet met een website, periodieke nieuwsbrieven via e-mail of met een blog, maakt geen verschil. Maar communiceer, communiceer als nooit tevoren!

En dat ‘communiceren’ hoeft niet persé veel geld te kosten. Enkel wat creativiteit en een klein, nog betaalbaar agentschap dat dolgraag vliegensvlug op de bal speelt, kunnen al wonderen doen. Wonderen, ‘like no other!’…

ps: www.backbonemedia.be

“U onderneemt weer!” (mooi ‘direct mail’ voorbeeld)

U opent weldra Uw nieuwe toonzaal. U wenst Uw klanten wat extra info te geven, gekoppeld aan een natje en een droogje. Of U bereidt de jaarlijkse personeelsdag voor. Origineel uit de hoek (blijven) komen, wordt steeds moeilijker. Men heeft ondertussen alles al gedaan, gezien, meegemaakt…
Belle Perez in Uw blinkend nieuwe showroom. Een moorddiner in een duister kasteel, aan de rotsen bengelen in Durbuy, een vijfgangendiner in een 2-sterren restaurant,… Wat is het volgende?!?

Zo ook bij ‘direct mail’. Het verschijnsel dat U en ik kennen onder “de-niet-om-gevraagd-maar-toch-persoonlijk-geadresseerde-post”. -zucht- Ik weet het, ik weet het; niets is zo ergerlijk als vaststellen dat Uw postbode weer te lui was om zelf alvast een eerste voorselectie te maken in de voor U bestemde post. Maar laat ons ’direct mail’ even bekijken vanuit het standpunt van de verzender en dus niet U, de (helaas, vaak geërgerde) ontvanger. Akkoord?

Stel, U heeft één of meerdere nieuwe producten en wenst dit aan Uw bestemmelingen te laten weten. Niet uit fierheid maar wel omdat U uiteraard overtuigd bent van de meerwaarde(n) die het hen bieden zou. Ook hier weer de vraag: hoe val ik nog op? Hoe zorg ik ervoor niet meteen van de brievenbus in de papierbak geslingerd te worden zonder eerst één blik toegeworpen te krijgen?

Belgacom bezorgde me alvast geen ergernis met hun laatste ‘direct mailing’. Waren ze zo opvallend vernieuwend origineel dan? Neen. Maar ze maakten het zeer persoonlijk en schreven in het ‘Nederlands’. Ze vertellen U dat U uiteraard geen tijd wenst te verliezen aan een ingewikkeld IT-taaltje. “U weet beslist wel interessantere zaken te bedenken om van wakker te liggen.” – als ondernemer, aldus de brief. Vervolgens vragen ze U even naar ‘Uw eigen, persoonlijke’ – zo lijkt het althans – website te surfen.
Bijvoorbeeld: http://krisvervaet.onderneemtweer.be 

Op de site gekomen krijg je alle Belgacom Group-producten, gegroepeerd per thema, waarvan men in Brussel zeker is dat ze voor U als ondernemer een meerwaarde kunnen betekenen. Je leest zowel in hun brief als op de bijhorende site geen overtollige poespas, geen lege slagzinnen, niets daarvan.
Wat is dan het nut? Een publiek aanspreken (lokken naar hun productenwebsites, die op zich al jaren bestaan) dat niet van blinkende catalogi met daarin alleen maar beelden uit een Amerikaanse fotobeeldendatabank en productfiches moet weten. Neen, de Vlaamse KMO windt er geen doekjes om, dames en heren! Wat, hoe, waarom, misschien ook wie, maar zeker ook: kostprijs én rendement? Dat wilt zij/hij weten! …

En voor de rest: “GEEN GEZEVER!”

Schoenmaker, blijf bij je…

Web 2.0, het zogenaamd interactieve internet, heeft uiteraard ook nadelen. Onlangs vernam ik tijdens een marketingseminarie dat naar ‘t schijnt +/- 70% van wat op het internet ‘gegooid’ wordt niet echt ‘inhoud’ maar veeleer ‘kritiek spuien’ is.

Ik moet het nog gaan geloven ja… Soms moet je niet eens ver zoeken naar voorbeelden. Een ijzersterk, beregoed collectief van copywriters X (of dacht U dat ik ze bij naam ging noemen?!) maakte het onlangs ook mee. Eén van hun medewerkers schreef een bijdrage op hun bedrijfsblog. Plots verschijnt er een reactie van iemand die op ietwat minachtende toon de betreffende ‘blogger’ (uit dat schrijverscollectief dus) wijst op een taalfout: dat ‘poetsen’ niet hetzelfde is als ‘kuisen’ volgens de Online Van Dale maar enkel van toepassing is voor bijvoorbeeld het opblinken van koper.

