Stop de sociale media procrastinatie uit vrees voor reputatieschade!

Tweet

“Net geen 50 procent van de Europese bedrijven maakt zich zorgen over de potentiële risico’s op reputatieschade die door sociale mediaplatformen zoals Facebook of Twitter zouden kunnen worden veroorzaakt. Dat is de conclusie van een enquête van de Federation of European Risk Management Associations en het Institute of Risk Management bij Europese bedrijfsleiders”, lezen we op de nieuwssite Express.be.

Argwaan blijft bij velen.
Dus blijven anno 2011 nog steeds erg veel bedrijven liefst zo ver mogelijk weg van sociale media, weg van een online dialoog met de klant. Zelfs al vinden we Facebook en Twitter tegenwoordig doodnormaal. Ze inzetten voor je bedrijfscommunicatie, dat is heel andere koek in de argwanende ogen van menig bedrijfsleider. Het doet me terugdenken aan m’n middelbare schooltijd.

Sociale media? Laat ons nog even afwachten…
Toen dacht ik ook dat je iets wat je minder graag doet, kan vermijden door het steeds voor je uit te blijven schuiven. Uitstellen, de andere kant opkijken en die rottige taak van fysica of chemie zou wel uit zichzelf in rook opgaan, ja verdampen. Procrastinatie? Ik was er heer en meester in. Of ik, laat staan m’n leerkrachten fysica en chemie, er gelukkiger van werden? Wat denk je?

Hoe lang kan jouw bedrijf nog zonder?
Hoe lang duurde het alvorens je rondliep met een GSM? En hoe lang hield je het vol zonder e-mail? Bleef je koppig jouw bezorgd en bang faxtoestel geruststellen, “dat het allemaal wel niet zo’n vaart zou lopen met die elektronische, snelle post”? ‘Love it or hate it’, maar ook sociale media zijn blijvers. Het is niet zozeer de vraag of jouw bedrijf zonder kan, dan wel hoe lang het nog de andere kant kan blijven opkijken zonder omzetverlies of op z’n minst concurrentiële achterstand.

We spelen op ’safe’…
Vandaag de dag zijn er in België twee soorten bedrijven. Zij die sociale media integreren in de manier waarop ze naar buiten komen, en zij die dat (nog) niet doen, zeg maar durven. De redenering van die tweede groep is even eenvoudig als foutief: als mijn bedrijf niet via sociale media communiceert, dan kan het ook niet onder vuur komen te liggen, kritiek slikken en stel je voor, door de online gehaktmolen worden gehaald. Kortom, we spelen op ’safe’.

Schrik niet: het omgekeerde is net waar.
Laat ons dat met een alledaags, offline voorbeeld vergelijken. Stel dat ik van het schuwe type ben. Dat ik erg verlegen ben. Bang om in de kijker te staan. Doodsbang om vragen gesteld te krijgen, bespot of bekritiseerd te worden. We kennen allemaal wel zo iemand in onze vroegere of huidige kennissenkring. Werd die persoon net daarom zo gespaard? Hadden jullie het bijgevolg nooit over hem of haar? En nog belangrijker: werd die verlegen persoon z’n vrees net wel of net niet bewaarheid, door z’n consequent verstoppertje spelen?

Niet jouw fout, maar wat je nadien doet, is van belang.
Ten eerste, jouw bedrijf heeft als doel goederen of diensten te verkopen, klopt? Door zich te verschuilen, verkocht nog nooit een bedrijf één paar schoenen meer. Ten tweede, elk bedrijf maakt fouten. Dat maakt en houdt het net zo menselijk en niet koel, abstract. Geen kat die verrast zal zijn en kwaadspreekt over de fout op zich, maar des te meer over de manier waarop het bedrijf nadien z’n fout benaderde en -hopelijk- goedmaakte. Net als bij jouw vriendenkring, toch? Daar wordt niet iemand meteen verstoten omdat hij of zij een fout maakte, maar wel bekritiseerd als men ze niet netjes rechtzette.

Kortom…
Het is niet omdat je ver uit de buurt blijft van sociale media, dat je bedrijf er beter bij vaart. Het is niet omdat je sociale media niet benut, dat men je niet kan en zal bekritiseren, op en naast het wereldwijde web. Het is niet omdat je sociale media links laat liggen, dat je gevrijwaard blijft van zogenaamde ‘reputatieschade’ en dus ‘op safe’ speelt. Maak jezelf dat niet langer wijs en stop met sociale media te procrastineren…

Of zoals m’n leerkracht wiskunde tegen me bijna-brulde: “steek je handen nu eens eindelijk uit de mouwen en maak ze vuil!” … Ze had gelijk. Groot gelijk…