…

En dan weet je het al hé… Je kan zo raden wat er zich vervolgens zal afspelen… Je denkt dan bij jezelf (en tevens in de plaats van die criticaster) : Ai ai ai, had je maar gezwegen of tenminste je huiswerk beter gedaan alvorens je op hun werkterrein te gaan bemoeien!…”

Het gepaste antwoord, van dat schrijverscollectief was al even gevat als pijnlijk grappend: “Koop een echte Van Dale, dan kun je tanden, meubelen, schoenen … en gewoon poetsen.”
Zullen we het als volgt samenvatten: Het blijft riskant iemand op zelfzekere wijze ‘aanpakken’ op haar/zijn eigen werkterrein. Toch kunnen we het niet helpen. Het zit ingebakken in onze genen. We krijgen het maar niet afgeleerd. Ga maar eens op een zaterdagavond in een voetbalstadion zitten, temidden van de supporters: 12.000 trainers rondom het veld die perfect weten hoe het dan wél zou moeten en slechts 2 x 11 personen op het veld die ongegeneerd staan te klungelen!
Klagen, zagen en de buurman zijn rekening maken, het zijn enkele van onze beruchte aangeboren specialiteiten. We lijken van alle markten thuis te zijn. Maar als puntje bij paaltje komt en de i’tjes van hun bolletjes moeten voorzien worden, dan worden we vaak naar huis gespeeld, van het kastje naar de muur… Kan pijnlijk zijn. Ik spreek uit ervaring.

Dus wat leren we hieruit? Schoenmaker, blijf bij je zool! Euhm, ik bedoel: bij je leest! Ieder z’n specialiteit, en maar goed ook! Onze specialiteiten vindt U terug op www.backbonemedia.be. Al eens een kijkje gaan nemen?

Een kleurrijk pareltje van een gouwe ouwe TV-spot…

In tijden van lagedrukgebieden op de financiële wereldkaart, zien we het als onze plicht te trachten U heel even een glimlachje op het gezicht te toveren. Tijd dus voor iets luchtigs! Uit vorige blogberichten leerde U al hoe emotioneel we met onze job  begaan zijn. Genieten van een dier- en mensvriendelijke fijne reclamecampagne kan evenveel deugd doen als een pint gaan pakken met een goede vriend die je al lange tijd niet meer sprak. En om te bewijzen dat voor ons een TV-spot ook prachtig kan zijn zonder dat er paarden in verschijnen , haal ik er nog eens ééntje uit de oude doos…

Ja toegegeven, er komen toch nog steeds ‘dieren’ in voor. Maar het is tenminste een TV-spot die me tussen de film door niet meteen aan m’n ijskast of m’n toilet deed denken. Een mooi werkje. Een ‘goed gevoel’ reclame. En iets waar je een goed gevoel aan overhoudt, al is het maar dat klassiek Rollende Stenen deuntje, houdt het merk op zich ook een ‘goed gevoel aan over. En is dat nou net niet het moeilijkste?
Ze worden zeldzaam… Aangename TV-spots… Daarom deze gouwe ouwe nog eens…

Sire, er zijn nog deftige CEO’s!

In februari 2007 werd topman van Dexia, Dhr. Axel Miller, voor de camera geplaatst van RTBF.
Wanneer het gaat over zijn contractueel vastgelegde ontslagvergoeding (3 mil. euro / equivalent van twee jaren salaris) verspreekt de reporter zich en vergeet zij enkele nulletjes in het getal dat ze herhaalt. Gelach alom. Niet omwille van het bedrag. Wel omwille van de verspreking en het gevatte antwoord van Miller zelf: “Heeft U het over de ontslagvergoeding binnen de RTBF, mevrouw?”.

Het filmpje werd tot op vandaag 875 maal bekeken op YouTube. Relatief veel voor een op zich saai onderwerp: een stukje uit een interview met een Belgische topman van Dexia. Zeg nu zelf: Google-t U zoiets? Ik ben ervan overtuigd dat tussen toen en enkele dagen geleden de meeste van die 875 kijkers lastig werden bij het bekijken ervan. Misschien namen zij zelfs dat gelach als een slag in het gezicht van de gewone werkman en diens loon. Denken we maar aan Tony Mary zijn vergoeding, alsook aan onze Didier (Bellens, Belgacom). Je kan dat trouwens merken aan de dubbele toon van de titel bij dit filmpje op YouTube: “Axel miller riait beaucoup en pensant à son parachute doré”. En luisteren we maar naar de muziek op het einde van dit fragment. Stemmingmakerij of montage/toeval?
Recent zagen we ook bij Fortis – waar men nochtans zware managementfouten maakte, hetgeen we NIET van Miller kunnen zeggen (Dexia kwam hier in de problemen enkel en alleen door een Amerikaanse ‘dochter’ binnen de groep) – meerdere topmannen royaal betaald opstappen.

En wat zie ik deze week tot mijn aangename verbazing op TV? Axel Miller die z’n vertrek aankondigt aan z’n collega’s en daarbij enkele traantjes laat lopen. En nu kondigt diezelfde man aan dat hij zelf afziet van de nochtans indertijd bedongen ontslagvergoeding.
Ook hoor ik op TV Baron Buysse, topman bij Bekaert, nog maar eens herhalen dat hijzelf al jaren pleitbezorger is voor het 100% transparant maken van de topsalarissen van CEO’s van grote bedrijven.

Sire, in een land zonder deftige regering, zijn er tenminste nog wel enkele correcte, échte ondernemers in ons land! Gelukkig!

Of Dhr. Miller die ontslagvergoeding uiteindelijk wel of niet zal krijgen (dat hangt af van de Raad van Bestuur van Dexia), maakt mij nu al niets meer uit. Het gebaar dat hij zelf stelde, is in deze tijden al zeer zeldzaam en hebben we te bewonderen.

Benieuwd of andere CEO’s z’n voorbeeld zullen volgen. En benieuwd of deze fijne daad met evenveel aandacht zal worden behandeld op dingen als You Tube… Ik vrees ervoor…